“hırs” için sonuçlar
Arama sonuçları
Hırs
Aişe Beril Uğurlu
Helin dövüş sporuyla ilgilenen bir kız onun hayat hikayesi
sevgi ve hırs
Samet
İçindeki boşluğu doldurmak için hırs yapan 17 yaşındaki gencin yaşamı
Lise Hırsları
Tuğba
İyi günde ve kötü günde birbirlerine destek olan beş yakın arkadaş liseye veda etmek üzereyken hayatın, aşkın ve akademik kariyerin getirdiklerine birlikte göğüs gerer. Her şey yolundaymış gibi davransalar da sırlar açığa çıkmaya devam ettikçe sakin kalmaları zorlaşır. Ortaya çıkan sırlar gizli yaşanan bir aşk üçgenini ifşa eder. Aşkı için gözünü kırpmadan birbirlerine ihanet edecek raddeye gelen bu beş arkadaş sonunda kaybettikleri değerler için yaptıkları hataları düzeltmeye çalışırlar.
Nefret ve Hırs
Hefret ve hırs
Hefret ve hırs çoğu zaman insanı sonu gelmeyen bir uçuruma sürükler ama bazen ise insanı zafere ulaştırır
Hırs vs Ego
Cristiano Ronaldo
İnsan başarısızlığa uğrayacağını düşünse de hep bir adım atmalı görmeden bir hikayenin sonuna karar vermemeli ne kadar düşerse düşsün kalkmayı öğrenmeli unutmayın "Kimse düşüp kalkmadan dik durmayı öğrenemez"
YALGIZ
Hatice Okumuş
Çocuk yaşta, birbirinden farklı hikayeleri olan bir çeteyle yolu kesişen Hamza ve onların içerisinde geçirdiği arayış dolu yıllar... Dünyasına giren yeni hayatlarla takip edeceği bir ışık buldu. Öte yandan Hukuk okuyan Gül Seda ailesinin içinde bulunduğu durumu çözmeye çalışırken pek çok sırrın perdesi aralanıyor. Hamza ve ekibini ne gibi sıkıntılar bekliyor? Gül Seda çıktığı bu yolda nelerle karşılaşacak? Kayıp aile, kardeş ve duygular sahiplerine kavuşacak mı? Ne bir dakika öncemize gücümüz yeter ne bir dakika sonramıza. Vakitsiz gelen insanlar ansızın ortaya çıkan duygular. Sonsuz ihtimaller çerçevesinde toplanmış gerçekler... Eski dönemlerde yetim çocuklarına Yalgız derlermiş, yalnızlığı simgeleyen anlamında. Yıldız sözcüğüyle birleşmiş yalnızlık göklerde gece vakti gözlerimizi kamaştıran yıldızlar, kalabalıklar içinde tek başınadır fark ettiyseniz. Hepimiz birer Yalgız mıyız yoksa?
Cennet Hırsızı
Burcu Yıldırım
Her güçlü kadının içinde bir enkaz, her güçlü erkeğin arkasında ise kayıp vardır. *** Buket tatil için gittiği İspanya'da yaralı bir adamla karşılaşır. Yardım etmek istediği bu adam ise geçmişinin hiç bilmediği sırlarını ortaya çıkaracak Alexander'dan başkası değildir. Hayatını daima bir denge üzerinde yaşamaya çalışan genç kız için Alexander'ın hiçbir çizgisi yoktur. İyi veya kötü, cellat veya kurtarıcı, hayatında bir yere koymaya çalıştığı bu adamın, acaba bir yere ihtiyacı var mıydı?
YEKPARE
sev
Gözlerimden yaşlar akarken kapının önünde onu gördüm. Kendinden emin yürüyüşüyle karakolun içine girdi. Elimle göz yaşlarımı sildim hemen. Beni görünce yüzündeki sert bakışlar yumuşamıştı, hızlı adımlarla yanıma geldi. “Üzülme daha fazla, kimsenin canını sıkmasına izin vermicem.” Gözümden akan yaşlara inat ona gülümsedim ve kafamı aşağı yukarı sallayarak onu onayladım.
