Hiroshi dar sokaklarda yürürken, sıcak hava beklediği gibi tüm vücudunu rahatlatan bir esintiyle karşılaştı. Bu esintinin sarhoşluğuyla evine doğru yol aldı, ancak yanından geçen bir adamın parfümüyle karışan esinti onu etkiledi. Hiroshi, adamın yanından geçerken bir saniyeliğine ona bakış attı ve evet, o bugünkü taiyaki ısmarladığı adamdı. Hiroshi, bunu fazla kafasına takmadan yoluna devam etmek üzereyken, adamın küçük bir bağırtısıyla ağır bedenini yavaşça geri çevirdi ve elleriyle Hiroshi'nin omzunu tuttu.
"Bugün sana borcum vardı," dedi adam hızla, omzunu tuttuğu elini Hiroshi'den çekerken.
Hiroshi ise adamın elini tutarak, "Hadi ama adamım, ısmarladım sadece ucuz bir şey. Zaten kabul etmeyeceğim," diye cevap verdi.
Adamın yanağında bu sefer bayağı bir allık çıkmıştı ve oldukça utanmış görünüyordu. Hiroshi konuşmayı başlatmak için geri çekildi ve dedi, "İsmini hala öğrenemedim?"
Yüzündeki kızarıklıklarla konuşmaya çalışan adam hafifçe kekeleyerek, "Keichi," dedi.
Hiroshi, yeni tanıştığı adamı oldukça sıcak biri olarak bulmuştu ve belki yeni bir arkadaşlık kurabilirlerdi. "Sokakta durmayalım, istersen bir şeyler içmek ister misin? Eğer müsaitsen, tabii," dedi.
Keichi heyecanla cevap verdi, "Ben müsaitim. Ne istersen yaparız. Ama yemek yemiş miydin acaba?"
"Eve gidince yerim. Acelem yok,"
Keichi telaşla, "Seni meşgul ettim sanırım. Sonra da bir şeyler içeriz," dedi.
Hiroshi, Keichi'nin bu cevabına biraz sinirlenerek ufak bir şekilde tepki verdi, "Aptal, öyle bir şey demedim. Eğer rahatsız oluyorsan, benim evde oturabiliriz ve beraber yeriz?"
"Sana uyar, olur," dedi Keichi, Hiroshi'nin yüz ifadesinden memnun olduğunu anladı. Herhangi bir şey demeden, Hiroshi'yi takip etti ve bir süre sonra ikisi hiroshinin evine vardılar. Hiroshi tam anahtarla kapıyı açacakken durdu.
"Evim biraz pis, umarım rahatsız olmazsın," dedi.
"Tabii ki olmam, bende biraz dağınığım, yani sorun etmem