“Can” için sonuçlar
Arama sonuçları
Can
Tuğba
Can dedim Sensin veren , Hayat dedim sende buldum Sanki çölde bir yudum su gibi
Kırık can
YÜSRA BETÜL KPLN
Kitabın adı: Çaresiz çığlıklar Bir kızın başına gelen ürkütücü ve bi okadarda üzücü olaylar sevdiği çocuğu kaybeden bir kazada annesini babasını hatta kardeşlerini kaybeden lenanın anneannesi ile verdiği mücadele ona eziyet eden dedesi ile yaşadığı zor günler hepsi bu kitapda NOT:Bu kitapda yaşanan olayların hepsi gerçektir
Can Sıkıntısı
Cansu
İki arkadaş Emilia ve Bianca bir gün evlerinde oturuyorken insanların gitmekten ürktüğü bir ormana kamp ve keşif için giderler...
Canını Yakarım
hayat
"Eğer bir daha bana saçmalıyorsun dersen ve o adımı atarsan seni pişman ederim." Söylediklerini duymamıştım bile, hızla odadan çıkıp arka odanın bahçeye çıkan kapısından dışarıya fırladım. Kararan gökyüzü ve kapkaranlık ormana baktım, derin bir nefes alarak duraksamadan koşmaya devam ettim, her hareketimde sızlayan vücuduma ve arkamda ki adama saydırdım. Tenime işlenen buz gibi hisle arkama döndüm, hiçbir şey yapmamış kaldığım odanın balkonundan bana bakıyordu. Pes edeceğimi sanıyordu ama umursamadım. Ormana girdiğim de kulağıma dolan sesle vücudumu az öncekinden daha beter bir titreme aldı. Karşımda karanlığın içinden gördüğüm ışıldayan gözlerle koşmam durmuş sadece onlara odaklanmıştım. Biliyordu, en büyük korkumu biliyordu. Ve korkumu bana karşı kullanıyordu. ° Yetişkin içerik içerir. 'Canını Yakarım' adlı ilk kitaptır. Tamamlandı.
can kırıkları
Kübra
Önce kırdılar sonra toplamak istediler bilmiyorlar ki can kırıkları toplanmaz...
BİR BEDEN İKİ CAN
Kaybedenler Klübü
İçinde büyüyen bir fetüs vardı nerden ve nasıl olduğunu bilmediğim. “Ne olur çıkarın alın bu fetüsü doktor hanım” “Maalesef kürtaj zamanı geçmiş yapabileceğimiz hiç bir şey yok.” diyen doktorla dünyam başıma yıkılmıştı tabi bir dünyam kaldıysa.
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
can@sıkıntısı@
ŞEYMA A
snep eğlencesi kız rasgele boyslara yazıyo ve gün sonu engelliyo ölye bişi
AİDİYET - ADEN & DEVRİM
Ruyam
''Yıllardır beni görmeni bekliyorum.'' Bir eli çıplak sırtımdayken diğer eli bacağımı okşuyordu. Sıcak nefesi dudaklarıma vururken ifadesiz kalmak benim için çok zordu. İçimden yükselen duygularla ona teslim olmak istiyordum. ''Her zaman bir adım arkandaydım. Sadece bir kere... kafanı çevirseydin beni görürdün, Aden.'' Sesindeki muhtaçlık ona hiç yakışmıyordu. Herkes onun gücünden ve ne kadar yenilmez olduğundan bahsederken onun tek istediği bendim. Hem de yıllardır. Hislerini bilmediğimi ve onu görmediğimi düşünüyordu. Ne kadar yanıldığını ah bir bilse! ''Kokunu özledim.'' Kafası boynuma sokulurken bedenim istemsiz olarak titredi. Ben... daha önce bu hislerle hiç kuşatılmamıştım. Bedenim benden bağımsız hareket ediyordu. ''Devrim...'' Anında işaret parmağıyla dudaklarımın üzerini örttü. ''Şhhh,'' ''Bugün benim sıram, Aden Özkan.'' Hem aklımı başımdan alıyor hem de konuşmama izin vermiyordu. ''Ben Devrim Soypak, seni kendime alacağım.'' ''Hazırlan Aden, çok yakında gelinim olacaksın.''