SEFİL
Edanur
Islanmış bandajlarımın üzerine küçük bir öpücük bıraktı. Ağlamak istedim. Bir ile bin anlam katıyordu. Karşısında küçücük kalıyordum. Bir edebiyat kitabından fırlamış gibiydi. Yaralarımı yıkadı yağmur. Sonra kabuk bağladı acıların üzeri. Ve Hırsız; dudaklarının ucundaki hırsızlarına öğüt verdi. İlaç olsun diye. Kısacası, şiir adam; bu şehri ruhuma sığdırıyordu. "Yarın güneş doğsun yine. Şu kaldırımda oturup saçlarını tarayalım. Sonra o kokusunu içine çekmeye korktuğun kahveye gidelim. Bir 40 yıllık köprü kuralım. Dondurma yiyelim seninle. Sen yine benim dondurmam bitmeden gevezelik yap. Yeniden sokağın nefes alsın Sefil." Sokağın; sokağım olsun Hırsız...
YANKESİCİ ( KALP HIRSIZI SERİSİ 1)
Onur_rr
14.02.2022 Yorgunum, bulanık ve kirli. Düşüncelerimin beni ihanete uğrattığı saatlerdeyim. Gözlerim karanlığa adapte olmuş, stor perdeden kaçan ay ışığı huzmeleri evin siyah parkesine konmuştu. Küçük tozlar ışığın içinde dans ediyor, karlı bir geceyi anımsatıyordu. Bu güzel gecede karanlığın içinde saklanan canavar bendim. Sıkışıp kaldığım karanlıkta iyice sessizliğe büründüm. İzinsizce girdiğim evde her sesi dinliyor; her titreşimi yaslandığım duvarda hissediyordum. Sırtımda bana ait olmayanların ağırlığı altında ezilirken sahip olduğum şeyleri korumanın tek yoluydu buydu biliyordum. Titreşimler arttı ve güçlendi. Kapı yavaşça aralandı. Çıplak ayakları zemine basarken ses çıkarmıyordu. Girdiğim karanlıktan çıkmamam gerektiğini biliyordum. Yine de ihanet etti bana gözlerim ve karşımdaki vücudu izinsizce soydu irislerim. Büyük ve güçlüydü. Ay ışığı teniyle buluştuğunda yeni bir renk oluşturmuştu. Büyüleyici görünüyordu ama nefesimi kesen görüntüsü olmamıştı. Tüm göklerin en güzel yıldızlarından ikisiydi gözleri. Öyle bir bakıyorlardı ki denizler kıskanırdı derinliğini. Çıkartamadığım bir anlam yatıyordu o derinlikte. Hareket etti ve ışıktan çıktı. Karanlıkta, odanın köşedeki piyanoya doğru gitti ve oturdu. Elleri havada kaldı bir süre. Zihnindekileri merak ettim. Belirsizlik kaybolduğunda müzik doldurdu odayı. O an hayatım ellerimde değildi. Müzik yönetiyordu adeta. Hoş melodinin elinde kukla olmuştum. Parmakları bastığı her tuşta kalbime akıtıyordu gecenin kalıntılarını. Küçük bir ses kanlı ve cızırtılı. Dağınık gülümsemeler ve hafiften yok oluşlar. Varoluş sancısının ortasında yıkılış hikâyesi.. Sarhoşluk öyle güçlüydü ki fark edememiştim gidişiyle beraberinde getirdiği sessizliği. Yokluğundan emin oldum bir süre. Bacaklarım kuvvet bulduğunda saklandığım karanlıktan çıktım ve ondan çaldığım bu geceye girmemi sağlayan pencereye yöneldim. Çıkarken fazlaca ses yaptım, kendime kızmam gerekse de ses etmedim. Tenha sokaklara döndüğümde ondan yanıma aldıklarımla ilerledim. Yine de sırtımdaki bu denli ağırlığa rağmen o gece ondan çaldıklarıma nazaran o benden çok daha fazlasını almış gibi hissetmeden edemedim. ***** 1 AY SONRA.. 