“Bağımlı” için sonuçlar
Arama sonuçları
Bağımlı
Fatikk
Bağımlılığın sonu...
Karanlığa Bağımlı
Yalnızbirolummelegi
Karanlıktan korkarız, her seferinde karanlık koridorların bizi germesine korkutmasına boyun eğeriz. Çoğu insan karanlıktan ölesiye korkar.. Ve hatta bu o kadar yaygın bir korkudur ki ona bilimde bir ad bile verilmiştir, Niktofobi... Karanlıktan korkma korkusunun adı aslında oldukça karanlık bir addır.. Çünkü Karanlık tamamen bilinmeyendir. İçinde ne olduğunu, ne olacağını, ne çıkacağını ya da sizi neyin beklediğini bilemezsiniz. Karanlığın içerisindeki şeyin sizi almasından korkarsınız. Ama aslında karanlığın içerisindeki şeyin ne olduğunu da bilmezsiniz.. *Hikaye uygunsuz içerik içerebilir.* *Alkol, sigara ve cinayet içerir*
Karanlığa Bağımlı
Yalnızbirolummelegi
Karanlıktan korkarız, her seferinde karanlık koridorların bizi germesine korkutmasına boyun eğeriz. Çoğu insan karanlıktan ölesiye korkar.. Ve hatta bu o kadar yaygın bir korkudur ki ona bilimde bir ad bile verilmiştir, Niktofobi... Karanlıktan korkma korkusunun adı aslında oldukça karanlık bir addır.. Çünkü Karanlık tamamen bilinmeyendir. İçinde ne olduğunu, ne olacağını, ne çıkacağını ya da sizi neyin beklediğini bilemezsiniz. Karanlığın içerisindeki şeyin sizi almasından korkarsınız. Ama aslında karanlığın içerisindeki şeyin ne olduğunu da bilmezsiniz.. *Hikaye uygunsuz içerik içerebilir.* *Alkol, sigara ve cinayet içerir*
Karanlığa Bağımlı
Yalnızbirolummelegi
Karanlıktan korkarız, her seferinde karanlık koridorların bizi germesine korkutmasına boyun eğeriz. Çoğu insan karanlıktan ölesiye korkar.. Ve hatta bu o kadar yaygın bir korkudur ki ona bilimde bir ad bile verilmiştir, Niktofobi... Karanlıktan korkma korkusunun adı aslında oldukça karanlık bir addır.. Çünkü Karanlık tamamen bilinmeyendir. İçinde ne olduğunu, ne olacağını, ne çıkacağını ya da sizi neyin beklediğini bilemezsiniz. Karanlığın içerisindeki şeyin sizi almasından korkarsınız. Ama aslında karanlığın içerisindeki şeyin ne olduğunu da bilmezsiniz.. *Hikaye uygunsuz içerik içerebilir.* *Alkol, sigara ve cinayet içerir*
Karanlığa Bağımlı
Yalnızbirolummelegi
Karanlıktan korkarız, her seferinde karanlık koridorların bizi germesine korkutmasına boyun eğeriz. Çoğu insan karanlıktan ölesiye korkar.. Ve hatta bu o kadar yaygın bir korkudur ki ona bilimde bir ad bile verilmiştir, Niktofobi... Karanlıktan korkma korkusunun adı aslında oldukça karanlık bir addır.. Çünkü Karanlık tamamen bilinmeyendir. İçinde ne olduğunu, ne olacağını, ne çıkacağını ya da sizi neyin beklediğini bilemezsiniz. Karanlığın içerisindeki şeyin sizi almasından korkarsınız. Ama aslında karanlığın içerisindeki şeyin ne olduğunu da bilmezsiniz.. *Hikaye uygunsuz içerik içerebilir.* *Alkol, sigara ve cinayet içerir*
Karanlığa Bağımlı
Yalnızbirolummelegi
Karanlıktan korkarız, her seferinde karanlık koridorların bizi germesine korkutmasına boyun eğeriz. Çoğu insan karanlıktan ölesiye korkar.. Ve hatta bu o kadar yaygın bir korkudur ki ona bilimde bir ad bile verilmiştir, Niktofobi... Karanlıktan korkma korkusunun adı aslında oldukça karanlık bir addır.. Çünkü Karanlık tamamen bilinmeyendir. İçinde ne olduğunu, ne olacağını, ne çıkacağını ya da sizi neyin beklediğini bilemezsiniz. Karanlığın içerisindeki şeyin sizi almasından korkarsınız. Ama aslında karanlığın içerisindeki şeyin ne olduğunu da bilmezsiniz.. *Hikaye uygunsuz içerik içerebilir.* *Alkol, sigara ve cinayet içerir*
