Bölüm 5

--- Bölüm 6 – Kesişen Bakışlar Ayın Seçmeleri’nin ardından kampüs yavaş yavaş sessizliğe bürünmüştü. Ancak Lucas’ın iç dünyasında sessizlik yoktu — tam tersine, bir karmaşa vardı. Kibo’yla arasında güçlü bir bağ hissetse de, Joon-seo’nun bakışlarında onu derinden etkileyen bir şey vardı. O sıcak, parlak renkleri seven çocuk… sanki Lucas’ın içindeki karanlığa ışık tutuyordu. Bir gün tasarım atölyesinde tesadüfen yan yana oturdular. Joon-seo, Lucas’a dönüp gülümsedi. “Senin müziklerini duydum. Özellikle ‘Midnight Seoul’… çok etkileyiciydi.” Lucas şaşırmıştı. “Dinledin mi gerçekten? O şarkıyı kimseye dinletmemiştim.” “Artık ettin,” dedi Joon-seo, gözlerinde yumuşak bir parıltıyla. O an aralarında kısa ama yoğun bir sessizlik oluştu. Kibo ise uzaktan onları fark etti. Lucas’ın yüzündeki o gülümseme, uzun zamandır kendisine göstermediği türdendi. Kibo’nun kalbi hafifçe sıkıştı. O akşam Lucas, yurt odasında gitarını eline aldı. Parmakları tellerin üzerinde dolaşırken aklında Joon-seo’nun sesi yankılanıyordu: “Artık ettin…” Melodi, Lucas’ın kalbindeki karışıklığın yankısıydı. Ertesi gün kampüs bahçesinde Joon-seo, Lucas’a küçük bir el örgüsü bileklik verdi. “Renkleri senin gibi,” dedi. Lucas bilekliğe baktı; turuncu ve beyaz iplerle örülmüştü — sıcak, ama sade. “Teşekkür ederim,” dedi Lucas, hafifçe gülümseyerek. Kibo uzaktan bu anı gördü ve sessizce uzaklaştı. O gece gökyüzü masmaviydi. Üçünün de yolları farklıydı ama duyguları, yıldızların altında bir noktada kesişmeye başlamıştı.