İçeriğe geç

1 SINIF 1 AİLE

Bölüm 8 · 4 dk okuma

1 SINIF 1 AİLE

Bölüm 8

8.BÖLÜM: TRANVALAR VE DAYAKLER

Teneffüs oldu.Dışarıdaki çeşmenin oraya gittim yandaki bankta oturan çocuklar beni süzerek aralarında taciz edecek sözler söylediler bende avucuma su doldurup onlara fırlattım.Neyseki bizim sınıftan Mehmet,Emir ve Yunus yakındaydı hemen arkamdalardı onlarda bizi izliyordu.Tabii ben böyle yapınca çocuklar ayağa kalkarak benim üzerime doğru yürümeye başladılar.Bende tek olduğum için korktum ve geri geri geri gitmeye başladım en sonda ordaki duvara çarparak durdum gidecek başka yer yoktu.Bizimkilere baktım ama onlar da gitmişti.Çocuklar beni sıkıştırdılar.Grubun başlarından bir çocuk benim önümde çok yakın bir şekilde durdu:

-Sen bize niye bu fırlattın?

-Bana bakmayı kesin diye!

-Sana bakmadan olur mu hiiç?Biz güzellere bakmadan duramıyoruz,dedi diğerlerine bakarak sırıttı.

-Onları taciz etmeden de duramıyorsunuz ama.

-Mesela seni:)

Ben göz devirdim kaçmam lazımdı.

-Salın beni

-Kim demiş?,dedi ve saçlarımla oynamaya başladı.Kilitlenmiştim...Ne yapsam bilemiyordum,gözlerim doldu,bir şey yapmalıyım kaçmalıyom dövmeliyim diye düşünürken aptalca sesim kesik kesik:

-BANA DOKUNMA!, dedim?Ya İrem sen mal mısın,bu tekme atıp kaçacaksın ama yok!Kilitledim lan olduğum yerde,dondum!Tabii ben öyle diyince bana daha çok dokunmaya başladılar,tam ağlayacaktım ki çocuk:

-Sakın ağlama güzellik!

-SANANE BE!SANA MI SORUCAM,dedim ve elini ittim ve gitmeye çalıştım ama beni tuttular bu sefer 2 kişi arkamda ellerimi tutmuştu....Ben ağlamaya başladım ve kaçmaya çalışıyordum. Ve taciz edilmiştim....Bizimkiler koşarak geldiler ve çocukları birr güzel hırpaladılar.Emir geldi onlardan uzak bahçede yürümeye başladık ve kantinin oraya oturduk.Bana ne olduğunu sordu,her şeyi anlattım.O da kalk dedi onların yanına geri gittik...Emir:

-Hangisi göster bana,dedi

-Şu ortadaki,dedim o çocuğu göstererek.Emir çocuğun yakasından tuttu ve bir de o dövdü.Sonra benim önümde çömelterek özür diletti her dilettiğinde bir yumruk daha atıyordu.En sonda bizimkiler onu durdurdu ve onlar sınıfa ben de lavaboya gittim,benim kavga ettiğim kızlar oradaydı.Onlar oradayken ben ağlayamazdım ama ağlamak üzeredeydim,başımı eğdim,ses çıkarmadan ağladım kızların bana doğru geldiğini hissediyordum.Beni döndürdüler ve Ecrin:

-Aaa sen ağlıyor musun PUHAHAHAA

-Sanane lan işine baksana!

-Bak seni döverim!

-Aynen,dedim ve önüme geri döndüm,ama o benim saçımdan tuttu:

-BEN SENİNLE KONUŞURKEN,ARKANI DÖNEMEZSİN!,dedi diğerleri kapıyı kapattı ve biri de dışarıda nöbet tuttu.Ecrin beni yere attı ve tekmelemeye başladı ben ayağından tutup düşürdüm.Diğeri benim saçımdan titup kaldırdı ve cama kafamı vurdu cam kafamda kırıldı.Ben bağırdım.İkisi bir olup beni dövmeye başladılar.Bizimkilerden biri benim seslerimi duymuş ve kapıyı açtı beni gördü,yerler kan içindeydi...benim kanım.Yunus'tu hemen sınıfa koştu ve bizimkilere haber verdi kızlar geldiler ve kızları dövdüler onlarda.Nöbetçi hoca geldi bizi idareye götürdü.Ben olayı anlattım onlara 2'şer tutanak tutuldu ve 3 tutanakları olduğu için disiplin için işlemleri başlattı.

Benim her yerim kan içindeydi,beni çok fazla dövdüler,yüzümün her yerinden kan akıyordu bana pansuman yapmak için hizmetlilerin yanına gönderdi Erdem Hoca.Dışarıda beni tek Emir bekliyordu.Pansuman yaptırmaya gideceğimi söyledim.Emir:

-Bende gelebilir miyim?

