#veda etiketli eserler
Arama sonuçları
İntikam Ateşi
🧝🏻♀️
İntikam Ateşi Mert, ailesinin gözleri önünde acımasızca öldürülmesinin ardından duygusuz bir dede tarafından yetiştirilmiştir. İntikam yemini etmiş ve hayatını bu amaca adayan Mert, hiç bilmediği duyguları keşfedeceği bir döneme adım atmaktadır. "Sara, benim çocukluğumu geri getiriyor." Sara, Mert'in hayatına girdiğinde, onun duygularını yeniden canlandırır. Ancak Sara'nın babasının uyuşturucu ticaretiyle ilişkisi ortaya çıktığında, Mert'in kararları zorlaşır. Aşkı ve intikam arasında bocalarken, Mert'in hedefi olan adam, yıllar önce Mert'in ailesini öldürenler arasında yer alır. Bu gerilim ve aksiyon dolu hikayede, Mert'in içsel çatışmaları ve duygusal mücadelesi sizi soluksuz bırakacak. İntikam Ateşi, intikamın soğukluğuyla aşkın sıcaklığının kesiştiği noktada, bir adamın kendi kalbini ve hayatını yeniden bulma, içsel mücadelesini ve aşkın gücünü keşfetme hikayesidir.
Lâl
Amaturkolog
Hanzade annesizlik ve babasızlıkla terbiye edilmiş, yirmili yaşlarının başına kadar sevgi problemleri yaşayarak gelmiş paramparça bir genç kızdır. Sevginin yüküyle ezilirken hatadan hataya koşmuş, ölümü yüklenmiş, ölümü taşımış, ona beden olmuş ve sonunda ise kendini fregoli sendromu denilen bir hastalığın pençesinde bularak kısmi bir lanetle boğuşmaya başlamıştır. Bu hastalık öyle bir şeydir ki artık kimseye güvenemiyor, kimseyi sevemiyor ve kimsenin yüzüne bakamıyordur. Çünkü nereye baksa sadece bir kişi vardır onun için. Bir akşam üstü ansızın ikiziyle birlikte canlarına kast eden o adam. Her yerde peşinde olduğunu düşünür ve aklını kaçıracağı sırada kendini toplumdan soyutlanmış hâlde ücra bir kentteki, kimseciklerin olmadığı apartmanın çatı katında bulur. Yalnızlığın pençesinde 2 sene geçirir. Kitaplar ve aynalar dışında hiçbir şey yoktur. Derken Hanzade yaşamı, hayatı, nefes almayı unuttuğunda ansızın kapı çalar. Gelen geçmiştir ve yüzleşmek istiyordur.
Son Satırlar
Pen Queen
'''Nasılsın?' diye sorduğum ve yine cevapsız kalacak bu mektubumda, bu mektubun sana son mektubum olduğunu söylemek istiyorum. Yazdığım son mektup, döktüğüm son satırlar... '' Tek bölümlük hikaye...
Nacaztı
Hiç
Ruhunu duyabiliyorum... Bütün bastırılmış günahlarını, almak istediğin o nefesi hissediyorum. Sen benimsin, ölü olanların ruhu o karanlığa ait olduğu gibi. Kanlı duvar işaretlerinin ölecek olan ruhları belirlediği bir dünyada en fazla kim yara alabilir? İnsanlar mı, Ruhlar mı yoksa Nacaztılar mı?
GÖZLER HEP PRANGA VEDALARA
ralenva
Ölüm yok ya sonunda, dediğin yerdeyim şimdi. Güvenin nabzı olan gözlerine ilk defa takılıp, tökezlediğim yerde. Sıfır çizgisi, dediğim zamanı boyadım şimdi; önce beyaz, sonra siyah mürekkeple… Karaladım. Son çizgisi. Ölüm varmış sonunda.
Onsuz Ölüm
Mavi
• • • "Vedalar zordur. Ama en zor olanı hoşça kal bile diyemeden veda etmektir."
Uçurumda Veda
Herkestengizliyazar
"Uçurumda veda, Sevgilim." Dedim. "Bu gerçek bir veda mı?" Dedim. "Seni seviyorum." Dedim. Ayağa kalktım. Uzaklaştım.