MİHRİMAH/yarı texting
Angel
...
Anonimin Sesindeki Huzur/Texting
Özlem
Anonimin Sesindeki Huzur
Dinle Beni Bi' -Texting-
Umay
Her şey arkadaşımın kız kardeşini işletmemi istemesiyle başlamıştı. * Aras: Lütfen dinle beni bi' Aras: Vallahi her şeyi en başından anlatacağım ama lütfen görüşelim önce bu şekilde anlatamam Yağmur: Ne senin açıklayacak ne de benim dinleyecek bir şeyim kaldı. Yağmur: Defol git hayatımdan. Aras: Yapma, lütfen bir şans ver anlatmam için Yağmur: Bitti, anlıyor musun? Artık bitti Aras "abi"! *** Kitabın klişeler barındırdığını bilerek başlamanızı istiyorum. Tamamen eğlencesine yazılmış bir kitaptır. Çerezliktir. Keyifli okumalar. •Tüm hakları saklıdır! Çalınması ve taklit edilmesi durumunda gereken hukuki işlemler yapılacaktır! `wattpad'de 280k okunmuş bir kitaptır fakat uygulama yasaklandığı için burada yeniden yayımlanıyor. Hepinizi beklerim.
Ateş Hattı | AhFer
Kardelen Aydın
"Sakın birbirinizden ayrılmayın. Yerler de tavan da sağlam değil." Hepimiz başımızla onayladık. Feride parmaklıkların arkasına bakıyordu. Bir anda çığlık attı. Hepimiz ona döndük. Korku dolu bir ifadeyle sırtını duvara yaslamıştı. Karşısındaki koğuşu gösteriyordu. Abim, "Feride!" diye bağırıp yanına koştu. Feride duvar dibine çökmüştü ve ağlıyordu. "Ne oldu?!" koşarak yanına gittik. "O-orada, ces-ceset var!" dedi fısıltılı ama baskılı bir sesle. Ceset mi? Bu bir ship kurgusudur. Gerçeklikle ilgisi yoktur.
-18
-Arman-
Aniden değişti her şey! Dünya büyükler için durdu ve çocukların kendi başlarının çaresine bakmaları gerekti! Tehlike ise içlerindeydi! Korkularında! Korktukları ne varsa... Başlarına gelecekti!
Afacan yedili
Taçsız prenses
Geriye baktım nereden nereye bazen böyle anlar vardır insan geriye bakar ve nereden nereye der. Mira okulun ilk gününde saldırıya uğrar bu saldırı miranın afacan altılıyla tanışmasını sağlar ve mira o gün karar verir afacan altılının yedincisi olacaktır.
Y KARAKTERİ
elise clorance
'Her insan kendi hayatının başrolünde oynuyor' demiş bir yazar. İlk okuduğum da küçük zihnimi çok etkilemiş ve gözlerimin içi parlayarak ana karakter olmamın verdiği haklı gururla göğsümü gere gere dolanmıştım. Lakin işlerin hiçte böyle olmadığını zamanla öğrenmiştim. Herkes kendi hayatında başrol olamıyordu. Çoğumuzun hayatı seçilmiş kişilerin parlamasını sağlamak üzerine kuruluydu. Tıpkı figüran bir oyuncu gibi bir an da var oluyor ve sessiz sedasız yok oluyorduk. Mutlu sona ulaşanları tebrik eden halkın arasında yüzümüz belirsizce çiziliyor, havaya kaldırdığımız ellerimizle gül uzatıyorduk. İşte bu bir yan karakterin yani benim hikayem. © Tüm Hakları Saklıdır.
Kelebek Etkisi (Texting)
Birhayaller
Elisa: İlk defa böyle hissediyorum Ömer: Nasıl? Elisa: Böyle işte.. Elisa: Huzurlu. Elisa: İlk defa yarını düşünmeden yaşıyorum. Plan kurmadan hesap yapmadan geçmişe takılı kalmadan, Elisa: İlk defa anı yaşıyorum. Varlığımı hissediyorum Elisa: Keşke daha önce çıksaydın karşıma. Daha önce tanısaydım seni.. Ömer: Keşke deme. Ömer: En doğru zamanda karşılaştık. İkimizde birbirimizin hayatına tam zamanında dokunduk. Ömer: Yaşadığım hayat senden sonra anlam buldu. Ömer: Demek ki birbirimize daha sıkı sarılabilmemiz için bazı acıları yaşamamız gerekiyormuş... 🌹 !Çalıntı veya kopyalanma gibi durumlarda yasal işlem başlatılacaktır...!
