“YANKESİCİ ( KALP HIRSIZI SERİSİ 1)” için sonuçlar
Arama sonuçları
YANKESİCİ ( KALP HIRSIZI SERİSİ 1)
Onur_rr
14.02.2022 Yorgunum, bulanık ve kirli. Düşüncelerimin beni ihanete uğrattığı saatlerdeyim. Gözlerim karanlığa adapte olmuş, stor perdeden kaçan ay ışığı huzmeleri evin siyah parkesine konmuştu. Küçük tozlar ışığın içinde dans ediyor, karlı bir geceyi anımsatıyordu. Bu güzel gecede karanlığın içinde saklanan canavar bendim. Sıkışıp kaldığım karanlıkta iyice sessizliğe büründüm. İzinsizce girdiğim evde her sesi dinliyor; her titreşimi yaslandığım duvarda hissediyordum. Sırtımda bana ait olmayanların ağırlığı altında ezilirken sahip olduğum şeyleri korumanın tek yoluydu buydu biliyordum. Titreşimler arttı ve güçlendi. Kapı yavaşça aralandı. Çıplak ayakları zemine basarken ses çıkarmıyordu. Girdiğim karanlıktan çıkmamam gerektiğini biliyordum. Yine de ihanet etti bana gözlerim ve karşımdaki vücudu izinsizce soydu irislerim. Büyük ve güçlüydü. Ay ışığı teniyle buluştuğunda yeni bir renk oluşturmuştu. Büyüleyici görünüyordu ama nefesimi kesen görüntüsü olmamıştı. Tüm göklerin en güzel yıldızlarından ikisiydi gözleri. Öyle bir bakıyorlardı ki denizler kıskanırdı derinliğini. Çıkartamadığım bir anlam yatıyordu o derinlikte. Hareket etti ve ışıktan çıktı. Karanlıkta, odanın köşedeki piyanoya doğru gitti ve oturdu. Elleri havada kaldı bir süre. Zihnindekileri merak ettim. Belirsizlik kaybolduğunda müzik doldurdu odayı. O an hayatım ellerimde değildi. Müzik yönetiyordu adeta. Hoş melodinin elinde kukla olmuştum. Parmakları bastığı her tuşta kalbime akıtıyordu gecenin kalıntılarını. Küçük bir ses kanlı ve cızırtılı. Dağınık gülümsemeler ve hafiften yok oluşlar. Varoluş sancısının ortasında yıkılış hikâyesi.. Sarhoşluk öyle güçlüydü ki fark edememiştim gidişiyle beraberinde getirdiği sessizliği. Yokluğundan emin oldum bir süre. Bacaklarım kuvvet bulduğunda saklandığım karanlıktan çıktım ve ondan çaldığım bu geceye girmemi sağlayan pencereye yöneldim. Çıkarken fazlaca ses yaptım, kendime kızmam gerekse de ses etmedim. Tenha sokaklara döndüğümde ondan yanıma aldıklarımla ilerledim. Yine de sırtımdaki bu denli ağırlığa rağmen o gece ondan çaldıklarıma nazaran o benden çok daha fazlasını almış gibi hissetmeden edemedim. ***** 1 AY SONRA.. 14.03.2022 Önümde duran iki kıza baktım. Şansım varsa kurtulurdum. Yoksa ölür! Bu malikaneden çıkmak isteyen üç kişi.. Bir erkek vardı, bizi elindeki cihazla arayan Eşit değildik. Peki hangimizin daha çok ihtiyacı vardı bu değerli zincire? İşte burada eşitlik bozuluyordu. Şüphesiz ki benim bu zincire ondan daha çok ihtiyacım vardı; Ablamı ve yeğenimi o çukurdan kurtarmam gerekiyordu. Tüm umutlarım şuan yaptığım hırsızlığa bağlıydı. Yüzde elli ya ablamı ve doğmamış yeğenimi kurtarırdım yada onlarla beraber ölürdüm. Ölürken en azından bunun mücadelesini verdiğim için mutlu olurdum. Hakan Kankırmızı merdivenleri indi. Bizlere bakmadan karşıda ki odalarından birine rastgele girdi. Yüzünde hiçbir ifade yoktu.. O odaya neden girmişti. Onun için değersiz bir zincir değil miydi bu?! Bizi bıraksalar da gitseydik. Zenginler her zaman cimriydi ve açgözlü! Göğsümün içinde duran zincir ile gözlerimi saat bir yönünde