AŞKIMA İNAN
ASRIN AKAR
Kaybettiklerimden sonra kazandıklarımın kıymetini bilmem gerekiyordu. Üzgünüm, sevgilim ama bunu yapamadım, beni affet çünkü ben kendimi asla affetmeyeceğim.
Uçurumda Veda
Herkestengizliyazar
"Uçurumda veda, Sevgilim." Dedim. "Bu gerçek bir veda mı?" Dedim. "Seni seviyorum." Dedim. Ayağa kalktım. Uzaklaştım.
~VEDA~
Myra(•—•)
Ben buraların en ekşi böğürtleni Myra çoğunuzu tanıyorum ve de çok seviyorum ama artık gitmem lazım , bitti diye üzülmeyin beni tanıdığınız için sevinin , ben sizi asla unutmayacağım sizde beni unutmayın , boşluğumu kapamanız dileğiyle ~ buraların en ekşi böğürtleni Myra ~ Hep ekşi kalacağım 💓💖💕💗💝💘💞
Özgürlüğün Ömrü
,)
TANITIM Siz nefes almak nasıl farklı bir histir,bilir misiniz?Eğer biliyorsanız bana da öğretin.Her nefes alışımda hissedeyim sevmeyi,her nefes verişimde hissedeyim sevilebilmeyi.Öğretin bana da hisleri görebilmeyi.Öğretin,öğretin ki bende hislerimi görerek hareket edeyim. Yoksa bu sefer gerçekten yolumda gidemeyeceğim... Şimdi geçmiş birisi karşıma yabancı olduğum,duymaya alışık bile olamadığım cümleleri ılık bir rüzgarın esintisi gibi bahşediyor ruhuma. Ve ben işte o an nefes alıyorum. "Ben zaten seninle bir tek içimden konuşabiliyorum,Ömür." diye çarpıyor nefesi duvarlarıma.Birkaç taş düşüyor yukarıdan aşağıya.Ve ilk hissedişim bu taşların yıkılışı oluyor. Hislerimi hissediyorum. "Dışımdan konuşsam," diyerek devam ediyor sancılı yıkımına. Titreyen gözbebeklerimi saklayamıyorum ela harelerinden. Ve artık hislerimi görebiliyorum. "bir daha," diyor; "bir daha susmam,susamam..." Korkuyorum,o taşların altında kalmaktan.Korkuyorum enkaz altından kurtulamamaktan. Cümle bitiyor,kelimeler yarım kalıyor, harfler olduğu gibi duruyor ve onun bana hissetmeyi öğrettiği nefesi başka cümleler için şimdilik kesiliyor.Beni bana bırakmıyor.Beni bana rağmen nefesinde yaşatıyor.Onun nefesinde yaşamak nefes almaktan daha güzel oluyor ve ben zamanı geldiğinde ona nefes olabilmek için nefes almaktan vazgeçeceğim. "Özgür," diyeceğim sonra.Gözlerine kilitlediğim gözlerimle elalarını seveceğim. "Sana nefes olabilmek için," diyerek ellerini tutacağım ve sımsıkı sarıldıktan saniyeler sonra kulağına doğru fısıldayacağım. "nefes almaktan vazgeçeceğim." Öğrendim artık diyeceğim kendime,öğrendim. Ben artık yolumda gidiyorum.Ben artık onun yanından gidiyorum. Adı Özgür'dü.Ama ruhu yıllardır tutsak olan bir mahkûm. Adım Ömür'dü.Ama ona yetemeyecek kadar kısa ve ölümlü. ---
Uçmak İstiyorum
Hülya _reverie
Beim adım İren Demir ve bu benim, kalplerin uçmak için kanatlara ihtiyaç duymadığını öğrendiğim hikayem. ... "Evet . Uçmak istiyorum." Gülümsedi.Yine. "Kuş gibi mi?" "Kelebek gibi." "Yarını olmayan bir kelebek..." 'Seninle birlikte uçacaksam yarının ne önemi var.' ...