-Tabii

Uğur'lar aşağı indiler ve benim halimi görünce ne olduğunu sordular ben anlattım olayı kısaca.Kızlar dışarı çıktılar ben onları görünce sonra anlatırım diyip hizmetlilerin yanına gittim.Emir ve Uğur'lar çok pis ve sinirli bakıyorlardı kıza.Hizmetli abla beni görünce çok şaşırdı ve ne olduğunu sordu bende kısaca özetleyerek anlattım.Abla pansumana başlarken Uğur ve Emir geldi.Bana bakarak beni izliyorlardı.Abla ilk önce kafama baktı:

-Çok derin olmadığı için dikmeye gerek yok canım,dedi.

-Ohh,çok şükür bir anda dikilecek diye çook korktum yaa,dedim.

Abla ilk önce saçımı düzeltti sonra kafama iyice bir pansuman yaptı,benim canım çok acıyordu ama belli etmemeye çalışıyordum.Bir anda abla sıkınca irkildim ve canım acıdı "Sshh' dedim.Emir yanıma geldi ve elimi tutarak:

-Eğer canın acırsa benim elimi sıkabilirsin,dedi.

-Tamam, teşekkür ederim:),dedim.

Sıra kaşıma gelmişti,kaşımdan çok fena kan akıyordu.Oraya da yaptı abla:

-Ne kadar da çok yara almışsın böyle,canın çok acımış olmalı:(,dedi.

-Evet yani hiç saklamaya çalışmicam ama baya bir acıdı,ilk defa böyle dayak yedim +sıkıştırıldım:/, dedim.

Abla dudağıma geçti ama dudağım fena patlamıştı.Canım dudağım,benim dudağım onlardan daha değerli be!

Abla başka bir şeyim olup olmadığını sordu,karnım dedim.Onun ağrısı geçsin diye parol verdi ve sınıfa gönderdi.Benim ayağım çok acıyordu.Uğur da geçmiş olsun İrem dedi ve gitti Emir'e ayağımın üstüne basamadığımı söyledim ve o da koluma girdi.En sonunda sınıfa girmiştik.Neredeyse yüzümün her yeri bantlıydı.Kafam sarılıydı.Herkes ben ve Emir'e bakıyordu, hoca ne olduğunu sordu bende açıkladım.Hoca yerine geçebilirsin dedi ve:

-İrem sen orada oturma,İrem'e yardım edebilecek var mı?,dedi.

Kimse parmak kaldırmadı.Takii Emir kaldırana kadar hoca beni onun yanına oturtdu."Teşekkür ederim Emir" dedim.O da sorun değil dedi.Hoca derse başlamıştı ama benim her yerim ağrıyordu.Kafamı sıraya yasladım Emir'den ters tarafa döndüm.Biraz dinlenmeye çalıştım.Nedense sürekli herkesin bana dönüp baktığını hissediyordum.Kafamı bir anda kaldırdım ve neredeyse herkes bana bakıyordu.Emir'e baktım o da bana baktı ve ne olduğunu sordu,ben:

-Herkes bana niye bakıyor?

-Bilmemm

-Neyse

Ders bitti,çıkıp çıkmamakda kararsız kaldım.Tranvma geçirdim şaka gibii yaa,hem de 2 kere 1 günde...Emir onlarla gelebileceğini söylediğimde dışarı çıkmayı kabul etmiştim.Emir'in yanından ayrılmıyorum çünkü başıma başka bir şey daha gelsin istemiyorum.Bir de çıkış var:|

O çocuklar bizimkilere çakdırmadan bana bakıyorlardı,bundan rahatsız oluyorum biraz.

*ÇIKIŞTA*

Benim evim bizimkilerin kaldığı yurdun önündeki apartmanın 1.katıydı.Çocukmar bizi takip ediyordu.Bunu hepimiz fark etmiştik.Tüm yurttaki 6.sınıflar yanımızdaydı hepsini görmüştüm bizimkilerin arkadaşı olduğu için.Bir kaçının adı şunlardı;Kerem,Uğur, Abdullah,Mustafa,Eren.Tabii bir kaç kişi daha var ama adını bilmiyorum🤭Uzun zaman sonra birileri beni koruyordu,aylardır dövüyorlardı,yaralar vardı bedenimde.Ama şimdi olmayacaktı galiba.Çünkü yanımda onlar vardı,onları çok seviyor ve çok çok teşekkür ediyorum💗Biz yürüyorduk onlar konuşuyorlardı aralarında,her zaman ki gibi.Yurda gelmiştik,Emir dikkatli olmalı ve yarın da beni bekleyeceğini söyledi.Ben de teşekkür ettim.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.