Karanlığa Bağımlı
Yalnızbirolummelegi
Karanlıktan korkarız, her seferinde karanlık koridorların bizi germesine korkutmasına boyun eğeriz. Çoğu insan karanlıktan ölesiye korkar.. Ve hatta bu o kadar yaygın bir korkudur ki ona bilimde bir ad bile verilmiştir, Niktofobi... Karanlıktan korkma korkusunun adı aslında oldukça karanlık bir addır.. Çünkü Karanlık tamamen bilinmeyendir. İçinde ne olduğunu, ne olacağını, ne çıkacağını ya da sizi neyin beklediğini bilemezsiniz. Karanlığın içerisindeki şeyin sizi almasından korkarsınız. Ama aslında karanlığın içerisindeki şeyin ne olduğunu da bilmezsiniz.. *Hikaye uygunsuz içerik içerebilir.* *Alkol, sigara ve cinayet içerir*
Karanlığa Bağımlı
Yalnızbirolummelegi
Karanlıktan korkarız, her seferinde karanlık koridorların bizi germesine korkutmasına boyun eğeriz. Çoğu insan karanlıktan ölesiye korkar.. Ve hatta bu o kadar yaygın bir korkudur ki ona bilimde bir ad bile verilmiştir, Niktofobi... Karanlıktan korkma korkusunun adı aslında oldukça karanlık bir addır.. Çünkü Karanlık tamamen bilinmeyendir. İçinde ne olduğunu, ne olacağını, ne çıkacağını ya da sizi neyin beklediğini bilemezsiniz. Karanlığın içerisindeki şeyin sizi almasından korkarsınız. Ama aslında karanlığın içerisindeki şeyin ne olduğunu da bilmezsiniz.. *Hikaye uygunsuz içerik içerebilir.* *Alkol, sigara ve cinayet içerir*
Karanlığa Bağımlı
Yalnızbirolummelegi
Karanlıktan korkarız, her seferinde karanlık koridorların bizi germesine korkutmasına boyun eğeriz. Çoğu insan karanlıktan ölesiye korkar.. Ve hatta bu o kadar yaygın bir korkudur ki ona bilimde bir ad bile verilmiştir, Niktofobi... Karanlıktan korkma korkusunun adı aslında oldukça karanlık bir addır.. Çünkü Karanlık tamamen bilinmeyendir. İçinde ne olduğunu, ne olacağını, ne çıkacağını ya da sizi neyin beklediğini bilemezsiniz. Karanlığın içerisindeki şeyin sizi almasından korkarsınız. Ama aslında karanlığın içerisindeki şeyin ne olduğunu da bilmezsiniz.. *Hikaye uygunsuz içerik içerebilir.* *Alkol, sigara ve cinayet içerir*
bir bağımlının güncesi
atakan
Parçalıyorum, kendimi parçalıyorum. Yok olmak umuduyla geriliyorum, düşüyorum. Bunu lirik cümlelerle süslememe gerek yok sanırım, derinlere karışıp, yok olmak istiyorum. Hiç var olmamış olmak. Yaşamanın ince çizgisi Ouroboros… Hayat, kendini parçalamanın sanatsal bir yolu. Çok ince bir dozu var bu olayın. Kendisiyle baş başa kalınca deliren insan, kendisini yadsıyabilmek için bir bağımlılığa ihtiyaç duyar. Herkes için farklıdır bu bağımlılık. Bazıları aşka, bazıları cinselliğe, bazıları spora, sigaraya, alkole, yazmaya, uyuşturucuya… Müptezel insanlık için sayabileceğinden daha fazla çeşit. Bunlar kendini yadsımanı sağlarken, yavaş yavaş içini parçalar. Kendini parçalamanın sanatsal bir yoludur yaşamak. Sonsuz acı dolu bir döngü. Tıpkı kendini yiyen yılan “Ouroboros” gibi…
İlaç ve bağımlı
zy6g4tgqwwnull
Amelia rus bir şarkıcı. Konseri olucağı için Türkiye’ye geliyo. Otele gittiğinde resepsiyon bir karışıklılık yapıp dolu bir odanın anahtarını veriyo . Amelia odaya girdiğinde içeride leptop başında çalışan bi adam görüyo . Karan bir mafya .karan ameliyatı gördüğü an onu tanımayıp düşmanının adamı sanıyo ve ona silah çekiyo