Nefret | AhFer
Kardelen Aydın
Nasıl aklımıza gelmez!" dediğinde o anın telaşıyla ona baktım. "Ne gelmez?" dediğimde taşları yerine oturtmuş bakışıyla bana bakıyordu. "Siz abi kardeş gibi büyüdünüz evet, ama artık büyüdünüz. Belki sana hala bu kadar baskı yapmasının altındaki sebep o değildir. Başka bir şeydir.." dediğinde doğru mu anladım acaba diye, hala kuşkuyla ona bakıyordum. "Mesela?" dediğimde, "Abi deme lazım olur, derler." dedi imalı bir bakışla. "Ay Sıla, saçmalama sen de. Ahmet kim ben kim, boğazlarız kızım biz birbirimizi. Koskoca mahallede bula bula beni mi buldun sende?" dedim gülerken. "Büyük aşklar kavgayla başlarmış." dediğinde kahve boğazıma kaçmıştı. O kahkahalarla gülerken ben su içip kendime gelmeye çalışıyordum. Bu bir ship kurgusudur. Olanların gerçeklikle bağlantısı yoktur.
Keskin Nişancı
duru mumcu
Evet. Küçüklüğümden beri istediğim asker olma planımı sonunda hayata geçirdim. Ne kadar mutluyum anlatamam. Buralara gelmek hayattaki ilk hedefimdi. Sonunda başardım. Bir süre eğitim gördüm ve sonunda bir time geçmeye hazırdım.İlk günün verdiği heyecandan dolayı neredeyse ellerim buz kesmişti. Komutanım beni yeni timimle tanışmam için çağırdı. Komutanımın peşinden gidiyordum ve heyecandan dolayı odaya ulaştığımızı anlamam biraz uzun sürdü. Komutanım kapıyı açtı ve odadaki herkes komutanı görür görmez ayağa kalktı. Komutanım " Beni rahatta dinleyin"dedi. Odadaki herkes komutanın dediği gibi rahata geçti."Aranıza yeni biri katıldı. Bundan sonra birliktesiniz"dedi. Ve gözüm odadaki herkesi süzdü ama içlerinde dikkatimi çeken biri oldu. O uzun boylu, kaslı ve esmer bir askerdi. Düşündüğüm şeyden utansam da nedense onunla bir an önce tanışmak istiyordum...
Ah canım sevgilim (wlw)|Gerçek hayat hikayesinden alınmıştır ~
Doğa
İki yakin arkadaş Aleyna ile Dila o gece çok farkli duygular yaşamışlardı.Tek sorun ise Dila'nın bir erkek arkadaşı olması idi...
Plajda Aşk
Öyküm Akpil Arslan
Yaz gelmişti ! Denize girmemi kim engelleyebilirdi ? Mükemmel bir tatil yaşayacağımı kim bilebilirdi? Evet ben aşkımı, Mehmet'imi sahilde, denizde buldum. En yakın arkadaşım ve ailemle çıktığım bu tatil serüvenimi anlatacağım. Gelin bu maceramı beraber okuyalım.
