Müzik Odası
maske1i_kiz
“Hissedemediğin hiçbir şeyi anlayamazsın…”. Ben de anlayamam intihar eden bir insanın acısı nasıl saklanır ya da nasıl azaltılır. “Haklısın” dedi kısık sesiyle sadece gülümsedim sanırım yavaş yavaş toparlanıyordu. “Ben az önce onu dışımdan mı söyledim?” dedim şaşkınlıkla. Gözlerindeki yaşları silerken “Evet.” dedi ve ekledi “Teşekkür ederim. Buna cidden ihtiyacım vardı.” Cebimdeki pakette bulunan peçetelerden bir tane uzattım “Rica ederim.”
Böyle bir durum içerisinde kalmak bile çok zordu. Ağlamamak için kendimi zor tutuyordum ama belli etmemeliydim. Sakin olmalı ve önceliği gerçek yaralıya vermeliydim. Kafasını omzumdan kaldırdı ve benim kafamı kendi omzuna yasladı. “Alışırsın” dedi nazikçe. Anlamış mıydı? Sanırım acıyı çekince üzüntüyü anlıyorsun. Devam etti “Üzülmene gerek yok bunlar hayatın gerçekleri kemancı. Ayrıca şu zamana kadar hayatta kaldıysam devam edebilirim sanırım. Belki de edemem kim bilir?”.
RomanDevam ediyorRomantik
1Görüntüleme0Beğeni0Bölümler