14.03.2022 Önümde duran iki kıza baktım. Şansım varsa kurtulurdum. Yoksa ölür! Bu malikaneden çıkmak isteyen üç kişi.. Bir erkek vardı, bizi elindeki cihazla arayan Eşit değildik. Peki hangimizin daha çok ihtiyacı vardı bu değerli zincire? İşte burada eşitlik bozuluyordu. Şüphesiz ki benim bu zincire ondan daha çok ihtiyacım vardı; Ablamı ve yeğenimi o çukurdan kurtarmam gerekiyordu. Tüm umutlarım şuan yaptığım hırsızlığa bağlıydı. Yüzde elli ya ablamı ve doğmamış yeğenimi kurtarırdım yada onlarla beraber ölürdüm. Ölürken en azından bunun mücadelesini verdiğim için mutlu olurdum. Hakan Kankırmızı merdivenleri indi. Bizlere bakmadan karşıda ki odalarından birine rastgele girdi. Yüzünde hiçbir ifade yoktu.. O odaya neden girmişti. Onun için değersiz bir zincir değil miydi bu?! Bizi bıraksalar da gitseydik. Zenginler her zaman cimriydi ve açgözlü! Göğsümün içinde duran zincir ile gözlerimi saat bir yönünde yukarıda bize çevrili olan kameraya çevirdim. Kameranın kırmızı ışığına kaydı gözlerim ne güzel yanıp sönüyordu. O piti piti kim aldı zinciri? "Kim aldıysa çıksın.", yanımdan geçen adamın koluma değmesi ile gözlerimi kameradan çektim. Hakan Kankırmızı Bey odadan çıktı, bakışları bana değdi yakalanmış mıydım? Ben ki sokaklarda neler neler çalan kız Yankesici Kraliçesi Canan şurada yakalanırsam yazıklar olsundu bana. Yazıklar olsun Babamın benim üzerindeki ilmek ilmek işlediği öğrettiği yankesicilik emeklerine. Hakan Kankırmızı Bey karşımıza geçerek aynanın hemen altında altın işlemeli ultra zengin duran masaya bile söylenmek istedim. Sen masasın masa kendine gel bu ne gösteriş! Hakan Bey kıymetli uzun masaya kıymetli poposunu yaslayarak kollarını bağdaş yapıp durdu. Küçük bir şey olsa o masayı da çalabilirdim aslında. Kendine gel Canan şuradan kelleni kurtar sonrası önemli değildi. "Abi ben hallediyorum sen içerideki toplantının bölmeseydin.", dedi adam elinde ki cihazı en önde duran kızın üstünden çekti. Patronuna baktı. En önde ki kız mutfağa doğru yürüdü. Geriye kaldı ben ve önümde ki Rus kız. Rahattım beni yakalayamazlardı. O cihaz bende sökmezdi. "Mert şu kızı sal.", dedi Hakan Kankırmızı Bey eliyle önümdeki Rus kızı gösterdi. Sonra gözlerini gözlerime odaklayarak baktı. Adam Rus kıza eliyle gitmesini işaret etti. Önümdeki kız derin bir nefes alarak hemen çıkıp gitti. Bakışlarımı soğuk bir edayla Hakan Bey'in gri gözlerine çevirdim. "Çıkar." Dedi soğuk sesi ile ürpersem de yardım etmesi umuduyla gözlerim birilerini aradı ama kaçırdığım küçük bir nokta vardı burası benim çöplüğüm değildi. Sokaklarda herkes birbirinin arkasını kollardı burada yalnız kalmıştım galiba. "Neyi?", diyerek sordum. Aslında bilipte bilmezlikten gelmek benim mesleğimdi. "Mert, üstünü ara.",dedi yanında ki sarışın yeşil gözlü adam kafasını sallayarak yanıma geldi. Kaşları çatılı buzdolabı gibi elindeki cihazı boynumdan başlayarak mini eteğimin bitiş ucuna kadar tuttu. Sırt bölgemde de aynı işlemi yaptı. Hakan Bey'in yüz hatları kasıldı. Cihaz uslu uslu görevini yapıyordu. Mert cihazı kafama da tuttu bu beklemediğim hamlede cihazın sesi ortama yayıldı. Hakan beyin dudakları kıvrıldı. "Saçlarını aç.", dedi yüzünde ifadede zinciri bulduğuna çok emin bir eda vardı. Kafamı salladım Mert bir adım öteme beklemeye başladı. Elimi at kuyruğumun yanına koyarak kançalı