Kurtar Beni
Fazla tehlikelisin. İçindeki gücü kontrol edemiyorsun ama iyi birisin. Ayrıca hızlı iyileşiyorsun. Loki de, sayende artık iyi biri.
🕯️
Gözlerini araladığında rahatısz edici beyaz ışık ile zar zor konuştun.
"Siktir, öldüm mü?"
"Evet Y/N"
Yanındaki ses kıkırdamaya başladığında kafanı yavaşça döndürüp gözlerini kırpıştırdın. Anladığın kadarı ile hastanedeydiniz ve yanındaki ise Tony'di.
"Sen burada olduğuna göre cehennemdeyiz..." dedin gülerek.
Haraket etmeye çalıştığında canın yandı ve dişlerini sıktın. Tony hemen yanına gelip sana yardım etti ve dikleştin.
"Doktoru çağırayım." Odadan çıktığında kendi kendine düşünmek için zaman yakaladın.
"Neler oldu böyle..."
Bir şey hatırlamıyordun. Her yerinde yaralar vardı. Ellerine bakarken korkuyla fısıldadın.
"Yine mi ?"
Odanın kapısı açılınca yüzünü kaldırdın.
Ekibin üyeleri ve doktor.
"Nasıl hissediyorsun?" Doktor sana yaklaştığında elinle ittirdin.
"İyiyim işte ..."
Yataktan kalkmaya çalıştın.
"Y/N yeni uya-" Elini savurdun.
"Peh!"
Biraz fazla dik başlı olabilirdin. Serumunu koparttın.
"Hey... bunu hep yapmak istemişimdir." dedin gülerek.
Ayakların yere değdiğinde soğukla irkildin.
"Bayan Y/S/N. Lütfen..." Onu ittirdin ve zar zor belini tutarak odanın kapısına gittin ama Clint kolunu yakaladı.
"Nereye Küçük Hanım?"
"Bilmem."
Kolunu çekip odadan çıktın. O esnada senin katında olan güvenlikleri fark ettin. Çalışanlar ise korku ile geri atıldı. Kaşlarını çattın. Daha sonra resepsiyon kısmındaki televizyondaki haberi fark ettin.
Başta dikkatini çekmese de, haber senin hakkındaydı. Boş bir ifade ile habere bakınırken yanına Diğerleri geldi.
"Yine mi yaptım?" dedin korkuyla.
"Yine mi?"
Kendinden nefret ediyordun. Kendi gözünde bir katilden farksızdın. Bu senin lanetindi...
"Senin elinde değildi Y/N." dedi Natasha. Ama o esnada gelen bir adam bu görüşü yıkıp geçti.
"Karım!" Dedi adam sinirle ağlarken.
"Karım senin yüzünden öldü!"
İrkilip gerilediğinde Thor'un koca bedenine çarptın.
"Sen canavarsın! Öldürün onu!"
Ama sizin olduğunuz alana atıldığında güvenlikler yakaladı.
"O hamileydi! 7 aylık! Lanet karı seni!"
Gözlerini kapadın. Titreyen ellerini kulaklarına götürüp adamın susmasını diledin. Ama hüzün ve öfekinin önüne geçemezdin.
"Katilsin sen! Herkesi öldürüyorsun!" Kafanı kabullenemeyerek salladın.
"Lütfen yapma..." dedin acıyla.
"Bunu ben istemedim."
Adamın her bağırışında parmaklarını daha sıkı bastırdın.
"Hey bu kadar yeter!" dedi Thor sinirle. Senin sıska bedenini arkasına aldı ve sana siper oldu.
"Onu savunmayın bana! Benim bir kızım olacaktı! Kızım olacaktı!"
Adam hıçkırarak ağlamaya başladığında canın daha çok yandı.
Başından beri böyleydi. Canavar olduğuna inanıyordun artık.
"Kimse beni sevmiyor." dedin
Artık iç sesini de susturamıyordun.
"Ölümüm acıya son olabilir"
Adamı uzaklaştırmaya başladıklarında Natasha yanına geldi.
"Geçti merak etme..." Gözlerini yavaşça aralarken, gözlerinin kaydığını ve başının patlayacak gibi olduğunu hissettin. Ayakların tökezledi.
"Ben canavarım..." dedin zar zor. Daha sonra görüş alanın karardı ve devamı yoktu...
🕯️
Bir kez daha gözlerini açtığında, burası odan değildi. Hastane de değildi. Küçük odada sanki sorgudaymış gibi sandalyedeydin.
Tek ışık odanın dışına, Yenilmezler kulesinin salonuna açılan kapıdan giren ışıktı. Etrafa bulanık gözlerle baktığında, Natasha ve Bruce dışındaki ekip üyelerini gördün ve garip olan ise sanki kendilerini koruyorlardı.
Tony zırhını giyimişti, Clint okunu elinde tutarken diğerleri de klasik savunmadaydı.
