Bölüm 4

Üç gün sonra, sabahın erken saatleri.Jennie beyaz önlüğünü yeniden giydiğinde, aynadaki yansımasına birkaç saniye baktı.Göz altları mor, bakışları yorgundu ama içinde hâlâ bir güç vardı geri dönmek zorundaydı.Ne olursa olsun, doktor kimliği onun sığınağıydı. Jennie: “Tamam Jennie… bugün sadece ameliyat var.Ne mafya, ne tehdit, ne de bir bela yok,” diye kendi kendine fısıldadı. Tam o anda kapı çaldı.Kapıyı açtığında Rose elinde kahveyle içeri girdi. Rose: “Bela mı dedin?” Jennie:(gülümser) “Telepatik misin?” Rose: “Yok, ama dün gece Taehyung’un adamlarının hastane çevresinde dolaştığını herkes konuşuyor.” Jennie:(iç çeker) “Onlara ‘gidin’ dedim.” Rose: “Sanırım Taehyung ‘hayır’ kelimesinin anlamını bilmiyor.” Jisoo da elinde tabletle içeri girdi. Jisoo: “Bak, güvenlik kameralarında şüpheli bir araç tespit edilmiş. Plaka Taehyung’un malikânesine kayıtlı.” Jennie: “Harika. Artık hastane değil, mafya gözetiminde bir ameliyathanedeyim.” Jisoo: “Ona bir mesaj at, belki utanır.” Jennie: “O utanma duygusunu doğarken kaybetmiş olabilir.” İkisi de güldü, ama Jennie’nin içi huzursuzdu.Her ne kadar güvende görünse de, kalbinde sürekli bir gölge vardı hem geçmişinin hem de Taehyung’un varlığının ağırlığı. --Ameliyat Odası-- Öğle Saati Jennie cerrahi maskesini taktı, eline neşteri aldı.Bir hasta, kimliği gizli tutulan bir adam, kurşun yarasıyla getirilmişti.Dosyada yazıyordu: #“Anonim hasta acil müdahale. Gönderici: K****J****.”# Jennie’nin içinden bir ürperti geçti.“Jin mi?” diye düşündü.Taehyung’un adamlarından biri...Bu, onun burada olduğuna dair açık bir mesajdı.Hemşire ona baktı. Hemşire: “Doktor Kim, hazır mısınız?” Jennie: “Her zamanki gibi.” Ameliyat başladı.Oda sessiz, sadece monitör sesleri vardı.Bir saat geçti, iki saat… sonunda hastanın nabzı stabilize oldu.Jennie maskesini çıkardı, alnındaki teri sildi.Tam o sırada kulaklığından güvenlikten bir anons geldi: “Doktor Kim, sizi lobide biri görmek istiyor. Acilmiş.”Jennie homurdandı “Tahmin edeyim… yine o.” --Hastane Lobisi-- Jennie aşağı indiğinde gerçekten de onu gördü.Taehyung, siyah takım elbisesiyle, elinde bir buket beyaz zambakla bekliyordu.Hastanedeki hemşirelerin neredeyse hepsi gizlice onu izliyordu.Jennie kollarını bağladı. Jennie: “Senin buraya gelmen yasak.” Taehyung: “Ama çiçek getirmek yasak değil.” Jennie: “Çiçek mi, tehdit mi?” Taehyung: “İkisi birden olabilir.”Jennie yanına yürüdü. Jennie: “Beni hastalarımın önünde utandırıyorsun.” Taehyung: “Sen zaten güzelliğinle yeterince dikkat çekiyorsun, ben sadece dekor oldum.” Jennie: “Kendini ‘dekor’ olarak tanımladığın gün tarih yazılıyor.” Taehyung:(gülümser) “O zaman altına da şu notu düş ‘Dekor çok çekici ama tehlikeliydi.’”Jennie ciddileşti. Jennie: “Burada olman beni daha tehlikede yapıyor.” Taehyung: “Biliyorum. Ama seni bir süre korumasız bırakamam.Bugünkü saldırı sadece bir denemeydi.” Jennie:(şaşkın) “Saldırı mı?” Taehyung: “Jin’in getirdiği hasta... aslında benim adamımdı. Beni hedef alanların elinden zor kaçmış.” Jennie başını öne eğdi. Jennie: “Yani, hastanemde bile artık güvenli değilim,senin yüzünden.” Taehyung: “Senin yanındayken herkes tehlikede olabilir.Ama ben, bu riski almaya değer buluyorum.”Jennie bir an durdu.O bakışlar yine aynıydı hem tehdit, hem de sinirlilik doluydu.İçinde aynı anda iki fırtına esiyordu. Jennie: “Ben senin oyununda bir piyon olmayacağım.” Taehyung: “Sen piyon değilsin, Jennie,sen tahtanın ta kendisisin.”Jennie sessizce arkasını döndü. Jennie: “Git artık, Taehyung. Burada olman beni zayıf gösteriyor.” Taehyung:(yavaşça gülümser) “Bence seni daha güçlü yapıyor.” O an Rose ve Jisoo uzaktan sahneyi izliyordu.Jisoo Rose’a eğildi. Jisoo: “Bu ikiliyi izlemek Netflix dizisinden daha sürükleyici.” Rose: “Biri bu gerilimi kesecek bir makas bulsun.” Jisoo: “Yok, yok… bu yavaş yanan aşk hikayesi. Patlamaya az kaldı.” --Hastane Çatısı-- Akşam Güneş batarken Jennie kafasını dinlemek için çatıya çıktı.Rüzgar saçlarını savuruyordu, şehrin ışıklarına baktı.O sırada bir gölge arkasında belirdi. Taehyung: “Sana söylemeden gitmem.”Jennie dönmeden konuştu. Jennie: “Seninle tartışmak yorucu.” Taehyung: “Ama keyifli.” Jennie: “Sana sinir oluyorum.” Taehyung: “Biliyorum. Ama yine de beni burada bekliyorsun.” Jennie döndü, gözlerini kısıp baktı. Jennie: “Ben seni beklemiyordum.Seninle konuşmak delilik.” Taehyung: “Ben deliliğe aşinayım.” Kısa bir sessizlik oldu.Sonra Taehyung ciddi bir sesle ekledi. Taehyung: “Jennie… seni bu işe kim soktu biliyorum.” Jennie’nin gülüşü dondu. Jennie: “Ne demek istiyorsun?” Taehyung: “Park Jin-young seni kullandı. Ve hala seni izliyor.”Jennie’nin kalbi hızla atmaya başladı. Jennie: “O… geçmişte kaldı.” Taehyung: “Hayır. Geçmiş asla kalmaz.” Rüzgar esti, sessizlik çöktü.İkisi yan yana durdu, hiçbir şey söylemeden.Ama bakışlarında artık kelimelere sığmayan bir bağ vardı. #Devam edecek…