tokamı çözmeye başladım. Açtığım uzun saçlarım ile elimle saçıma şekil verdim. Merdivenlerden gelen ayak sesleri ile gözümü Hakan Kankırmızıdan çektim. Hızlı adımlarla üstünde ki beyaz gömleği ile inen göktaşı da kimdi? Siyah gözleri.. Derinden etkilemişti beni sanki ilk kez siyah gözler görüyordum. Kirli sakalı yüz hatlarını çok güzel belli ediyordu. Açılan ağzımı kapatarak kendime geldim. Buraya neden geldiğimi üstümdeki baskıyı unutmamam gerekti. "Abi gidiyor musun?", Hakan Bey merdivenlerin yanına doğru yürüdü yürüyen göktaşı ile konuştu. Abi dediğine göre bu yürüyen göktaşı üvey abisi Atakan Bey miydi! Telaşla gözlerimi kaçırdım .Kardeşi gibi gözlere sahip değildi ama iki kardeşin tek benzeyen özelliği ifadesiz simalarıydı. Babaları bir olunca demek ki. Berna hanımında gözleri maviydi neden hepsinin gözleri farklıydı? Mert'in de yeşil. Ben burada kahverenkli gözlerimle sönük kalmıştım galiba.. "Hakan hadi abiciğim geç bile kaldım.", dedi ifadesiz yüzüyle gözlerini ilk kez gördüğü bana bir saniye baktı. Gözlerimi tekrar önüme çevirdim. Şuan şurada Atakan beyin radarına yakalanırsam kötü olurdu. Ne güzel Hakan bey fark etmeden çıkıp gidecektim. "Ne iş buldun mu?", dedi tam önümde durdular sonrada kafalarını çevirip bana tekrar baktı. "Buldum buldum. Hanımefendi de şimdi zinciri veriyordu.", dedi Hakan beyin bu ısrarları beni üzüyordu. "Dediklerinizden hiçbir şey anlamıyorum.", dedim şirin bir edayla. Gözümün önüne gelen saçları kulağımın arkasına sıkıştırdım. "Mert sen yardım et hanımefendiye anlasın ben ne demek istiyorum.", dedi Hakan Bey bana doğru göz kırptı. Son sözlerini bir mana ile söylemişti. Bu sefer sert taşa mı toslamıştım. Boku yemiştim galiba. "Lütfen benimle gelin..", dedi eliyle yürümem için hangi tarafa gideceğimi gösterdi yüzümde ki yapmacık gülümseme ile Mert'in dediği tarafa doğru yürüdüm! Yardım etmesi umuduyla gözlerim tekrar birilerini ararken Atakan Atabeyin gözlerine takıldı. Hakan ile aralarında ki sohbete dönüp devam etti. Mert beni aşağı kata doğru merdivenlerden indirdi. Vazonun olduğu yerde durdu duvara dokunup bana baktı, dekorla kaplanmış kapı olduğunun bile farkında olmadığım bir yerden içeri doğru sürükledi. Şansım yoktu. Bende ölecektim. "Geç bakalım küçük fare.", diyerek beni boş bir odaya fırlattı. Dizlerimin üstüne yere düştüm. Avuç işlerimi son anda yere koyarak kafamı çarpmadan korumuştum. Başımı yerden kaldırıp bana fare diyen sıçana baktım! Eğilerek çenemi tuttu kafamı havaya kaldırdı. "Söyle bakalım anladın mı şimdi?", diyerek bağırdı. "Ne diyorsunuz sizi hiç anlamıyorum.", dedim. Saf masum ayağına yatmaya devamdı. Canan mücadeleye pes etmek yok kızım devam. Son umudum için öle de bilirdim. Hayatının kontrolünü eline almazsan, başkalarını senin hayatını kontrol eder. "Anlamıyorsun demek?", dedi elini çenemden çekti sözlerime inandığını düşünürken suratıma yediğim güçlü bir tokatla yere yapıştım. Dudağımda ki kanın tadıyla gözlerimi sıkıca yumdum. **** BEKLEMEDE KALIN. DEVAMI GELECEK.. ŞİMDİDEN KİTABI KÜTÜPHANELERİNİZE EKLEYEREK GÜZEL YORUMLARINIZI AŞAĞIYA YAZABİLİRSİNİZ. YAKINDA..
