“gerçekhikaye” için sonuçlar
Arama sonuçları
Gözyaşlarını Kalbimde Sakladım
Gemma
Beren on sekiz yaşına bastığında hayatının en güzel dönemine başlayacağını düşünüyordu. Hayatının aşkını bulmuştu, iyi arkadaşları vardı ve seneye üniversiteye başlayacaktı. Ancak peşine düşen bir sapık yüzünden hem kendisinin hem de ailesinin hayatı mahvolacaktı. (Gerçek bir hayat hikayesinden uyarlanmıştır. Gerekli kişilerin izni alınarak yazılmıştır. Kişilerin kimliklerini gizli tutmak için bazı kişisel bilgiler ve mekanlar değiştirilmiştir.)
Unutulmaz Acılar
an anonymous girl
Merhaba! Burada sizlere hayatımın son dönemlerini anlatacağım. Lütfen yorum yaparken dikkatli olun ve yargılamayın (beni).
İncir reçeli
İpek
Hoşlanmadığınız birisiyle sevgili oldunuz mu? Ben oldum bütün yazdıklarım gerçek bir hikayeden alıntı
Küllerinden Doğmak
Koma Do
KÜLLERİNDEN DOĞMAK "Herkesin sığınağı olan ev, benim hapishanemdi. Ama asıl savaşın o evin duvarları arasında değil, kendi bedenimin içinde başlayacağını bilmiyordum." Kaan, 25 yaşında, her gün ruhunu emen baskıcı ve kaotik bir aile evinden kurtulmanın hayaliyle yaşayan bir gençtir. Tam siber dünyada kendine bir çıkış kapısı ararken, doktorun odasında aldığı o soğuk teşhisle dünyası başına yıkılır: İleri evre kanser. Hayat ona en büyük çelmeyi takmıştır ama Kaan teslim olmamaya kararlıdır. Madem zamanı kısıtlıdır, o zaman kuralları kendisi koyacaktır. Bu hikaye; hem bedenindeki amansız hastalıkla savaşan hem de arkasına bakmadan kaçtığı o deli geçmişiyle yüzleşen bir gencin sıfırdan, tırnaklarıyla kurduğu o güçlü kurtuluş mücadelesidir. Düştüğün yerden kalkmaya, küllerinden yeniden doğmaya hazır mısın?
DEPREMİ YAŞAYAN KIZ ANLATIYOR
Adelin
Üniversite öğrencisiyim. Tatilde ailemi ziyarete gitmiştim. Tatil bitmek üzereydi, geri dönecektim, biletim alınmıştı. Son gecemdi. Kardeşim yalnız başına uyumaktan korkan bir çocuktu, baktım kanepede uyuya kalmış, ben de o korkmasın diye onun karşısında ki kanepeye yatmış, sonra da orada uyuya kalmışım. Uykunun en derin yerinde annemin çığlığı ile uyandım, meğer deprem oluyormuş. Deprem o kadar şiddetliydi ki tavandaki avize bir o tarafa bir bu tarafa çarpıyordu ve biz de ayakta duramıyorduk.