“Yonca” için sonuçlar
Arama sonuçları
Yonca
Nisa nimet zort
Yerde bir tek yapraklı yonca şeklinde bir kolye mi buldun iyi şanslar:)
Siyah Yonca
Salpidae
Bir şeyler hep eksikti... Özür dilerim.
Baby Yoda
Luna
Baby Yoda her zamanki gibi gezer ve sevilirdi birgün bir kurbağa görmüş ve sormuş neden uçuyorsun
Kızıl Yonca
Nisanur Doğan
Kardelen babasının intihar sebebini öğrenmek istiyordu. Ama babasının karanlık geçmişi buna engel olacak. "Kardelen babasının kızıydı."
Siyah yonca
Rüzgar Tanak
Sihirli bir dünyada sihri olmayan bir kimse ne yapar? Yonca diyarında yaşanan olaylar.
DÖRT YAPRAKLI YONCA
Nur🍀
Şimal ve Fatih in kucuk bir kasabada rüya gibi başlayan aşkı 🩵
BEŞ YAPRAKLI YONCA
Esma
Yeni yazar eseri 💕
Üç Yapraklı Yonca
freekox
Gizem'in okul hayatı ve arkadaşları
Yosun Tutmuş Ruhlar
B"
Bizdik. Seçilmiş 8 kişi... Hayatları, ruhları yosun tutmuş 8 can.. Ansızın çok sevdikleri bir sanatçının konserine giden 8 masum can, birdenbire kopan bir felaketle kendilerini beklemedikleri bir yerde, beklemedikleri bir hâlde bulurlar. Kaçmaları gereklidir bu bilinmedik yerden, kurtulmaları gereklidir. Çünkü her gün kendileriyle sadece bir mikrofondan konuşan o psikopat adamı yenmeleri gerekiyordu. Kendilerinden ne istiyordu bilmiyorlardı ama bildikleri birşey vardı ki, burada olmalarının bir sebebi vardı. Bu bulmacayı çözebilecekler miydi?
Talihsiz Baby Yoda
Rodin Kaynak
Baby yoda nasıl talihsiz geçirdi acaba?
4 Yapraklı Yonca
Shingeki no Kyojin
Küçükken ailesini kaybeden Hiroto yağmurlu bir günde dışarıdayken ağlama sesi duyar. Duyduğu sesin kaynağını ararken kaderine terkedilmiş bir bebek bulur. Etrafta kimseyi bulamayınca bebeğe kendisi bakmaya başlar...
Yosun Tutmuş Mezar Taşları
Büşra
Karahindiba gibiydi ruhum. sonuna kadar direndi. sonra yine o geldi yeniden çekip aldı gövdemi. sessiz kaldım, canım yandı, ağladım, hemde ölesiye ağladım. üfledi tomurcuklarımı. yani ruhumu, umutlarımı, keşkelerimi, iyikilerimin.. tomurcuklarımdan geriye sadece çıplak bedenim kaldı. hissiz, sessiz, kimsesiz ve en kötüsü ruhsuz. en acısıda neydi biliyor musunuz bunu fark etmemiş olması.. Kurtulmaya çalışırken bataklığa saplandığınızı düşünün. Ne yapardınız?
Yosun Tutmuş Mezar Taşları
Büşra
Karahindiba gibiydi ruhum. sonuna kadar direndi. sonra yine o geldi yeniden çekip aldı gövdemi. sessiz kaldım, canım yandı, ağladım, hemde ölesiye ağladım. üfledi tomurcuklarımı. yani ruhumu, umutlarımı, keşkelerimi, iyikilerimin.. tomurcuklarımdan geriye sadece çıplak bedenim kaldı. hissiz, sessiz, kimsesiz ve en kötüsü ruhsuz. en acısıda neydi biliyor musunuz bunu fark etmemiş olması.. Kurtulmaya çalışırken bataklığa saplandığınızı düşünün. Ne yapardınız?
Yosun Tutmuş Mezar Taşları
Büşra
Karahindiba gibiydi ruhum. sonuna kadar direndi. sonra yine o geldi yeniden çekip aldı gövdemi. sessiz kaldım, canım yandı, ağladım, hemde ölesiye ağladım. üfledi tomurcuklarımı. yani ruhumu, umutlarımı, keşkelerimi, iyikilerimin.. tomurcuklarımdan geriye sadece çıplak bedenim kaldı. hissiz, sessiz, kimsesiz ve en kötüsü ruhsuz. en acısıda neydi biliyor musunuz bunu fark etmemiş olması.. Kurtulmaya çalışırken bataklığa saplandığınızı düşünün. Ne yapardınız?