Drive
Changbin
Yaşanan bir patlama sonrası dünyada nüfus sayısında büyük bir düşüş görüldü bu olaydan 6 yıl sonra bile dünya bir türlü toparlanamadı Dünyanın büyük bir kısmı yaşanamayacak kadar kötü durumda fakar bazı insanlar hayatta kalmayı başardı hayatta kalanların çoğu yaşayabilmek için kendilerini güvenli bir bölge ayırıyışına girdi. Buldular tabiki ama karşılarına bir hastalık çıktı. Hastalık beyne zarar veren bir şeydi. Yavaş yavaş etkisini gösterir ama siz fark etmeden beyninizi yiyor olurlar bu hastalık birçok insanı öldürdü ve milyonlarca kişi buna bir çare bulmaya çalışsa da neredeyse inkansızdı virüs sürekli mutasyon geçiriyordu ve en sonunda insanları yiyen delirmiş varlıklar ortaya çıktı Bilim adamları da çözüm olarak yeni bir yol buldular ama bu çok zor olucaktı ... Kendilerini karanlık bir yerde bulup kurtulması neredeyse inkansız biryere gelip nasıl birkaç günde çıkabildiler o dört duvar arasında sıkışıp kalmış insanlara gerçek dünyayı nasıl gösterdiler.. Hiç beklemediği şeyleri yaşarken ne hissetiler.. Canları ne kadar yandı ne kadar üzüldüler.. Dünyanın sonu nasıl oldu.. Bu kitabın sonunu nasıl getirdiler merak ediyorum hastalık gerçekten son bulubilicekmi yoksa insanlar sadece buna alışıcaklarmıydı
Bir Rüya Bir Viski
Salih Arda ÖZTÜRK
Bazen herşey bir yolculuk ile başlar... Arkadaşlıklar, Aşklar, Kavgalar, Yalanlar Birbirlerinden farklı karakterlerlerin hayat hikâyelerini ve nasıl geliştiklerini merak ediyorsan seni "Bir Viski Bir Rüya'yı okumaya davet ediyorum. Ayrıca 36. Bölümden sonraki bölümler uzun bir şekilde arkadaşlar bilginiz olsun.
Taşların sırrı
Alime
İlker babasıyla birlikte İstanbul da yaşıyordu Annesi daha İlker 8 aylık bir bebekken vefat etmiştir. Asıl memleketleri ise Mugla nin bir köyüdür. İlker hiç doğduğu köyü görmediği için köyünü hep merak eder ,ama babası bir türlü onu köye götürme fırsatı bulamaz . İlker de gizlice köye kaçar. Ve köyde başına geleceklerden hiç haberi yoktur
Ayın Eşsiz Etkisi: Aysar
nisanurr'
Doğum günü kutlamasında afili şarkılar söyleyen kadını hayranlıkla izleyen adam, adamın katlanılması güç olan melankolik haline rağmen kadının lisede ona takıntılı derecede meftun olduğundan ve yılların ardından ışıltılı gözleriyle karşılaştığından bihaberdir. Taşlı, engebeli, yokuşlarla donatılmış yollarının birbirlerine tekrardan bağlanması ve yeni bir yol ortaya çıkarmaları ne kadar sürerdi? Özgürlüğünü kaybetmiş ruhların üstlerindeki oklardan temelli arınmaları ne kadar sürerdi? Peki ya ufak bedenlerin buzlarını eritip kendi benliklerini bulmaları ne kadar sürerdi?
Canavar iru
Kai
Bu gizli bir süikastin hikayesi.Joenın öğretmene şikayet ettiği çocuk iru Aslında o normal bir çocuk değildir...
Lee Felix
Changbin
Felix köyde yaşıyan bir çocuktu.felix küçükken babası bir denizciydi denizlere açılır yeni adaları keşfeder di Felix in annesinin bir pastanesi vardı ve orada çalışırdı ama günlerden bir gün hava karanlık ve yağmurluyken Felix in babadı her zamanki gibi denizlere açılmıştı ama bir daha geri dönmemişti çok geçmeden öldüğünü bütün köy anlamıştı ve Felix in annesi denizlere kin kapmıştı ama Felix in bir hayali vardı denizlerde yaşamaktı tek sorun vardı oda annesi...