RUHA VURULAN NEŞTER
buşra nur
"Sen yaptın." Dedi sesine bulaşan hayal kırıklığıyla. "İhanet yok demedik mi? Affetmem, geri dönüşü olmaz dememe rağmen yaptın." "Yapmadım." Yaptım. Oturduğu yerden hışımla kalktı. "Yalan söylüyorsun!" "Hayır." Evet. İki adımıyla dibimde bittiğinde artık kaçacak yerim yoktu. Ben nasılsın böyle bir insan oldum? Her zaman bir kez daha fazla bakabilmek için canımı vereceğim zümrütlerine şimdi bakamıyordum. İhanetim sırtımda koca bir kambur oluştururken başımı kaldırıpta göz göze gelecek halim yoktu. "Gözlerime bak." Yapamadım. Benden yanıt alamayınca devam etti. "Veda'm," dediğinde kalbimin umutla dolmasına mani olamadım. Hâlâ onun Veda'sı kalabilmiş miydim? Bakışlarımı yüzüne çıkardım, gözlerine değil. Derin nefes aldı. Elini kaldırdığında çenemden hafifçe tuttup kendine çevirdi. Yapma işte bana öyle bakma! Daha ne kadar fazla suçlu hissedebilirim, görmüyor musun içimde beni tüketen yangının alevini? Belki de artık görmek istemiyorsundur. Duymak istemiyorsundur artık sesimi. "Neden gözlerinle dudakların aynı dili konuşmuyor?" Diye sordu. "Neden yapıyorsun bunu bize?" Gücümü topladım. Her an akmaya hazır halde bekleyen gözyaşlarımı zorlukla geri gönderdim. Şimdi sırası değildi. Böyle giderse her şey mahvolacak. Geriye çekildim. "Artık yapmıyorum." İçim acıyordu. Onun için duymak ne kadar zorsa benim içinde söylemek o kadar zordu. Bir adım geri gitti. O an anladım ki sadece bedeni değil kalbi de benden uzağa gidiyordu. "Tamam." Ellerini iki yana açtı. "Git." Ne zordu için kan ağlarken dışarıya belli etmemek ne zordu sevdiğin adamın gözlerine bakarak yalan söylemek. Ne zordu sevdiğin adamın 'git' demesini duymak. "Gidiyorum zaten," canım yana yana konuşmaya zorladım kendimi. "Dönmeyeceğim." Ama şunu bil sevgilim; giden sadece bedenim, kalbim de ruhum da ölene kadar seninle.
Nefret öldürür
deniz
kurgu olmasini her gün istedigim bir veda mektubu.
EGENİN İNCİSİ
☆İremBeril☆
Eserime Wattpad üzerinden devam ediyorum, açıklama kısmında watpadd hesabımın ismi var oradan destek olursanız çok sevinirim şimdiden teşekkürler.
MAVİNİN RESİTALİ
Elif Gökçe
"Bazen bir karar sadece bir hayatı değil; adaleti, kimliği ve aklı da yerinden oynatır..." Yıllar önce alınan bir mahkeme kararı, bir annenin hayatını söndürdü. Ve o kadın, intikamını sessizce doğurdu. İki bebek... İki hayat... Ve ters yüz edilmiş bir gerçek. İzlerini bir balıkla süsleyen katil, artık susmuyor. Her cinayet, bir sırrı kazıyor yerin altından. Mavi'nin Resitali başlıyor. Bileklere kazınan her çizim, kimliklerin, ailelerin ve vicdanların maskesini düşürüyor. Bu sadece bir cinayet romanı değil... Bu, yerinden edilmiş bir hayatın kendi yerini geri alma hikâyesi. "İntikamın rengi bazen Mavi olur."
Lana Del Rey'den Alıntı Şiirler 🦢
Astra
Lana Del Reyin şiir kitabından ve şarkılarından alintilar
Ay Işığı
Eylülll✩
İnsanlar, intiharın çözüm olmadığını savunur fakat bence intihar çözümdü intihar etmeyi bir çok kez denedim fakat her seferinde vaz geçtim, hayır vaz geçme sebebim acı çekmekten korkmak değildi vaz geçme sebebim veda edecek kimsemim olmamasıydı... İntihar eden insanlar son bir veda mektubu yazarlar annesine, babasına, yada sevdiği, aşık olduğu çocuğa benim veda edecek kimsem yoktu yapayalnızdım. Bende veda edecek birini ay ışığı yolunda aramaya karar verdim...