Yosun Tutmuş Mezar Taşları
Büşra
Karahindiba gibiydi ruhum. sonuna kadar direndi. sonra yine o geldi yeniden çekip aldı gövdemi. sessiz kaldım, canım yandı, ağladım, hemde ölesiye ağladım. üfledi tomurcuklarımı. yani ruhumu, umutlarımı, keşkelerimi, iyikilerimin.. tomurcuklarımdan geriye sadece çıplak bedenim kaldı. hissiz, sessiz, kimsesiz ve en kötüsü ruhsuz. en acısıda neydi biliyor musunuz bunu fark etmemiş olması.. Kurtulmaya çalışırken bataklığa saplandığınızı düşünün. Ne yapardınız?
Yosun Tutmuş Mezar Taşları
Büşra
Karahindiba gibiydi ruhum. sonuna kadar direndi. sonra yine o geldi yeniden çekip aldı gövdemi. sessiz kaldım, canım yandı, ağladım, hemde ölesiye ağladım. üfledi tomurcuklarımı. yani ruhumu, umutlarımı, keşkelerimi, iyikilerimin.. tomurcuklarımdan geriye sadece çıplak bedenim kaldı. hissiz, sessiz, kimsesiz ve en kötüsü ruhsuz. en acısıda neydi biliyor musunuz bunu fark etmemiş olması.. Kurtulmaya çalışırken bataklığa saplandığınızı düşünün. Ne yapardınız?
Yosun Tutmuş Mezar Taşları
Büşra
Karahindiba gibiydi ruhum. sonuna kadar direndi. sonra yine o geldi yeniden çekip aldı gövdemi. sessiz kaldım, canım yandı, ağladım, hemde ölesiye ağladım. üfledi tomurcuklarımı. yani ruhumu, umutlarımı, keşkelerimi, iyikilerimin.. tomurcuklarımdan geriye sadece çıplak bedenim kaldı. hissiz, sessiz, kimsesiz ve en kötüsü ruhsuz. en acısıda neydi biliyor musunuz bunu fark etmemiş olması.. Kurtulmaya çalışırken bataklığa saplandığınızı düşünün. Ne yapardınız?
Yosun Tutmuş Mezar Taşları
Büşra
Karahindiba gibiydi ruhum. sonuna kadar direndi. sonra yine o geldi yeniden çekip aldı gövdemi. sessiz kaldım, canım yandı, ağladım, hemde ölesiye ağladım. üfledi tomurcuklarımı. yani ruhumu, umutlarımı, keşkelerimi, iyikilerimin.. tomurcuklarımdan geriye sadece çıplak bedenim kaldı. hissiz, sessiz, kimsesiz ve en kötüsü ruhsuz. en acısıda neydi biliyor musunuz bunu fark etmemiş olması.. Kurtulmaya çalışırken bataklığa saplandığınızı düşünün. Ne yapardınız?
Yosun Tutmuş Mezar Taşları
Büşra
Karahindiba gibiydi ruhum. sonuna kadar direndi. sonra yine o geldi yeniden çekip aldı gövdemi. sessiz kaldım, canım yandı, ağladım, hemde ölesiye ağladım. üfledi tomurcuklarımı. yani ruhumu, umutlarımı, keşkelerimi, iyikilerimin.. tomurcuklarımdan geriye sadece çıplak bedenim kaldı. hissiz, sessiz, kimsesiz ve en kötüsü ruhsuz. en acısıda neydi biliyor musunuz bunu fark etmemiş olması.. Kurtulmaya çalışırken bataklığa saplandığınızı düşünün. Ne yapardınız?
Yosun Tutmuş Mezar Taşları
Büşra
Karahindiba gibiydi ruhum. sonuna kadar direndi. sonra yine o geldi yeniden çekip aldı gövdemi. sessiz kaldım, canım yandı, ağladım, hemde ölesiye ağladım. üfledi tomurcuklarımı. yani ruhumu, umutlarımı, keşkelerimi, iyikilerimin.. tomurcuklarımdan geriye sadece çıplak bedenim kaldı. hissiz, sessiz, kimsesiz ve en kötüsü ruhsuz. en acısıda neydi biliyor musunuz bunu fark etmemiş olması.. Kurtulmaya çalışırken bataklığa saplandığınızı düşünün. Ne yapardınız?
Yosun Tutmuş Mezar Taşları
Büşra
Karahindiba gibiydi ruhum. sonuna kadar direndi. sonra yine o geldi yeniden çekip aldı gövdemi. sessiz kaldım, canım yandı, ağladım, hemde ölesiye ağladım. üfledi tomurcuklarımı. yani ruhumu, umutlarımı, keşkelerimi, iyikilerimin.. tomurcuklarımdan geriye sadece çıplak bedenim kaldı. hissiz, sessiz, kimsesiz ve en kötüsü ruhsuz. en acısıda neydi biliyor musunuz bunu fark etmemiş olması.. Kurtulmaya çalışırken bataklığa saplandığınızı düşünün. Ne yapardınız?