İhanetin Kırıkları
Beren
En yakınlarınızın size ihanet etmesi, nasıl bir şey bilir misiniz? ~ "Onun oğlu olduğunu ve intikam için geldiğini duydum. Asla peşimizi bırakmayacağını sende biliyorsun. Lütfen artık kurtulmanın bir yolu varmış gibi davranma. Beni umutlandırıyorsun." "Asla, asla deme. Unutma beraberiz, güçlüyüz, umutluyuz. Umudunu kaybetme; ışıklar sadece karanlıkta yanar."
CEHENNEMDEN ÖNCEKİ SON DURAK
ilayda ulaş
Adeline ve Austen. Bir birlerine yasak ama muhtaç olan iki genç. Bir kağıdın iki yüzü gibiler.Hep bir arada ama hep ayrı.Birlikteler ama kavuşmaları imkansız. Aşk ve şehvet. "Cehennem ateşi yakar Adeline."dedi ve kısa bir es vererek konuşmaya devam etti."Ama senin ateşin daha yakıcı."
DİLHUN
Peri
Kor değildi. Ama küllenmeye de niyeti yoktu bu ateşin...
Aşk Hırsızı
Damla
Bts aşık oluyorum
Yasmin bir hırsızlık olayı
Seungie
Yasmin yurtdışında okuyan güzel kibar bir kızdır bir gün ailesi Türkiye'den arayıp taşınmasını ister şanslarına okuldaki aksaklıklar sebebi ile okulları 1senelik kapanır Yasmin bu fırsattan yararlanarak Türkiye'ye ailesinin yanına gider orada bir sürü arkadaş edinir ancak bir gün arkadaşları ile otururlarken kızlardan birinin cüzdanı çalınır kızlarda bunun peşine düşerler ancak bilmiyorlardı ki olaylar iplik söküğü gibi gelecek :)
Mücadele
Nergiznaz
17 yaşında annesi intihar eden Akelin mücadelesi
Düş İçinde Kelebek
Sidelya
Küçük sokak çocukları güzel sokak çocukları ,sevgiye aç sokak çocukları ayakları yara içinde olan sevgi pıtırcıkları çok mu kırdılar sizi? tuzla eşelediler mi yaralarınızı?. küçük saf kalpler kirlendi mi ?artık küçük masum eller kana mı bulandı ? neredesin adaletin hükmü? nerede son sözün karar kıldığı dudaklar? nerede küçük aklın verdiği yemini veremeyen büyük akıllar. kırılmış her sokak çocuğu bir gün büyür ve kararlar alır çok canları yandı yakmak isterler yakmak üzereyim yanmak üzereyiz
fala inanma falsız kalma
Dicle
Her şey bir falcıya gitme ile başlamıştı aslında. Her şey sıradanken masal gibi bir hayat, şaka şaka falcının söylediklerinden etkilenip beyaz Atlı prensimi bulmaya çalışmıştım, ama çok yanlış yerde aramışım. ne var canım beyaz atlı prensimi bulmak için en doğru yere gitmiştim bence. POLİS KARAKOLUNA .Sonuçta prensimin elimde bir resmi ya da çizim olması gerekiyordu. Hem polislerden daha iyi bir kişiyi kim bulabilir ki değil mi ama. İşte bizim hikayemiz böyle başladı falcının tarif ettiği kişi Uras başkomiser. Komedilerle dolu bir hikayeye var mısınız? Bu uras başkomiser ve didemin hikayesi, Bu portakal ve çikolatanın hikayesi...
