Bölüm 3

Bölüm 3 – Gizli Korku ve Rahatlama Seoul Üniversitesi kampüsünün kalabalığından uzak, 모로코 캠프’ın sessizliğinde Lucas ve Kibo hâlâ birbirlerine sarılmış şekilde oturuyorlardı. Önceki gün yaşadıkları yakınlaşma hâlâ akıllarındaydı; kalpleri hem heyecanla hem de biraz utançla çarpıyordu. Tam o anda Kibo birden durdu, gözleri büyüdü ve fısıldadı: “Lucas… kamera… hatırlıyor musun?” Lucas da ürkek bir şekilde çevresine baktı ve o küçük ama görünmez kamerayı fark etti. O an içlerinde büyük bir korku belirdi. Ne olur ne olmaz, müdür bir kayıt izlerse diye düşünmek bile onları tedirgin etmişti. Kibo’nun elleri titriyor, Lucas’ın nefesi kesiliyordu. Sessizlik, kampüsteki kuş cıvıltılarıyla daha da yoğun hissediliyordu. İkisi de bir anda gerildi, nefeslerini kontrol etmeye çalıştılar. Lucas, Kibo’ya doğru eğilip sakinleştirmeye çalıştı: “Panik yapma… Müdür… belki de kayıtları kontrol etmemiştir.” Dakikalar adeta saatler gibi geçti. İkisi de sessizce beklerken, her ses kalplerini hızla çarpıyordu; rüzgarın esintisi, yaprakların hışırtısı bile onları ürkütüyordu. Ama sonunda rahat bir nefes aldılar: o gün müdür kamera kayıtlarına hiç bakmamıştı. Korku yerini büyük bir rahatlamaya bıraktı. Kibo Lucas’a sarılarak hafifçe gülümsedi; Lucas da karşılık verdi. Aralarındaki bağ, sadece romantik değil, aynı zamanda ortak bir sırla da güçlenmişti. 모로코 캠프 artık onlar için hem güvenli bir sığınak hem de iki kalbin paylaştığı özel bir yer olmuştu. O gün, Lucas ve Kibo sadece duygularını paylaşmakla kalmamış, aynı zamanda birlikte yaşadıkları korkuyu ve rahatlamayı da paylaşarak ilişkilerini daha da derinleştirmişti. Dışarıdaki dünya değişmemişti, ama iki kalp artık hem birbirine hem de ortak sırlarına sahip olmuştu. ---