"Neler oluyor?" Dedin endişeyle. Kendilerini korudukları şey, sen olamazdın değil mi?
"Y/N öncelikle sakin ol"
Kafanı sallayıp kollarını savurdun.
"Neden buradayım?"
"Bak...Son zamanlarda yaşadığın şeyler, seni de etkiledi..."
Kaşların çatılırken Clint devam etti.
"Üzgünüz ama buna dur dememiz gerekiyordu."
Acı bir kahkaha atarken kıvrıldın.
"Beni kilitleyecek misiniz?"
Ekibin gözleri kaçınca duraksadın.
"Ciddisiniz..."
Hayal kırıklığın tavan yaparken başka dillerde bir sürü küfür savurdun ve ayaklandın.
"Bunu yapamazsınız!" dedin dolan gözlerinle.
Sabahtan beri sanki uyuşturucu bağımlısı gibiydin. Çökmüş bedenin ve yüzüne ayak uyduran kan çanağı gözlerin ile çevredekilere psikopat havası veriyordun.
"Beni burada tutamazsınız." Dedin kabullenemeyerek.
"Kimseye zarar gelsin istemeyiz." dedi Steve. "Bana zarar gelmeyecek mi?" Dedin Bu cümleye karşılık.
"Beni umursayan yok mu!" Haykırışlarında acıdan başka bir şey yoktu.
"Clint..." dedin dolu gözlerle. Bir ümit seni kurtarmasını bekledin.
"Üzgünüm YN"
Odadan çıkınca bakışlarını Rogers'a çevirdin.
O da pek memnun değildi.
"Cidden mi Steve ?"
Ellerini hafifçe kaldırdın.
"Sen bunu yapabilir misin?" Steve üzgünce başını eğdi.
"Bazen mecbur kalırsın Y/N"
O da Barton'un peşinden çıktığında bir kez daha kötü bir gülüş sergiledin.
"Thor?" Dedin acıyla.
Bu koca adam senin en yakın arkadaşındı.
"Veya öyle sandım" dedin içinden.
"Bunu lütfen zorlaştırma " Dedi hüzünle.
"Hayır, hayır lütfen... " Kafanı aralıksızca sallarken Thor da yavaşça odayı terk etti.
Tek kalan Tony'e baktın.
"Yapma..." dedin korkuyla. Burada bırakamazdı seni. Derin bir iç çekti. Odadan çıkarken peşinden koştun ama kapı üstüne kapandı. İçeriden açamazdın.
"Hayır!"
Ağlayarak kapıya sinirle vurdun, Soğuk demir, yumruğuna işlerken yalnızlığını hissettin.
"Yapmayın çocuklar!"
Dizlerin bedenini taşıyamadı. Yere kapaklanırken pes etmeden kapıyı yumruklamaya devam ettin.
"Ben karanlıktan Korkarım! " dedin tüm masumluğunla.
Kim ne derse desin sen bir yaratık değildin, katil de değildin, şeytan da...
Karanlıktan korkan masum bir insandın. Geceleri lambasız uyayamayacak kadar temiz kalpliydin hem de...
🕯️
Ekip senin yalvarışların karşısında öylece kaldı.
Thor masayı tekmeledi.
"Belki de!" dedi sinirle "Belki de kötü bir fikir!" Diye tamamladı kendini.
"Başka bir şey yapamazdık. Soğuk kanlı olun." dedi Stark sandalyede oturup saçlarını ovalarken.
"Dünyanın en soğukkanlı insanı, buna dayanamam diyerek odasına çekildi Stark!" Dedi Thor, Romanoffu kastederek.
Çaresiz bağırışların asla susmadı.
"Ona köpek muhamelesi yapamayız çocuklar." dedi Clint. Haklıydı da.
"İçindeki canavarı pamuklara mı saralım!" Diye çıkıştı Tony. Steve kaşlarını çattı.
"Ondan böyle bahsetme Tony."
Tony alayla güldü.
"Bu yüzden mi planı onayladın yüzbaşı!"
Ekip sessizleşse bile sen susmadın. Daha kuvvetli vuruyordun artık. Çünkü lanetin öfkeden ibaretti. Histerik bir kahkaha patlattın.
"Burayı parçalayamaz mıyım!"
Daha kuvvetli vurduğunde ise demir senin tarafından içeri göçerken, ekibin gördüğü ise koca bir çıkıntı oldu.
"Çıkarın beni!"
Thor ayaklandı.
"Onu daha da kızdırıyoruz çocuklar"
O esnada bir sessizlik oluştu ve bu sessizliği bozan ortama giren biricik Fesatlık Tanrısı, Loki Laufeyson oldu.
Yüzündeki alaycı gülümseme, ekibi ve demir kapılı minik odacığı görünce soldu.
"Neler oluyor?"
"Neden buradasın?" dedi Clint aniden.