YANKESİCİ ( KALP HIRSIZI SERİSİ 1)
Onur_rr
14.02.2022 Yorgunum, bulanık ve kirli. Düşüncelerimin beni ihanete uğrattığı saatlerdeyim. Gözlerim karanlığa adapte olmuş, stor perdeden kaçan ay ışığı huzmeleri evin siyah parkesine konmuştu. Küçük tozlar ışığın içinde dans ediyor, karlı bir geceyi anımsatıyordu. Bu güzel gecede karanlığın içinde saklanan canavar bendim. Sıkışıp kaldığım karanlıkta iyice sessizliğe büründüm. İzinsizce girdiğim evde her sesi dinliyor; her titreşimi yaslandığım duvarda hissediyordum. Sırtımda bana ait olmayanların ağırlığı altında ezilirken sahip olduğum şeyleri korumanın tek yoluydu buydu biliyordum. Titreşimler arttı ve güçlendi. Kapı yavaşça aralandı. Çıplak ayakları zemine basarken ses çıkarmıyordu. Girdiğim karanlıktan çıkmamam gerektiğini biliyordum. Yine de ihanet etti bana gözlerim ve karşımdaki vücudu izinsizce soydu irislerim. Büyük ve güçlüydü. Ay ışığı teniyle buluştuğunda yeni bir renk oluşturmuştu. Büyüleyici görünüyordu ama nefesimi kesen görüntüsü olmamıştı. Tüm göklerin en güzel yıldızlarından ikisiydi gözleri. Öyle bir bakıyorlardı ki denizler kıskanırdı derinliğini. Çıkartamadığım bir anlam yatıyordu o derinlikte. Hareket etti ve ışıktan çıktı. Karanlıkta, odanın köşedeki piyanoya doğru gitti ve oturdu. Elleri havada kaldı bir süre. Zihnindekileri merak ettim. Belirsizlik kaybolduğunda müzik doldurdu odayı. O an hayatım ellerimde değildi. Müzik yönetiyordu adeta. Hoş melodinin elinde kukla olmuştum. Parmakları bastığı her tuşta kalbime akıtıyordu gecenin kalıntılarını. Küçük bir ses kanlı ve cızırtılı. Dağınık gülümsemeler ve hafiften yok oluşlar. Varoluş sancısının ortasında yıkılış hikâyesi.. Sarhoşluk öyle güçlüydü ki fark edememiştim gidişiyle beraberinde getirdiği sessizliği. Yokluğundan emin oldum bir süre. Bacaklarım kuvvet bulduğunda saklandığım karanlıktan çıktım ve ondan çaldığım bu geceye girmemi sağlayan pencereye yöneldim. Çıkarken fazlaca ses yaptım, kendime kızmam gerekse de ses etmedim. Tenha sokaklara döndüğümde ondan yanıma aldıklarımla ilerledim. Yine de sırtımdaki bu denli ağırlığa rağmen o gece ondan çaldıklarıma nazaran o benden çok daha fazlasını almış gibi hissetmeden edemedim. ***** 1 AY SONRA.. 14.03.2022 Önümde duran iki kıza baktım. Şansım varsa kurtulurdum. Yoksa ölür! Bu malikaneden çıkmak isteyen üç kişi.. Bir erkek vardı, bizi elindeki cihazla arayan Eşit değildik. Peki hangimizin daha çok ihtiyacı vardı bu değerli zincire? İşte burada eşitlik bozuluyordu. Şüphesiz ki benim bu zincire ondan daha çok ihtiyacım vardı; Ablamı ve yeğenimi o çukurdan kurtarmam gerekiyordu. Tüm umutlarım şuan yaptığım hırsızlığa bağlıydı. Yüzde elli ya ablamı ve doğmamış yeğenimi kurtarırdım yada onlarla beraber ölürdüm. Ölürken en azından bunun mücadelesini verdiğim için mutlu olurdum. Hakan Kankırmızı merdivenleri indi. Bizlere bakmadan karşıda ki odalarından birine rastgele girdi. Yüzünde hiçbir ifade yoktu.. O odaya neden girmişti. Onun için değersiz bir zincir değil miydi bu?! Bizi bıraksalar da gitseydik. Zenginler her zaman cimriydi ve açgözlü! Göğsümün içinde duran zincir ile gözlerimi saat bir yönünde yukarıda bize çevrili olan kameraya çevirdim. Kameranın kırmızı ışığına kaydı gözlerim ne