Herkes ne yapacağını belirlemişti. Ailem Ayşem denilen kızı yanlarına alacaktı, biyolojik ailem ise beni. Ama ben ne yapacaktım? Kendim yaşamak istediğimi söylesem kızarlar mıydı? Zaten 18'ime girmeme 1 ay kaldı. O zamana kadar ne yapacaktım? Onlarla mı kalacaktım? Ya beni istemezlerse... Offf!
"Asena, bizimle gelmek ister misin kızım?" Kızım....
"Eğer size yük olmayacaksan gelebilirim." olabildiğince sakın ve memnun bir cevap olmuştur umarım.
"Tabii ki yük olmazsın güzel kızım, eski ailenle vedalaş da gidelim artık"
Gerek yoktu, sadece abime sıkıca sarıldım ve beni unutmamasını söyledim sonra ise hep birlikte arabalarına bindik.
----------------
Eve vardığımızda hafif bir merak kapladı içimi, acaba neler olacaktı? Ya Allah diyip içeriye adımımı attım. Ve salonda yaklaşık 5 erkekle karşılaştım. Sanırım abiler. Yarın tanışırsınız dedi biyolojik anne ve baba. Sonra bana odamın yerini söylediler ve bende odama çıktım. Hafif müzikler eşliğinde yavaşça uykuya daldım.