Nezuko beni tutmuş, sanki pazardan taze hamsi seçmiş gibi evirip çeviriyor. O meşhur pembe gözlerini dikmiş bana bakıyor, ağzındaki bambu olmasa kesin Uyy ne tatlı şeysin sen diyecek ama diyemiyor, sadece "Hımm-hımm diye sesler çıkarıyor.Bana bak pembe şekerleme dedim 40 santimlik cüssemle elinden kurtulmaya çalışarak. Öyle mıncıklama beni, hamurum bozulur, Hem ben senin bildiğin o oyuncak bebeklerden değilim, benim damarımda Karadeniz kanı, ruhumda Sanemi aşkı var
Nezuko, bizim minik belayı bir kedi yavrusu gibi bağrına bastı. Karakterimiz ise Nezuko’nun kollarında debelenirken bir yandan da Sanemi’ye laf yetiştiriyordu. Sanemi, Douma ile çarpışırken bir gözüyle de burayı takip ediyordu; sinirden kılıcı titriyordu.Nezuko, bırak o gevezeyi diye bağırdı Sanemi. Onun dırdırı iblis kanından daha zehirli, kulakların paslanırSen sus be rüzgar gülü! diye bağırdım Nezuko'nun kucağından. Bak görüyorsun, kız kıymetliyi anladı, beni bırakmıyor Sen anca kılıç salla, elin kızı beni kapıp götürsün
Tam o sırada Douma yelpazesini bir savurdu, ortalık buz kesti. Bu kadar sevgi gösterisi yeter, dedi Douma, yüzünde o sahte gülümsemesiyle. Madem bu küçük 'Hamsi Parmak' bu kadar popüler, hepinizi beraber dondurayım da sonsuza kadar böyle kalınDev bir buz kristali üzerimize doğru hızla gelmeye başladı. Nezuko beni korumak için üzerine kapandı ama ben durur muyum?
Uyyy! 40 Minyon, İleri diye bağırdım. Birden Nezuko'nun kucağından fırlayıp havada 40 parçaya bölündüm. Her bir minyonum buzun bir tarafına yapıştı. Isıtırız biz bu buzu, bizim oralarda güneş vurdu mu karlar üç dakikada erirAma buz beklediğimden daha sertti, hepimiz buzun üzerinde yapışık kaldık. Anam, dondum! Sanemi, kurtar bizi, hamsi kuşu gibi dona kaldık burada.