SEVGİLER,MİLENA...
Ezgi Menekşe
Milena Güz,okuduğu şehirden tatil için aile evine döndüğünde babası ona tatil için Bulgaristan'a gitmeyi teklif eder. Tek kişi olarak çıkacağı bu yolculukta Milena,daha önce başına hiç gelmeyen olaylarla karşılaşacak ve hayatı baştan sona değişecektir. **** "Senin için bu kadar mı önemsizim ben?" "Ne diyorsun Allah aşkına?" Sinirle ellerimi göğsüne vurdum. Bugün beni sinirden deliye döndürtmüştü! Küplere binmiş bir halde oradan oraya giderken "Ben senin için hiçbir şey ifade etmiyorum ki."dedim sinirden mi kırgınlıktan mı titrediğini bilemediğim sesimle. Gözlerini kaçırarak " Benim için ne anlama geldiğini bir bilsen..."dedi. **** Siz de bu maceraya katılmak ister misiniz? Yer yer çok güleceğiniz,yer yer gözyaşlarınızı tutamayacağınız şeker tadında bir roman! Satır aralarında buluşalım. Sevgiler.. meneksehanimm Çizgi uygulamasında SEVGİLER, MİLENA adıyla yayımlanan ilk romandır. Kitap tamamen tarafıma aittir! Çalınması halinde yasal işlem başlatılacaktır!!
Gülümse Şarkı Oldun Bugün
en sevdigi renk mor olan kadin
.
Dîde-i Giryan
Dildâr
Benim çektiğim hasretlikti vuslatı olmayan. Ama elbet kavuşacaktım, kavuşacaktık. Hem babama, hem o'na. . . . -"Sen yine gökyüzünü izle Dildâr belki o hiç kavuşamadığın huzura biçare sarılırsın."
Ben senin için ölürüm
Sak
Bir aşığın son mektubu
Gökyüzünde Buluşuruz
Yaralı Çiçek
Sevgili kahramanıma; Şimdi biz seninle aynı hikâyenin kahramanları değiliz ama bir zamanlar aynı sıraya oturmuşluğumuz, oyunlar oynamışlığımız, sessizliğimizi paylaşmışlığımız, tek bir şarkının içinde bulunmuşluğumuz, aynı yağmurda ıslanmışlığımız ve aynı yerden kanamışlığımız var. Güzel kalpli çocuğum, yüreğimin yangını... Biliyorum artık yanında olamam. O sıralar, şarkılar, sokaklar denk getirmez bizi. Keşke demekle hiçbir şeyin geçmediğinin de farkındayım ama keşke hastanede değil de sağlıklı birer iki çocuk olarak karşılaşsaydık. Seninle yaşadığım hiçbir şeyden pişmanlık duymuyorum ama bir ihtimal de olsa hikâyemizin mutlu başlayıp mutlu bitmesini isterdim. Keşke yine aynı sıralarda yan yana otursak, yağmurlarda sırıl sıklam olsak, okuldan kaçsak, aynı şarkılarda ve sokaklarda buluşsak, uzun saç sevmememe rağmen sırf sen örüyorsun diye saçlarımı uzatsam, beraber bütün şehri dolaşıp dondurma yesek... Çok mu imkansız? Galiba öyle. Ben, gidiyorum balım. Biliyorsun, gitmek benim için bir mecburiyet. Benden sonra hayatına yeni birini al; çok sev, çok sevil, yüzün hep gülsün. Eğer beni çok özlersen yıldızlara bak, çünkü ben hep orada olacağım. Yıldızlar kadar öpücük bir tanem... Seni daima çok sevecek ve asla unutamayacak olan Delibal’ın.
Veda Mektubu 934
....
Kalp midir ? İnsana sev diyen yoksa yalnızlık mıdır körükleyen ? Sahi nedir sevmek ? Bir muma ateş olmak mı , yoksa yanan ateşe dokunmak mı ? - Şems-i Tebrizi Daha hayatının baharında olan Eftelya Tane'nin başına bir sürü olay gelmektedir önce ailesinin ölümü, gizemli sayı,gizemli mektup ve daha bir çok olay acaba gerçek aşkı bulabilecek mi ? Eftelya'nın ateşinde birlikte yanmaya var mısınız?