yukarıda bize çevrili olan kameraya çevirdim. Kameranın kırmızı ışığına kaydı gözlerim ne güzel yanıp sönüyordu. O piti piti kim aldı zinciri? "Kim aldıysa çıksın.", yanımdan geçen adamın koluma değmesi ile gözlerimi kameradan çektim. Hakan Kankırmızı Bey odadan çıktı, bakışları bana değdi yakalanmış mıydım? Ben ki sokaklarda neler neler çalan kız Yankesici Kraliçesi Canan şurada yakalanırsam yazıklar olsundu bana. Yazıklar olsun Babamın benim üzerindeki ilmek ilmek işlediği öğrettiği yankesicilik emeklerine. Hakan Kankırmızı Bey karşımıza geçerek aynanın hemen altında altın işlemeli ultra zengin duran masaya bile söylenmek istedim. Sen masasın masa kendine gel bu ne gösteriş! Hakan Bey kıymetli uzun masaya kıymetli poposunu yaslayarak kollarını bağdaş yapıp durdu. Küçük bir şey olsa o masayı da çalabilirdim aslında. Kendine gel Canan şuradan kelleni kurtar sonrası önemli değildi. "Abi ben hallediyorum sen içerideki toplantının bölmeseydin.", dedi adam elinde ki cihazı en önde duran kızın üstünden çekti. Patronuna baktı. En önde ki kız mutfağa doğru yürüdü. Geriye kaldı ben ve önümde ki Rus kız. Rahattım beni yakalayamazlardı. O cihaz bende sökmezdi. "Mert şu kızı sal.", dedi Hakan Kankırmızı Bey eliyle önümdeki Rus kızı gösterdi. Sonra gözlerini gözlerime odaklayarak baktı. Adam Rus kıza eliyle gitmesini işaret etti. Önümdeki kız derin bir nefes alarak hemen çıkıp gitti. Bakışlarımı soğuk bir edayla Hakan Bey'in gri gözlerine çevirdim. "Çıkar." Dedi soğuk sesi ile ürpersem de yardım etmesi umuduyla gözlerim birilerini aradı ama kaçırdığım küçük bir nokta vardı burası benim çöplüğüm değildi. Sokaklarda herkes birbirinin arkasını kollardı burada yalnız kalmıştım galiba. "Neyi?", diyerek sordum. Aslında bilipte bilmezlikten gelmek benim mesleğimdi. "Mert, üstünü ara.",dedi yanında ki sarışın yeşil gözlü adam kafasını sallayarak yanıma geldi. Kaşları çatılı buzdolabı gibi elindeki cihazı boynumdan başlayarak mini eteğimin bitiş ucuna kadar tuttu. Sırt bölgemde de aynı işlemi yaptı. Hakan Bey'in yüz hatları kasıldı. Cihaz uslu uslu görevini yapıyordu. Mert cihazı kafama da tuttu bu beklemediğim hamlede cihazın sesi ortama yayıldı. Hakan beyin dudakları kıvrıldı. "Saçlarını aç.", dedi yüzünde ifadede zinciri bulduğuna çok emin bir eda vardı. Kafamı salladım Mert bir adım öteme beklemeye başladı. Elimi at kuyruğumun yanına koyarak kançalı tokamı çözmeye başladım. Açtığım uzun saçlarım ile elimle saçıma şekil verdim. Merdivenlerden gelen ayak sesleri ile gözümü Hakan Kankırmızıdan çektim. Hızlı adımlarla üstünde ki beyaz gömleği ile inen göktaşı da kimdi? Siyah gözleri.. Derinden etkilemişti beni sanki ilk kez siyah gözler görüyordum. Kirli sakalı yüz hatlarını çok güzel belli ediyordu. Açılan ağzımı kapatarak kendime geldim. Buraya neden geldiğimi üstümdeki baskıyı unutmamam gerekti. "Abi gidiyor musun?", Hakan Bey merdivenlerin yanına doğru yürüdü yürüyen göktaşı ile konuştu. Abi dediğine göre bu yürüyen göktaşı üvey abisi Atakan Bey miydi! Telaşla gözlerimi kaçırdım .Kardeşi gibi gözlere sahip değildi ama iki kardeşin tek benzeyen özelliği ifadesiz simalarıydı. Babaları bir olunca demek ki. Berna hanımında gözleri maviydi neden