İlaç ve bağımlı
Pinko
Alina ve alexsin yaptığı zorla evlilik sayesinde Alex istediği şeyi elde etmişti wattpad tarzı
Le bağımlı
Hatce
--- Yine ve yeniden bu kafamın içindeki sesler… Ne yapsam çıkmıyor. Yapmalıyım… Bu iğrenç bağımlılık beni mahvetti. Arkadaşlarımı yavaş yavaş kaybediyordum. Ailem en büyük destekçim, ama onlar da yavaş yavaş benden uzaklaşıyor gibi. Artık kendimden nefret ediyorum. Odamdan çıkamıyorum artık. Bir yerlere gidemiyorum. Ne zaman odamdan çıkmaya çalışsam hep onu düşünüyorum… O, beni kendine bağlayan, o, beni kendine hapseden ve yine o, beni benden çok seven… Ama olmaz, daha fazla kendime zarar veremem. Bu illeti bir an önce yenmem lazım. Bugün evden çıkmaya çalışacağım ama korkuyorum. İnsanların yüzüne nasıl bakacağım? Utanıyorum ama yapacağım. Bu gözler, bu gözler… Her şeyi anlatıyor. Nasılda bakıyorlar öyle acımasızca… Neyse, hızla uzaklaşmam gerek. Nereye gitsem bilemiyorum. Bildiğim tek şey: İnsanlarınKasada durdum. Kırmızı kapağın soğukluğunu avucumda hissediyordum; plastik yüzey bir tür çağrıydı, eski ve tanıdık. Kasiyer kartla bir şeyler konuşuyor, benim seslerimse göğsümde bir davul gibi atıyordu. İnsanların arka planda hareket eden siluetleri gibiydim — parlak ışıklar, rafların renkleri, hepsi anlamsız bir perde. Tam o sırada, önümde sırada bekleyen yaşlı bir kadının gözleri benimkilerle karıştı. Gözlerinin içindeki şaşkınlık ve yorgunluk, benimkinden farklı değildi; belki de yılların bıraktığı izlerdi. Bana baktı, küçük bir gülümseme belirdi yüzünde — suçlayıcı değil, yumuşak bir merak. İçimdeki bir şey, o gülümsemeyi tanıdı: belki de daha önce unuttuğum bir güveniş. Elimi sıkıca kapattım, parmaklarım arasındaki nesne yavaşça ısındı. Dışarıda hava serindi; marketin cam kapısından görünen sokak, yaşamın küçük hareketleriyle doluydu: iki çocuk bisiklet çalıyor, köpeğini gezdiren bir adam, açık pencereden yayılan yemek kokusu. Hepsi, başka hikâyelerdi — benimkinden ayrı, ama aynı zamanda bağlı. Kasiyer çantasına koyarken içimde bir çatlama oldu. O an düşündüm: “Bunu alırsam ne olacak? Almazsam ne değişecek?” Cevap hemen gelmedi; sadece bir boşluk, sonra bir başka ses — nazik, sessiz — fısıldadı: “Bir adım daha atmadan önce kendine bir şans ver.” Çıkış kapısına yürüdüm. Kapı kolunu tutarken ellerim hâlâ titriyordu. Dışarı adımımı attığımda, soğuk hava yüzüme çarptı; nefesim buharlı bir perde gibi önümde yükseldi. Ayağım geri dönmek istemedi. Marketin dışında durdum, bir an için bir bankın üzerine oturdum. Kırmızı kapak hala cebimdeydi, ama elimde değildi. Cebimde sıcak bir ağırlık, ancak artık bir karar anıydı: bu nesne benim zincirim miydi, yoksa beni kendime getirecek bir kıvılcım mı? Bir adam köşeden geçti; yanında küçük bir çanta, yüzünde düşünceli bir ifade vardı. Bana bakıp, “İyi misin?” diye sordu — sadece sözle, yormadan. Sordukça sesler geri çekildi; sorunun basitliği, gücünün büyüklüğünü kırdı. “Evet,” dedim, doğru değildi ama söylemeye çalıştığım bir başlangıçtı. “Sadece… biraz kötü hissediyorum.” Adam bir şey söylemedi, sadece telefonunu çıkardı ve bir numara çevirdi. “Kızımı arıyorum,” dedi, “aynı şeyleri o da yaşadı, yardım etti bize.” Bana bir isim söyledi, sonra nazikçe, “Bir iki dakika konuşmak ister misin? Ben buradayım,” diye ekledi. Sessizliği dolduran o küçük jest, içimde başka bir