Hiroshi, sabah gözlerini açtığında saat 12:00 olduğunu gördü. Hızla yatağını topladı ve evden çıktı. Yolu artık ezberlemişti; fazla mağazaların olduğu yerden geçiyordu. Bu sefer sokak lezzetleri bölümünde taiyaki yiyecekti, çünkü ucuz olması ve kolayca alınabilmesi onu cezbediyordu. Hiroshi, tahmin ettiği gibi, taiyakinin ucuz olduğu bir yer buldu. Kadın ona hazırlayıp kağıda koyduktan sonra tam giderken, yanındaki adamın cüzdanına bakışlarını fark etti. Adam birkaç kez cüzdanına baktıktan sonra iç çekti ve geriye doğru dönerken Hiroshi'nin omzuna elini koydu. Adamın kafası Hiroshi'ye doğru döndüğünde, Hiroshi hafifçe gülümsedi ve "Ben sabah yemiştim, siz yiyebilirsiniz" dedi. Adamın yanağında ufak bir allık belirdi. "Bunu kabul edemem" dedi Hiroshi ise "Hadi ama adamım, ben dediysem kabul edeceksin(!)" diye yanıtladı Hiroshi gülerek. Hışırtılı kağıdı adamın eline geçirdi ve yoluna devam etti. Adam bir süre sadece peşinden bakakalmıştı. Bir insanın parası yoksa, ona yardım etmeyi severim. Benim de param olmasa da... Adam oldukça zengin görünüyordu ve şık giyimliydi. Sanırım parasını evde unutmuş olmalıydı. Bunları düşünürken, tamirciye vardığını fark etti.
Hızlı adımlarla ilerlerken saatine baktı. Tam 2 dakika kala yetişti ve dünkü ismini bilmediği adamı gördü. Adam sandalyede oturmuş telefona bakıyordu. Hiroshi hızla yanına gittiğinde, adamın gözlerinin kendisine kaydığını fark etti. Adamın talimatını bekliyordu. "Tam da yetiştin, soldaki yere geç, geliyorum" dedi adam.
Hiroshi dediği gibi soldaki yere geçti. Orası bir sürü malzemenin ve tamir bekleyen arabaların bulunduğu bir yerdi. İsmini bilmediği adam dediği gibi geldi, elinde bir not defteri ve kalem vardı. "İsmin neydi bu arada?" "Hiroshi, sizinki neydi?" diye cevap verdi. "Kaito" "Neyse, bu arabanın arka kısmı gitmiş gibi görünüyor. Bunun tamirini yapabilir misin? Bunuda yaparsın artık?" diye sordu. Hiroshi ironik bir şekilde gülerek cevap verdi " bu işi bilenlere devredin" Kaito Hiroshi'nin "bu işi bilenlere devredin" dediğini duyduktan sonra ufak bir şekilde kıkırdadı ve not defteriyle Hiroshi'nin kafasına hafifçe vurdu. "Başla o zaman, gerizekalı," dedi. Hiroshi hemen aracı inceledikten sonra gerekli malzemelerin neler olacağını aklından geçirdi ve hızlıca aracı tamir etmeye çalıştı. Ayrıca fren kısmını da halletti. Çocukken yetimhanede olduğu dönemlerde araçlarla ilgili çok şey öğrenmişti ve bu deneyimleri ona yardım etti. Birkaç saat süren yoğun çalışmadan sonra tamiri bitirdi. Kaito tamamlandığını anlayınca araca oturdu ve aracı kontrol etti.
"Hemen kağıt getireceğim, imzalarsan yarın gel," dedi Kaito. Hiroshi terlerini silerken heyecanla cevap verdi, "Hemen imzalayayım! Yarın kaçta geleceğimi söyleyebilir misiniz?"
Kaito, kirli not defterinin arasından bir kağıt çıkarıp kalemini Hiroshi'ye uzattı. Hiroshi hızla Kaito'nun verdiği kağıdı imzaladı ve hızlıca Kaito'ya teslim etti. "Yarın saat 8.50'de burada olursun. Üniformanı ise yarın geldiğinde alt kattaki soyunma odasında bulabilirsin. Bu kadarlık sanırım, evine gidebilirsin."
"Sağolun efendim! Yarın hemen geleceğim," dedi Hiroshi. Ceketini koluna atarak çıktı. Bu aralar çok şanslıydı. İş ve ev bulmuştu. Hiroshi, şansının bozulmaması için dua ederken gece karanlığında evinin yolunu tuttu.