Ben sınıfımı gerçekten çok seviyorum ya.Yeri geliyo gıcıklık yapıyorlar ama olabilir.Çok tatli samimi sempatik ve sohbetleri akıcı oluyor.Konuşma tarzlarını seviyorum,sınıftaki yer ençok bana gıcıklık yapıyorlar.Ve sınıfın en sevdiğim huyu;birbirlerimizi korumamız.Zaten sınıftaki öğrenciler sınıftan birine bir şey olduğunda onu korumuyorsa,o tam sınıf olamamıştır.Ama bizim sınıftan herhangi birine tek bir şey olsun veya başka biriyle kavga ettiği görülsün,sınıfça(bir kaç kişi hariç) kavgaya korumaya gidiyoruz.Haklı veya haksız olsun farketmeden birbirlerimizi koruyoruz.Ben de bu huyumuzu çok seviyorum işte.Eğer dün beni o çocuklardan kurtarmasalardı neler olabileceğini düşünemiyorum bile....Ahh...başım..başım-a bir şeyler oluy-
Dedim ve o çocukların olduğu yere çeşmenin orada uyandım ellerimi yıkıyordum.Neyseki olay daha başlamamıştı.Çocuklar bana bakıyordu.Ben bizimkilerin yanına gittim(Mehmet,Yunus,Emir arka tarafımdalardı) ve ne yapmalıyım diye sordum.Mehmet burada beklemelerini hemen geleceklerini söylediler.Ve gittiler....Çocuklar kalktılar bana doğru gelmeye başladıklarını görünce onlardan paralel yöne ilerlemeye başladım.Ama neredeyse yanlarından geçitm,onlarla aramda ya 1 metre vardı ya da yoktu.Onlardan biri kolumu tuttular.Eskiden fen lavabatuarı olarak kullanılan ama şimdiyse depo olarak kullanılan yeri götürdüler beni.Hizmetli ablalardan biri de arkadan kapıyı kitlerdi.Demek ki anlaşmışlardı...Beni yere fırlattı çocuk.Ben geriye doğru sürükledim kendimi.Yavaşça yürüyolardı üstüme.İğrenç sırıtışlarıyla elbette.En son duvara çarptım ve durdum.Çocuklar güldüler hafifçe ve bende kafamı dizime yaslayıp,kollarımla kafamı kapattım.Hissettim yanımdayardı,tam yanımda...Biri benim kolumu çekip başımı kaldırdı.Ve geri bıraktı arkadaşlarına beni tutmalarını söyledi beni kaldırıp tuttular.Çocuk yaklaştı,kafamı eğmiştim.Çocuk beni süzüyordu.(Adı Z olsun)Z kafamı kaldırdı,boynuma yaklaştı ve hangi duş jelini kullandığımı sordu.Sanane dedim sertçe,o da beni sertçe itti bıraktı arkadaşları,düştüm yere,tamamen savunmasızdım o an.Dövdüler beni -yine-,sana baya bi taciz ettiler 1 ders saati boyunca.Zil çalınca bıraktılar ve söylersem daha kötü şeyler yapacaklarını söylediler.Ben söyleyemedim tabii neredeyse her teneffüs beni oraya kilitleyip hem dövüyor hem de taciz ediyorlardı.Bir gün yine her zaman ki gibi teneffüste beni almaya gelmişlerdi.Sınıftaki erkekler vardı sadece sınıfta.Kapıyı açıp Kaan'a:
-İrem burada mı?
-Ne yapacaksın? Burada
Z beni gördü ve:
-İrem,hadi gel!,dedi.
-HAYIR!Rahat bırakın artık beni sizinle bir yere gelmiyorum!,dedim.
-EĞER GELMEZSEN-dedi ama bizimkiler full onlara baktığını görünce sustu.Ve:
-SEN GÖRÜRSÜN S#RT#K!,dedi ve gitti...
Onlar gidince sınıftakiler bana bakmaya başladılar.Olayı merak ettiklerini biliyordum ama anlatamazdım...Gözümden yaş akınca,Yunus:
-OHA AĞLIYOO PUHAHAHAHHAHHA,dedi.
-EVET OLABİLİR ÇÜNKÜ BENİM KALBİM SENİN Kİ GİBİ TAŞLAŞMADI!UĞRAŞMA BENLE!SAL BENİ!,dedim kafamı sıraya koydum ve anlamamaları için sessizce ağladım.Ama anlamışlardı.Sınıf hocamızı çağırdılar ve hoca benimle özel konuştu.Baya baskı yapınca ben de anlattım.Hoca onları çağırmak istedi ama ben onları görmek istemedim.Okuldan atacaklardı,hem onları hem de o hizmetli ablayı.Ben onlarla görüşmek istemeyince tek imzamı aldılar ve beni sınıfa gönderdiler.Gözlerim kıpkırmızıydı ve ellerim yara bere içinde kalmıştı.Artık yaralarımı onlardan saklayamazdım.Sınıftan içeri girdim,onlara döndüm:
-Eee...arkadaşlar.Olayı muhtemelen merak ediyorsunuz,ben çoğunu anlatmicam.O çocuklar beni taciz ediyorlardı,teneffüste de beni götürüp taciz etmek için çağırmışlardı.Onlar okuldan atılacaklar.Olay bu,ayrıntıları bilmenize gerek yok!,dedim ve sırama geçtim.Artık kurtulduğum için seviniyordum.Sınıftakilerin hepsi bana destek oldular.Kızlar çok umursamadılar ama özellikle yurt kısmı baya bir destek oldular:) ONLARII ÇOOOK SEVİYORUMMM!