GÖREVİMİZ: HIRSIZLIK
Elmina
Birinden tamemen farklı 7 yabancının hikayesi.. "Usta" lakaplı birisi kendi düşmanlarından öc almak ve daha fazla para elde etmek için bir çete kurar, hırsızlık çetesi. Bu çetenin üyeleriyse başta hiç bir şeyden doğru dürüst haberdar olmasalar bile, her şeyi öğrendiklerinde artık çok geçti. Usta, onları polise şikayet etmekle tehdit eder..Çetenin Lideri olan Lacivert'se buna kolayca baş eğmeyecektir. Çünkü onun ailesi bu çeteydi, onun çeteden başka kimi-kimsesi yoktu. Onlar için her şeyi yapmağı göze almıştı. Bir polisle iş birliği yapmayı bile.. Lacivert, Yağız, Emirhan, Batuhan, Tuna, Merve ve Rüzgar'la başladığımız bu yola bizimle devam etmeye ne dersiniz? *hırsız olmayı biz seçmemiştik, hayat bize seçim sunmamıştı. Ama geleceği, değiştireceğiz.* *** *Güçlü bir kadının hikayesi* *Bir hırsız çetesi* *Arkadaşlık* *Aile olmak* *Aksiyon*
YILDIZLAR SÖNDÜĞÜNDE ✦
muse
Elim kapı ziline uzandıktan sonra bir süre durdum. Bu öyle uzun bir süreydi ki, bu süre boyunca ruhum defalarca kez cennetle cehennem arasında gidip geldi. İki tarafın da kapısını çaldım, içeri alınmak için bekledim. Ama bunun yerine arafta sıkışıp kaldım ve yüz binlerce yıl kayıp bir ruh olarak dolanmanın ızdırabını çektim. En sonunda Tanrı bana acıdı ve sivri parmağının ucuyla beni Cehennem'in kapısına doğru itti. "İşte," dedi. "Senin ait olduğun yer burası." Yalvardım ona. "İyi bir insan olmak istiyorum ben. Affedilmek istiyorum." dedim. Dedi ki, "Sen öylesine kirlisin ki, cehennemde yürürken yollarıma bıraktığın izleri ben bile temizleyemem." Pencereden dışarıya vuran sıcak sarı ışığın altında hareketlenmeler gördüm. Geçti bir silüet perdenin arkasından... "Çok yoruldum. Biri artık beni evine kabul etsin istiyorum." dedim. Kim olduğumdan habersiz adım sesleri bana doğru yaklaştı. Dedi ki, "Seni ben bile kabul etmiyorum, rahat bırak temiz olanları." Kapı yavaşça aralandı. Yalvardım Tanrı'ya... "Senden bir şey istemeyi bırakalı çok oldu, anladım beni sevmediğini... Ama n'olur bu sefer izin ver, bir evim olsun." Cevap vermedi. ✦ Kumru yirmi üç yaşında, dünya denen bu toprak parçasının üzerinde gezinen kayıp bir ruh olarak İtalyan mafyası için hırsızlık yaptığı sıralarda Monte Carlo'nun ihtişamlı kumarhanelerinden birinde çocukluk aşkıyla, bütün iyi hatıralarının sahibiyle, Koraltan Merkan ile karşılaştı ve bedelini çok ağır ödeyeceği bir suça bulaştı. Geçmişin, tozlu bataklığa gömdüğü insanlar karşısına bir düşman gibi dikildiğinde elindeki kanlı silahı ateş etmekten başka çaresi yoktu. Eğer o kurşunun erkek kardeşi Özgür'e geleceğini bilseydi yine de onu sırtından vurur muydu yoksa daha ilk sayfadan kendini öldürüp bu hikayeye bir son verir miydi? ✦ Yakında senaryolaştırılacaktır!
DİLHUN
Peri
Kor değildi. Ama küllenmeye de niyeti yoktu bu ateşin...
Düşler Hırsızı
Rumeysa Menteşe
O insanların hayallerini çalan bir canavardı.
hırsız
Zerrin
Bir hirsiz sevdim kalbimi de caldi evimi de arabami da ama onu hala seviyorummm
hırsız
Zerrin
Bir hirsiz sevdim kalbimi de caldi evimi de arabami da ama onu hala seviyorummm
hırsız
Zerrin
Bir hirsiz sevdim kalbimi de caldi evimi de arabami da ama onu hala seviyorummm
hırsız
Zerrin
Bir hirsiz sevdim kalbimi de caldi evimi de arabami da ama onu hala seviyorummm
hırsız
Zerrin
Bir hirsiz sevdim kalbimi de caldi evimi de arabami da ama onu hala seviyorummm