kapıyı araladı. O gün, kırmızı kapağı eve götürdüm ama kullanmadım. Akşam olduğunda, ailemle oturdum ve çıplak gerçekleri paylaştım — sesleri, korkuları, utanmayı. Onların yüzündeki şaşkınlık ve endişe, beni ürkütmedi; aksine, biraz olsun hafifletti. Konuştukça, yalnız olmadığımı hissettim. Birisi elini tuttu, birisi sessizce ağladı, birisi dışarı çıkıp taze hava aldı getirdi. Küçük, yavaş adımlar attım o gece: telefonu elime alıp bir destek hattını aradım, kendime bir randevu aldım; profesyonel birine ulaşmak için ilk adımı attım. Her biri tek başına büyük görünmüyordu, ama bir araya geldiklerinde beni yerimde sayan o sis çözülmeye başladı. O sesler hâlâ var — bazen daha şiddetli, bazen daha uzakta. Ancak o günden sonra öğrendim ki sesleri tamamen susturmak değil, onlarla baş etmeyi öğrenmek de bir zaferdir. Her “hayır” dediğimde, her elimi birisine uzattığımda, o kırılgan umut büyüdü. Tekrar düştüğümde, kalkmayı öğrendim; kalkmak küçük bir karar, ama tekrar tekrar verilebilir.
Ateşle Mühürlü
8.
Bazı güçler seçilmez. Bazı aşklar yasaktır. Bazı kaderler ise yakarak yazılır. Lina, ateşe dokunduğunda yanmayan bir kızdı. Kael ise buzla mühürlenmiş bir kalbin varisiydi. Dört element krallığının dengesi, bir gecede gökyüzünü yaran kızıl bir alevle bozuldu. Kadim kehanet yeniden fısıldanmaya başladı: “Ateşle mühürlenen, dünyayı ya kurtaracak… ya da küle çevirecek.” Ama kehanetlerin söylemediği bir şey vardı: Aşk, her mührü kırabilir. İhanetle sınanan bir bağ, düşmanlıktan doğan bir yakınlık ve her dokunuşta büyüyen bir felaket… Ateşle Mühürlü, fantastik bir dünyanın tam kalbinde filizlenen, yakıcı ve kaçınılmaz bir aşkın hikâyesi.
Bağımlılık
ww_qyazar
Kendini vatana adayan asker ve onun yolununu gözleyen yareni
Bağımlılığım
Namk_rahmetli
Benim bağımlılığım
"Bağımlılık"
Dilan
"Uyuşturucunun geçici mutluluğuna kapılmış" ve sonuçlarını çok ağır yaşamış bir kızın hikayesi...
TELEFON BAĞIMLILIĞI
Sude
Ben kısaca insanlarin cocuklarin ve ebeveynerin telefon bağimliliğini anlatıyorum bazi ebeveyenler ne yazııki cocuklarini uyarmak yerine onlar cocuklardan daha fazla telefona düşüyorlar ve benim istediğim şey buna son verellim dunyada yapilacak daha guzel seyler var o telefondan hep birlikte başimizi kaldirirsak dunyada telefondan daha guzel daha eğlenceli şeyler olduğunu anlicaz ama ne yazıkki instagram tiktok snapcaht gibi uygulamalarla bozmuş insanlar evet doğru bende kullanıyorum o uygulamalari ama ben 5 dkka vln bakiyorm ama telefon internet bağimlilari oyle değiller nerdeyse sabaha kadar bakabilirler telefona.kısaca bence artik son vermeliyiz hayat telefondan ibaret değil mesela bir zamanlar bende oyleydim surekli telefona bakardim artik annem yeter telefondan basini kaldirda derslerini caliş demisti ben dinlemedim annem elimden tlefonu cekti ve bana dediki hadi ustunu giyin sahile gidiorz herzaman telofona bakacak değilsin dedi sonra evden ciktik yaklasik 1 saat icinde sahile vardik annem ortunun iki ucundan babam sa diger iki ucundan tutarak serdiler yere ayakabbilarimi cikardim ve oturdum anneme anne ben cok sıkıldım telefonumu almama biraksaydin boyle olmazdi dedim annem de nolacak bir kerede şu guzel doğanin tadini cikar dedi bende anneme anne evet doğa guzel birşey ama boylece oturup beklemenin ne manası var dedim annem şoyle cvp verdi oturmak zorunda