"Y/N'i görmeye geldim. Hakkındaki haberler..."
O esnada senin ağlayışını duydu ve odacıkta senin olduğunu anladı.
"Neler oluyor ?" Dedi korku ve endişe ile.
"Tek çaresi buydu." dedi Steve.
Loki odacığa yaklaştığında Thor Siper oldu.
"İşleri zorlaştırma kardeşim." dedi bir kez daha.
"Lütfen Çocuklar, üzgünüm, hadi!"
Ağlamaya devam ederek kapıya vurmaya da devam ettin.
"Y/N..." Dedi Loki titreyen bir sesle. Sen onun kırmızı çizgisiydin.
Thor'un üstüne yürüdü.
"Çıkarın onu hadi ama!"
"Sakın bir kurnazlık yapma." dedi Rogers ayaklanırken.
"Kendimi deli sanardım. dedi başını kabullenemeyerek sallarken.
"Korkuyorum!" Dedin acı bir çığlık atarken. O sırada bakışlarını kaldırdı.
"O karanlıktan korkar." dedi ciddiyetle.
Seni herkesten daha iyi tanıyordu.
"O bir canavar değil!" dedi Loki sinirle.
"O bunun elinde değil!"
Yavaş adımlarla Tony'e yaklaştı .
"O çok önemsediğin magazinler seni yerin dibine sokarken Seni kim kurtardı Stark? Kim iddiaları üstüne çekti! Kim panik ataklarında sana yardım etti!" Sesi fazlasıyla sinirliydi.
Çünkü bu adam sana borçluydu.
Bir tanrı sana borçluydu...
Tony'den cevap alamayan Loki kendini cevapladı.
"Y/N!"
Sinirle kafa sallayıp Clint'e yaklaştı.
"Geçen sene aptal Kız çocuğuna ve oğluna hasta olduğu halde kim baktı? Ayağı kırık olduğu halde 1 hafta kim Çocuklarına baktı Clint!" ve Clint yavaşça ismini fısıldadı Loki ise bağırdı
"Tabii ki Y/N!"
Bu sefer ki hedefi Rogers olmuştu.
"Geçmiş yakanı bırakmadığında, Peggy konusunda teselli için kim hep yanındaydı? Peki girdiğiniz aptal Çatışmalardan sonra her yaranı Bir doktor edası ile iyileştiren?"
Steve derin bir nefes aldı
"Loki-"
Loki kolunu savurup Thor'a geçti.
Kardeşinin yüzüne kinle soludu. Senin ise en yakın sözde en yakın arkadaşına.
"Hepsini geçtim, ya sen,? Y/N her anında yanındaydı. Her anında yanındaydı ve sen ona minnettar olman gerekirken bunu mu yapıyorsun Sevgili Ağabeyim!"
Ellerini siyah uzun saçlarına attı ve sinirli bir kahkaha patlattı.
"Kimse..." dedi dolan gözlerle.
Burun çekip ekibe baktı.
"Kimse yokken o vardı. Hiçbiriniz bana inanmadığınızda Y/N vardı!"
Gözleri kızarmıştı.
"Bana yaratık dediğinizde, şeytan dediğinizde o, bana inandı! O beni iyi biri yaptı! O hep inanırdı! O hepinize inanırdı... Hepinizi deli gibi seviyor! Lanet olsun ona minnettar olmanız gerekir! Ne bu şimdi!"
Gözlerinden akan yaşları umursamadı bile.
"Ben hayatımı ona borçluyum ve ben ona inanıyorum. O bir şeytan değil. Olamaz da..."
Bir kaç saniye odadaki herkesin yüzünü inceledi. Daha sonra bir tepki beklemeden büyük demir kapının kilitlerini açtı. Odanın diğer köşesinde iki büklüm duruyordun. Yüzüne gelen ışıkla ayaklandın.
"Loki..." dedin kırgınca.
Sesin bağırmaktan kısılmıştı ve gözlerin ise acıdan başka bir şeyi temsil etmiyordu.
"Hey Y/N..."
Odaya girdiğinde ona koştun. O da kollarına aldı seni. Kokusunu derince içine çekerken biraz da sevgilinin kollarında ağladın. Hıçkırıkların kesilmedi.
"Üzgünüm... Daha erken yetişmeliydim. Daha erken kurtarmalıydım seni..."
Binlerce kez yüzünün her yerine birer öpücük kondurdu.
"Kurtardın sevgilim..." dedin Hüzün ve aynı zamanda mutlulukla.
"Ben san inanıyorum Y/N. Sen yaratık falan değilsin... Ben sana hep inandım. Tıpkı senin bana inandığın gibi..."
Ellerini saçlarına geçirirken kısık sesle fısıldadın
"Ben de... Ben de sana hep inandım..."
🕯️
Bölüm Sonu(?)
Belki de başka bir partta görüşmek üzere Moronlar, bugün emin değilim :)