Yosun Tutmuş Mezar Taşları
Büşra
Karahindiba gibiydi ruhum. sonuna kadar direndi. sonra yine o geldi yeniden çekip aldı gövdemi. sessiz kaldım, canım yandı, ağladım, hemde ölesiye ağladım. üfledi tomurcuklarımı. yani ruhumu, umutlarımı, keşkelerimi, iyikilerimin.. tomurcuklarımdan geriye sadece çıplak bedenim kaldı. hissiz, sessiz, kimsesiz ve en kötüsü ruhsuz. en acısıda neydi biliyor musunuz bunu fark etmemiş olması.. Kurtulmaya çalışırken bataklığa saplandığınızı düşünün. Ne yapardınız?
Yosun Tutmuş Mezar Taşları
Büşra
Karahindiba gibiydi ruhum. sonuna kadar direndi. sonra yine o geldi yeniden çekip aldı gövdemi. sessiz kaldım, canım yandı, ağladım, hemde ölesiye ağladım. üfledi tomurcuklarımı. yani ruhumu, umutlarımı, keşkelerimi, iyikilerimin.. tomurcuklarımdan geriye sadece çıplak bedenim kaldı. hissiz, sessiz, kimsesiz ve en kötüsü ruhsuz. en acısıda neydi biliyor musunuz bunu fark etmemiş olması.. Kurtulmaya çalışırken bataklığa saplandığınızı düşünün. Ne yapardınız?
Yosun Tutmuş Mezar Taşları
Büşra
Karahindiba gibiydi ruhum. sonuna kadar direndi. sonra yine o geldi yeniden çekip aldı gövdemi. sessiz kaldım, canım yandı, ağladım, hemde ölesiye ağladım. üfledi tomurcuklarımı. yani ruhumu, umutlarımı, keşkelerimi, iyikilerimin.. tomurcuklarımdan geriye sadece çıplak bedenim kaldı. hissiz, sessiz, kimsesiz ve en kötüsü ruhsuz. en acısıda neydi biliyor musunuz bunu fark etmemiş olması.. Kurtulmaya çalışırken bataklığa saplandığınızı düşünün. Ne yapardınız?
Kalbimin Demir Yoncası
Patulya yani kar tanesi
Miran ile burada olduğu her akşam yaptığımız gibi mutfağımızda davlumbaz ışığında oturuyorduk. Miran'ın bir sıkıntısı vardı belliydi. Ona baktım "Sevgilim, sorun ne bilmiyorum ama çıkar hadi ağzındaki baklayı." dedim. Bana baktı. Bakışı her zamankinden farklı suçluluk ile kaplanmış bir mutluluk gibiydi. Herkesten gizlediği o bakışları yalnızca bana karşı bir bulutla kapatmıyordu hislerini. "Dora, ben bir şey yaptım." dedi. Korkmaya başlamıştım. Devam etmesi için gözlerine baktım. Ellerimi tutup sözlerine devam etti "Ben istemediğini bile bile buldum onları." dedi. Dona kalmıştım. Bahsettiği beni yetimhaneye bıraktıklarını düşündüğüm öz ailemdi. Neden yapmıştı ki? Bu yaşıma kadar kimsesizdim. Şevval'in ailesi pekala ebeveynlik yapmıştı ama kimseye anne dememiştim. Kimsede "anne"ya da "baba" sıcaklığı almamıştım. Ailem Miran Demir'di ve bana yeterdi. Seneler sonra neden bulmuştu ki? Miran'a hala bir cevap veremiyordum. "Mehru'm ben tanıştım onlarla sandığın gibi değil." dese de dinlemedim. Kalkıp balkona gittim. İnanamıyordum. Ailem vardı ve benim sandığım gibi beni isteyerek bırakmamışlar mıydı? Artık kimsesiz değil miydim? Beni severler miydi? Bana alışırlar mıydı? Peki ya ben? Ben onları sevecek miydim? Alışabilecek miydim? Ya da anlaşabilecek miydik? Bilmiyordum. Ne benim onları ne de onların beni kabul edebileceğini düşünmüyordum. Yanılacak mıydım? İyi olacak mıydık? Yoksa kötü olursak Miran aylar önce bu şehire gelip işe başladığımda şahsıma yapılan saldırıdan kurtardığı gibi şimdi de kurtarır mıydı? Ben Dora Ekinci önce Demir olacaktım ve sonra belki kızlık soyadım değişecek onlara ait olan Akpınar olacaktı. Bilemiyordum. Bilmiyordum ama öğrenecektik. Hep beraber yaşayarak görecektik. Ya sen? Öğrenirken bize katılmak ister misin?