değilsinki git bak orada park var salincak var kaydirak var eğlen işte dedi bende anneme iyi madem ben gidiorm 5 dkka durur gelirim dedim annem de dikatt et kizim dedi her neyse ben yavas yavas yuruyerek parka geldim bur suru benim yaşimdaki cocuklar oyin oynuyordu örneğin kaydiraktan kayarken bir birlerine sarilarak tren yapmislar ve oyle kaydillar bu benim ne kadar hoşuma gitsede belli etmememye calistim ama onlari izlerken kiz kaydiraktan kalkti ve yanima geldi sende oynamak istermisin diye sordu bende ne diceğimi şaşirdim e baska bisi bulamiyinca evt dedim sonra ben korktugum icin en arkaya aldilar ve birden bjre hep birlikte kaydik o kadar eglenmistimki sevincten oyle guluyordumki ilk kez şoyle dedim bencede annem hakliymis bana hep hayat telefondan ibaret degildir derdi ben onu dinlemez vidio izlemeye dvm ederdim meğerse. Onlardan cokkk daha eğlenceli şeyler varmiş kisaca annemin de dediği gibi hayat telefondan ibaret değildir.
TELEFON BAĞIMLILIĞI
Sude
Ben kısaca insanlarin cocuklarin ve ebeveynerin telefon bağimliliğini anlatıyorum bazi ebeveyenler ne yazııki cocuklarini uyarmak yerine onlar cocuklardan daha fazla telefona düşüyorlar ve benim istediğim şey buna son verellim dunyada yapilacak daha guzel seyler var o telefondan hep birlikte başimizi kaldirirsak dunyada telefondan daha guzel daha eğlenceli şeyler olduğunu anlicaz ama ne yazıkki instagram tiktok snapcaht gibi uygulamalarla bozmuş insanlar evet doğru bende kullanıyorum o uygulamalari ama ben 5 dkka vln bakiyorm ama telefon internet bağimlilari oyle değiller nerdeyse sabaha kadar bakabilirler telefona.kısaca bence artik son vermeliyiz hayat telefondan ibaret değil mesela bir zamanlar bende oyleydim surekli telefona bakardim artik annem yeter telefondan basini kaldirda derslerini caliş demisti ben dinlemedim annem elimden tlefonu cekti ve bana dediki hadi ustunu giyin sahile gidiorz herzaman telofona bakacak değilsin dedi sonra evden ciktik yaklasik 1 saat icinde sahile vardik annem ortunun iki ucundan babam sa diger iki ucundan tutarak serdiler yere ayakabbilarimi cikardim ve oturdum anneme anne ben cok sıkıldım telefonumu almama biraksaydin boyle olmazdi dedim annem de nolacak bir kerede şu guzel doğanin tadini cikar dedi bende anneme anne evet doğa guzel birşey ama boylece oturup beklemenin ne manası var dedim annem şoyle cvp verdi oturmak zorunda değilsinki git bak orada park var salincak var kaydirak var eğlen işte dedi bende anneme iyi madem ben gidiorm 5 dkka durur gelirim dedim annem de dikatt et kizim dedi her neyse ben yavas yavas yuruyerek parka geldim bur suru benim yaşimdaki cocuklar oyin oynuyordu örneğin kaydiraktan kayarken bir birlerine sarilarak tren yapmislar ve oyle kaydillar bu benim ne kadar hoşuma gitsede belli etmememye calistim ama onlari izlerken kiz kaydiraktan kalkti ve yanima geldi sende oynamak istermisin diye sordu bende ne diceğimi şaşirdim e baska bisi bulamiyinca evt dedim sonra ben korktugum icin en arkaya aldilar ve birden bjre hep birlikte kaydik o kadar eglenmistimki sevincten oyle guluyordumki ilk kez şoyle dedim bencede annem hakliymis bana hep hayat telefondan ibaret degildir derdi ben onu dinlemez vidio izlemeye dvm ederdim meğerse. Onlardan cokkk daha eğlenceli şeyler varmiş kisaca annemin de dediği gibi hayat telefondan ibaret değildir.