güzel yanıp sönüyordu. O piti piti kim aldı zinciri? "Kim aldıysa çıksın.", yanımdan geçen adamın koluma değmesi ile gözlerimi kameradan çektim. Hakan Kankırmızı Bey odadan çıktı, bakışları bana değdi yakalanmış mıydım? Ben ki sokaklarda neler neler çalan kız Yankesici Kraliçesi Canan şurada yakalanırsam yazıklar olsundu bana. Yazıklar olsun Babamın benim üzerindeki ilmek ilmek işlediği öğrettiği yankesicilik emeklerine. Hakan Kankırmızı Bey karşımıza geçerek aynanın hemen altında altın işlemeli ultra zengin duran masaya bile söylenmek istedim. Sen masasın masa kendine gel bu ne gösteriş! Hakan Bey kıymetli uzun masaya kıymetli poposunu yaslayarak kollarını bağdaş yapıp durdu. Küçük bir şey olsa o masayı da çalabilirdim aslında. Kendine gel Canan şuradan kelleni kurtar sonrası önemli değildi. "Abi ben hallediyorum sen içerideki toplantının bölmeseydin.", dedi adam elinde ki cihazı en önde duran kızın üstünden çekti. Patronuna baktı. En önde ki kız mutfağa doğru yürüdü. Geriye kaldı ben ve önümde ki Rus kız. Rahattım beni yakalayamazlardı. O cihaz bende sökmezdi. "Mert şu kızı sal.", dedi Hakan Kankırmızı Bey eliyle önümdeki Rus kızı gösterdi. Sonra gözlerini gözlerime odaklayarak baktı. Adam Rus kıza eliyle gitmesini işaret etti. Önümdeki kız derin bir nefes alarak hemen çıkıp gitti. Bakışlarımı soğuk bir edayla Hakan Bey'in gri gözlerine çevirdim. "Çıkar." Dedi soğuk sesi ile ürpersem de yardım etmesi umuduyla gözlerim birilerini aradı ama kaçırdığım küçük bir nokta vardı burası benim çöplüğüm değildi. Sokaklarda herkes birbirinin arkasını kollardı burada yalnız kalmıştım galiba. "Neyi?", diyerek sordum. Aslında bilipte bilmezlikten gelmek benim mesleğimdi. "Mert, üstünü ara.",dedi yanında ki sarışın yeşil gözlü adam kafasını sallayarak yanıma geldi. Kaşları çatılı buzdolabı gibi elindeki cihazı boynumdan başlayarak mini eteğimin bitiş ucuna kadar tuttu. Sırt bölgemde de aynı işlemi yaptı. Hakan Bey'in yüz hatları kasıldı. Cihaz uslu uslu görevini yapıyordu. Mert cihazı kafama da tuttu bu beklemediğim hamlede cihazın sesi ortama yayıldı. Hakan beyin dudakları kıvrıldı. "Saçlarını aç.", dedi yüzünde ifadede zinciri bulduğuna çok emin bir eda vardı. Kafamı salladım Mert bir adım öteme beklemeye başladı. Elimi at kuyruğumun yanına koyarak kançalı tokamı çözmeye başladım. Açtığım uzun saçlarım ile elimle saçıma şekil verdim. Merdivenlerden gelen ayak sesleri ile gözümü Hakan Kankırmızıdan çektim. Hızlı adımlarla üstünde ki beyaz gömleği ile inen göktaşı da kimdi? Siyah gözleri.. Derinden etkilemişti beni sanki ilk kez siyah gözler görüyordum. Kirli sakalı yüz hatlarını çok güzel belli ediyordu. Açılan ağzımı kapatarak kendime geldim. Buraya neden geldiğimi üstümdeki baskıyı unutmamam gerekti. "Abi gidiyor musun?", Hakan Bey merdivenlerin yanına doğru yürüdü yürüyen göktaşı ile konuştu. Abi dediğine göre bu yürüyen göktaşı üvey abisi Atakan Bey miydi! Telaşla gözlerimi kaçırdım .Kardeşi gibi gözlere sahip değildi ama iki kardeşin tek benzeyen özelliği ifadesiz simalarıydı. Babaları bir olunca demek ki. Berna hanımında gözleri maviydi neden hepsinin gözleri farklıydı? Mert'in de yeşil. Ben burada kahverenkli gözlerimle sönük kalmıştım galiba.. "Hakan hadi abiciğim