“ether” için sonuçlar
Arama sonuçları
Ethereal
nida falan filan
Gerçek olamayacak kadar güzel. 26.06.22
Aether
Merinet
Aether ve en parlak yıldızı
Aether
Merinet
Aether ve en parlak yıldızı
AETHER
qwe
Yedi üniversite öğrencisi, bir enerji deneyinde doğaüstü güçler kazanır. Her gücün bir bedeli vardır. Peşlerine düşen doğaüstü varlıklar, içlerinden birinde saklanan kadim bir "Emanet"in peşindedir. Kaçış yolculuğu boyunca arkadaşlıklar sınanır, bedeller ödenir ve dünyanın kaderi ellerine kalır.
Together, Forever and Ever (GxG)
Irelyn
Ve söylenene göre prenses, o hizmetçinin ismini o günden sonra bir daha hatırlamamış.
Aetherbound
Nida Nur Şahin
Bazı kapılar başka dünyalara açılır. Bazıları ise insanın kendisine. Lysera, hiç tanımadığı bir dünyada yeni bir hayat kurmaya çalışırken dostlukların, değişimin ve beklenmedik karşılaşmaların tam ortasında bulur kendini. Çünkü bazı insanlar hayatımıza tesadüfen girmez. Ve bazen ait olduğun yeri bulmak, çıktığın en uzun yolculuğa dönüşür.
-Warrior Cats- ~Bir Kedinin Dünyası~
MoonTheTherian
Moon, sadece kendisine ait mutlu bir aile istiyordu. Ama işler ters gitmişti... Tesadüfen bulduğu yer kedilerle doluydu. Mutlu ve güzel, büyük bir aile gibiydi... Tek isteği kendisi gibi kediler oluşan bir aileydi ve bu onun için bir fırsatı... Moon ve bu acınası olup ağlatan, aynı zamanda kısa mutlu anılarla dolu olan hayatı, sadece bunlarla kalmıyor... Not: kitabın 2.cisi de vardır....
Aetherion Günlükleri
Mislin0y
Yüzyıllar boyunca "Kızıl Cadı" adıyla korku salan en güçlü büyücülerden biri, ölümünün ardından başka bir bedende yeniden doğar. Bu kez gözlerini, gölgelerin krallığının 2. varisi olarak açar.
AETHERİA
Nas
Ay Işığının geceyi aydınlattığı Aetheria'da ,her gölgede bir sırrın saklı olduğu ve 5 krallığın hüküm sürdüğü bir diyardı... Her şey mükemmeldi , herkes iyi anlaşıyordu.Fakat her zaman herşey mükemmel gitmez
Yıldızlar Altında Devrim
emiryigit
Bir galaksi, gürültüyle kendi kaderine doğru sürüklenirken, iki eş şansölye, diktatörlüğün soğuk elini insanları üzerinde gezdirir. Ancak devrimin sözde ışığı, beklenmedik bir karanlığa yol açar. İhanetin gölgesi Zenithon gezegeninde derinleşir ve başka bir gezegende esaretin sessiz çığlıkları yankılanır. İdealist bir Vekil, galaksinin kalbine gizli bir isyanın tohumlarını eker. Gizemli bir ordu sessizce yükselir ve cumhuriyetin doğuşu için karanlıkta ilerler. Ancak kaderin cilvesi, onları beklenmedik bir gezegene, sürgündeki devrik bir şansölyenin yanına götürür. Herkes kendi içinde bir yolculuğa çıkacaktır ve galaksi bir daha asla eskisi gibi olmayacaktır... UYARI! KİTABIM HALİHAZIRDA BİTMİŞ, ONAYLANMIŞ, TELİF HAKLARI ALINMIŞ BİR ESERDİR. KOPYALAYAN KİŞİLER HAKKINDA SUÇ DUYURUSUNDA BULUNULACAKTIR. BÖLÜMLERİ BELLİ ARALIKLARLA BURADA YAYINLIYORUM.
Aetheron: Titreşen Dünya
Profesyonel Öğrenci
**En büyük savaşlar, taraflar birbirini duyamadığında başlar.** İnsanlık için uzay, fethedilecek bir boşluk ve haritalanacak bir sessizlikten ibaretti. Ancak Aetheron gezegeninde sessizlik yokluk değil, kusursuz bir düzenin ta kendisiydi. Rüzgârın felaket, depremin ise yaşamın nabzı olduğu bu dünyada; yapıları göğe yükselmeyen, toprağın ritmiyle titreşerek nefes alan Sephar halkı yaşıyordu. Keşif gemisi *Vanguard*, gezegenin kalın ve ağır atmosferini yırtarak Sessizlik Vadisi'ne indiğinde, insanlık sadece yeni bir koloniye adım attığını sanıyordu. Oysa motorlarının o sağır edici, kibirli gürültüsü, Sephar'ların narin sinir sistemleri için gökten inen bir kıyamet, affedilmez bir şok dalgasıydı. İki tür arasındaki bu korkunç yanlış anlaşılma, kurşunların değil, yönlendirilmiş sismik dalgaların ve kırılan fay hatlarının silah olarak kullanıldığı bir savaşı tetikler. Halkını korumak isteyen genç Sephar Sevel'Nin, insanları kendi gürültülerinde boğmak için gezegenin derinliklerinde binle
Aetheron: Titreşen Dünya v1
Profesyonel Öğrenci
Önsöz: Sessizliğin Ağırlığı Galaksi, insanlık için her zaman fethedilecek bir mesafe, haritalanacak bir boşluktan ibaretti. Onlar için uzay, yıldızların arasına serpiştirilmiş soğuk bir hiçlikti; geçilmesi gereken bir okyanus, sömürülecek bir maden yatağı. İnsanlığın gemileri, bu boşluğu yırtarak ilerlerken arkalarında bıraktıkları tek şey, motorlarının gürültülü ve kibirli iziydi. Ancak Aetheron için boşluk diye bir kavram yoktu. Bu gezegende hava, sadece solunan bir gaz değil, iletken bir dokuydu. Toprak, üzerinde yürünecek bir zemin değil, sürekli konuşan bir hafızaydı. Burada "sessizlik" yokluk anlamına gelmezdi; sessizlik, henüz söylenmemiş bir söz, titreşmemiş bir potansiyeldi. Burası, rüzgârın bir felaket habercisi, depremin ise bir ninni olduğu yerdi. Aetheron’da yapılar göğe yükselmek için yerçekimine direnmez, yerin nabzıyla dans ederdi. Bir Sephar için "sabit durmak" ölümle eşdeğerdi; yaşamak, rezonansa girmek demekti. Ve kaçınılmaz son, iki farklı evren algıs