hepsinin gözleri farklıydı? Mert'in de yeşil. Ben burada kahverenkli gözlerimle sönük kalmıştım galiba.. "Hakan hadi abiciğim geç bile kaldım.", dedi ifadesiz yüzüyle gözlerini ilk kez gördüğü bana bir saniye baktı. Gözlerimi tekrar önüme çevirdim. Şuan şurada Atakan beyin radarına yakalanırsam kötü olurdu. Ne güzel Hakan bey fark etmeden çıkıp gidecektim. "Ne iş buldun mu?", dedi tam önümde durdular sonrada kafalarını çevirip bana tekrar baktı. "Buldum buldum. Hanımefendi de şimdi zinciri veriyordu.", dedi Hakan beyin bu ısrarları beni üzüyordu. "Dediklerinizden hiçbir şey anlamıyorum.", dedim şirin bir edayla. Gözümün önüne gelen saçları kulağımın arkasına sıkıştırdım. "Mert sen yardım et hanımefendiye anlasın ben ne demek istiyorum.", dedi Hakan Bey bana doğru göz kırptı. Son sözlerini bir mana ile söylemişti. Bu sefer sert taşa mı toslamıştım. Boku yemiştim galiba. "Lütfen benimle gelin..", dedi eliyle yürümem için hangi tarafa gideceğimi gösterdi yüzümde ki yapmacık gülümseme ile Mert'in dediği tarafa doğru yürüdüm! Yardım etmesi umuduyla gözlerim tekrar birilerini ararken Atakan Atabeyin gözlerine takıldı. Hakan ile aralarında ki sohbete dönüp devam etti. Mert beni aşağı kata doğru merdivenlerden indirdi. Vazonun olduğu yerde durdu duvara dokunup bana baktı, dekorla kaplanmış kapı olduğunun bile farkında olmadığım bir yerden içeri doğru sürükledi. Şansım yoktu. Bende ölecektim. "Geç bakalım küçük fare.", diyerek beni boş bir odaya fırlattı. Dizlerimin üstüne yere düştüm. Avuç işlerimi son anda yere koyarak kafamı çarpmadan korumuştum. Başımı yerden kaldırıp bana fare diyen sıçana baktım! Eğilerek çenemi tuttu kafamı havaya kaldırdı. "Söyle bakalım anladın mı şimdi?", diyerek bağırdı. "Ne diyorsunuz sizi hiç anlamıyorum.", dedim. Saf masum ayağına yatmaya devamdı. Canan mücadeleye pes etmek yok kızım devam. Son umudum için öle de bilirdim. Hayatının kontrolünü eline almazsan, başkalarını senin hayatını kontrol eder. "Anlamıyorsun demek?", dedi elini çenemden çekti sözlerime inandığını düşünürken suratıma yediğim güçlü bir tokatla yere yapıştım. Dudağımda ki kanın tadıyla gözlerimi sıkıca yumdum. **** BEKLEMEDE KALIN. DEVAMI GELECEK.. ŞİMDİDEN KİTABI KÜTÜPHANELERİNİZE EKLEYEREK GÜZEL YORUMLARINIZI AŞAĞIYA YAZABİLİRSİNİZ. YAKINDA..
Kalp hırsızı
Elif Ekin
insanları öldürüp kalplerini çıkarıp saklayan bir suçlunun hikayesi dedektif ve polis bu cinayeti işleyenin kim olduğunu bulmaya çalışıyorlar ama cinayeti işleyen adam da çok zeki olduğu için bütün delileri kaybeder
°Kalp hırsızı°
★Melodi★
Yapamadım. Başaramadım. Hayata küskünlüğüm devam ederken yaşayamazdım. Bitti...
KALP HIRSIZLARI
HİRA Kaya
Zeynep 17 yedi yaşında Berk adında bi sevgilisi var berk onu bi kızla aldatıyor .
Kalp Hırsızı
Kraliçe
Bir erkeğin kızın aşık olmasıdır
Kalp hırsızı
Sude
Bölüm haftaya gelecek
Kalp Hırsızı
Sema
Kalpleri yerinden söken kız. Kızı yakalamak için savaşan adam.
Kalp hırsızı
Şevval nisa solak
Babasının şirketinin başına geçen onur şirkette temizlikçi olarak çalışan melis'le tanışır nefretle başlayan bu sevgi yerini aşka bırakır
KALP HIRSIZI
Ebrar
Artık kalp hırsızı ben değildim oydu
Kalp hırsızı
Bahar Arslan
Bu kitap aşkı bulamayanlar için …..