geç bile kaldım.", dedi ifadesiz yüzüyle gözlerini ilk kez gördüğü bana bir saniye baktı. Gözlerimi tekrar önüme çevirdim. Şuan şurada Atakan beyin radarına yakalanırsam kötü olurdu. Ne güzel Hakan bey fark etmeden çıkıp gidecektim. "Ne iş buldun mu?", dedi tam önümde durdular sonrada kafalarını çevirip bana tekrar baktı. "Buldum buldum. Hanımefendi de şimdi zinciri veriyordu.", dedi Hakan beyin bu ısrarları beni üzüyordu. "Dediklerinizden hiçbir şey anlamıyorum.", dedim şirin bir edayla. Gözümün önüne gelen saçları kulağımın arkasına sıkıştırdım. "Mert sen yardım et hanımefendiye anlasın ben ne demek istiyorum.", dedi Hakan Bey bana doğru göz kırptı. Son sözlerini bir mana ile söylemişti. Bu sefer sert taşa mı toslamıştım. Boku yemiştim galiba. "Lütfen benimle gelin..", dedi eliyle yürümem için hangi tarafa gideceğimi gösterdi yüzümde ki yapmacık gülümseme ile Mert'in dediği tarafa doğru yürüdüm! Yardım etmesi umuduyla gözlerim tekrar birilerini ararken Atakan Atabeyin gözlerine takıldı. Hakan ile aralarında ki sohbete dönüp devam etti. Mert beni aşağı kata doğru merdivenlerden indirdi. Vazonun olduğu yerde durdu duvara dokunup bana baktı, dekorla kaplanmış kapı olduğunun bile farkında olmadığım bir yerden içeri doğru sürükledi. Şansım yoktu. Bende ölecektim. "Geç bakalım küçük fare.", diyerek beni boş bir odaya fırlattı. Dizlerimin üstüne yere düştüm. Avuç işlerimi son anda yere koyarak kafamı çarpmadan korumuştum. Başımı yerden kaldırıp bana fare diyen sıçana baktım! Eğilerek çenemi tuttu kafamı havaya kaldırdı. "Söyle bakalım anladın mı şimdi?", diyerek bağırdı. "Ne diyorsunuz sizi hiç anlamıyorum.", dedim. Saf masum ayağına yatmaya devamdı. Canan mücadeleye pes etmek yok kızım devam. Son umudum için öle de bilirdim. Hayatının kontrolünü eline almazsan, başkalarını senin hayatını kontrol eder. "Anlamıyorsun demek?", dedi elini çenemden çekti sözlerime inandığını düşünürken suratıma yediğim güçlü bir tokatla yere yapıştım. Dudağımda ki kanın tadıyla gözlerimi sıkıca yumdum. **** BEKLEMEDE KALIN. DEVAMI GELECEK.. ŞİMDİDEN KİTABI KÜTÜPHANELERİNİZE EKLEYEREK GÜZEL YORUMLARINIZI AŞAĞIYA YAZABİLİRSİNİZ. YAKINDA..
ESCAPE
Tillmiss
Denek olarak kullanılan küçük bir kız ve 5 tehlikeli mahkum İşte bu seride bunu anlatıcağız: Bir laboratuvar ve orada denek faresi gibi kullanılan yüz çocuk sadece aralarında 13 numaraları kız çocuğu denek açısından başarıya ulaştı ama 13 numaranın kurduğu kaçış planlarını gerçekleştirmek üzere olduğunu kimse bilmiyor du......... Bunu öğrendiğian kara yılan özel 5 mahkumu bu kızı yakalaması için görevlendirir. Bakalım 13 numarayı yakalaya bilecekler mi ........
İsimsiz canavar(johann)
Yakup
Nankörlükle ilgili bişey işte alayana
KARABASAN
Emir
Karabasan nası gelir ne yapar
Gece Gelenler
Pen Queen
Sadece seçilmiş insanların yaşayabileceği , görebileceği gizemli olaylar vardır dünyada. İnanılması güç ama gerçek olan olaylar karşısında, görevi gereği, olması mümkün olmayan olayların mümkün olduğu , görerek , yaşayarak ve kendisini içinde bulduğu ve kendisinin seçilmiş olduğunu kabullenerek , yaşadıklarının hayatının bir parçası olduğunu kabul etti. O bir Hemşire.. Acaba yarın ne olacak?.. Yaşanmış ve hala yaşanmakta olan olaylardır...