Gönül Hırsızı(Masal Serisi-1)
Ayşenur Muti
Kalbimi çaldırdım, hükümsüzdür! Yanlış anlaşılmasın, şikayetçi falan da değilim. Neden mi bahsediyorum? Kaçık Prensim, Kuzey Yıldırım'ın kalbimi çalıp kaçmasından tabii ki! Ben Karen Ilgaz ve şu anda hikayemdesiniz. Kemerleri bağlayın!
hırsız
Zerrin
Bir hirsiz sevdim kalbimi de caldi evimi de arabami da ama onu hala seviyorummm
hırsız
Zerrin
Bir hirsiz sevdim kalbimi de caldi evimi de arabami da ama onu hala seviyorummm
hırsız
Zerrin
Bir hirsiz sevdim kalbimi de caldi evimi de arabami da ama onu hala seviyorummm
hırsız
Zerrin
Bir hirsiz sevdim kalbimi de caldi evimi de arabami da ama onu hala seviyorummm
hırsız
Zerrin
Bir hirsiz sevdim kalbimi de caldi evimi de arabami da ama onu hala seviyorummm
hırsız
Zerrin
Bir hirsiz sevdim kalbimi de caldi evimi de arabami da ama onu hala seviyorummm
hırsız
Zerrin
Bir hirsiz sevdim kalbimi de caldi evimi de arabami da ama onu hala seviyorummm
hırsız
Tırnak Kağıt
Merhaba ben 16 yaşındayım adım emiy niko diye bir çocukla tanıştık çocuktan hoslanıyordum benim bı arkadaşım ve nikonun arkadaşı bize geldi ve gece oldu yatiyorduk yüzüğümï banyoda birakmıştım sabah yoktu ertesi günü niconun annesinin elinde gördüm yüzügü ona Emiy;bu yüzüm benim olabilirmi Niko;ne saçmalıyosun Emiy;bu yüzük sizin bize geldiğiniz gün kayboldu senle ilgisi varmı? Niko;öhmm Emiy;sana soruyorum Niko;senin değil ben bunu anneme aldım Emiy;benim yüzüğümün içinde "emiy" yaziyo bakalım benimmi diye Niko;ne gerek var Emiy;hadii Niko tamam Emiy;merhaba iki dakikalık yüzüğünüzü rica edebilir miyim? Niko annesi ;aaa bana bu yüzüğü niko aldı gerçemmiş tabi bakabilirsin Emiy okur Niko yüzük benim seni birdaha görmek istemiyorum Niko;amk banane yürü git
Bizimkiler (Döngü Serisi 1)
Zülal K.
İnsan arkadaşları için ne kadar ileriye gidebilirdi? Çocukken çok iyi anlaştığınız arkadaşlarlarınızla bir şekilde yollarınız ayrılıyor ve 10 yıl boyunca bir kere konuşmuyorsunuz. Bir gün bir otelde çalışmaya başlıyorsunuz ve o otel sizi geçmişinize tekrar kavuşturuyor. Geçmişte ki arkadaşlarınızı buldukça sırlar ortaya çıkıyor ve sürekli ayrılıyorsunuz. Bir yandan kötü şans peşinizde. Sizin birlik olup kötü şansı yenmeniz gerekiyor ama sırlar ve sırların bıraktığı acılar buna engel oluyor... "Her anı bir hikayeye, her hikaye bir anıya mahkumdu..." "Zamanında yüzleşmeye korkup, elimizin tersiyle itiğimiz sırlardan şu an kaçamıyor, yavaşca o sırların içinde boğuluyorduk..." Döngü Serisi #1
Sevgi sevgi serisi 1
Kübra 💗
Kim soo jin'in arkadaşı enişteci kızdır
Elementler serisi 1: weather
Zeyneprabia
İntikam olmanın peşinde koşarken aşık olan birinin hikayesi
Karanlık(Aydınlanma Serisi 1)
Şövalye Kardelen
Soygundan dönerken polislerle karşılaşana Lenora kaçmak için girdiği portalden yeni bir dünyaya gelir. Lenora burda hem asıl benliğini keşfedecek ve hakikatini bulacaktır.
Kalbimden 1 parça
Fatma Kaya
Selam ben Karlie bu kitabın ana karakteri yim size hikayemin konusunu anlatıcam ben New York ta doğdum , 13 yaşından beri özel ajanlık yapıyorum annem ben küçükken bizi terk etmiş ondan beri abim ve babamla yaşıyorum ayrıca tüm ailem ajan İşte her zamanki gibi bir iş günümdü Bana yeni bir ajanlık görevi verilmişti ama bu görev hepsinden daha önemliydi çünkü çok büyük bir ihbalr almıştık Amerika'nın en zengin insanlarından birinin oğlu nün garip adamlar tarafından takip edildiğini söylemişlerdi ve bu görev için ben seçilmiştim her ne kadar istemesemde abim ısrar edince onu kıramadım bir nevi koruma diyebiliriz oğlunun benden küçük oldüğunu sanmıştim ama kimliğine bakınca benle aynı yaşta olduğunu gördüm korkmuştum çünkü daha önce bukadar tehlikeli bir göre ve girememistim . Herneyse ben kitabın yarısını anlatım resmen bukadar özet bu kadardı teşekkürler.