TELEFON BAĞIMLILIĞI
Sude
Ben kısaca insanlarin cocuklarin ve ebeveynerin telefon bağimliliğini anlatıyorum bazi ebeveyenler ne yazııki cocuklarini uyarmak yerine onlar cocuklardan daha fazla telefona düşüyorlar ve benim istediğim şey buna son verellim dunyada yapilacak daha guzel seyler var o telefondan hep birlikte başimizi kaldirirsak dunyada telefondan daha guzel daha eğlenceli şeyler olduğunu anlicaz ama ne yazıkki instagram tiktok snapcaht gibi uygulamalarla bozmuş insanlar evet doğru bende kullanıyorum o uygulamalari ama ben 5 dkka vln bakiyorm ama telefon internet bağimlilari oyle değiller nerdeyse sabaha kadar bakabilirler telefona.kısaca bence artik son vermeliyiz hayat telefondan ibaret değil mesela bir zamanlar bende oyleydim surekli telefona bakardim artik annem yeter telefondan basini kaldirda derslerini caliş demisti ben dinlemedim annem elimden tlefonu cekti ve bana dediki hadi ustunu giyin sahile gidiorz herzaman telofona bakacak değilsin dedi sonra evden ciktik yaklasik 1 saat icinde sahile vardik annem ortunun iki ucundan babam sa diger iki ucundan tutarak serdiler yere ayakabbilarimi cikardim ve oturdum anneme anne ben cok sıkıldım telefonumu almama biraksaydin boyle olmazdi dedim annem de nolacak bir kerede şu guzel doğanin tadini cikar dedi bende anneme anne evet doğa guzel birşey ama boylece oturup beklemenin ne manası var dedim annem şoyle cvp verdi oturmak zorunda değilsinki git bak orada park var salincak var kaydirak var eğlen işte dedi bende anneme iyi madem ben gidiorm 5 dkka durur gelirim dedim annem de dikatt et kizim dedi her neyse ben yavas yavas yuruyerek parka geldim bur suru benim yaşimdaki cocuklar oyin oynuyordu örneğin kaydiraktan kayarken bir birlerine sarilarak tren yapmislar ve oyle kaydillar bu benim ne kadar hoşuma gitsede belli etmememye calistim ama onlari izlerken kiz kaydiraktan kalkti ve yanima geldi sende oynamak istermisin diye sordu bende ne diceğimi şaşirdim e baska bisi bulamiyinca evt dedim sonra ben korktugum icin en arkaya aldilar ve birden bjre hep birlikte kaydik o kadar eglenmistimki sevincten oyle guluyordumki ilk kez şoyle dedim bencede annem hakliymis bana hep hayat telefondan ibaret degildir derdi ben onu dinlemez vidio izlemeye dvm ederdim meğerse. Onlardan cokkk daha eğlenceli şeyler varmiş kisaca annemin de dediği gibi hayat telefondan ibaret değildir.
TELEFON BAĞIMLILIĞI
Sude
Ben kısaca insanlarin cocuklarin ve ebeveynerin telefon bağimliliğini anlatıyorum bazi ebeveyenler ne yazııki cocuklarini uyarmak yerine onlar cocuklardan daha fazla telefona düşüyorlar ve benim istediğim şey buna son verellim dunyada yapilacak daha guzel seyler var o telefondan hep birlikte başimizi kaldirirsak dunyada telefondan daha guzel daha eğlenceli şeyler olduğunu anlicaz ama ne yazıkki instagram tiktok snapcaht gibi uygulamalarla bozmuş insanlar evet doğru bende kullanıyorum o uygulamalari ama ben 5 dkka vln bakiyorm ama telefon internet bağimlilari oyle değiller nerdeyse sabaha kadar bakabilirler telefona.kısaca bence artik son vermeliyiz hayat telefondan ibaret değil mesela bir zamanlar bende oyleydim surekli telefona bakardim artik annem yeter telefondan basini kaldirda derslerini caliş demisti ben dinlemedim annem elimden tlefonu cekti ve bana dediki hadi ustunu giyin sahile gidiorz herzaman telofona bakacak değilsin dedi sonra evden ciktik yaklasik 1 saat icinde sahile vardik annem ortunun iki ucundan babam sa diger iki ucundan tutarak serdiler yere ayakabbilarimi cikardim ve oturdum anneme anne ben cok sıkıldım telefonumu almama biraksaydin boyle olmazdi dedim annem de nolacak bir kerede şu guzel doğanin tadini cikar dedi bende anneme anne evet doğa guzel birşey ama boylece oturup beklemenin ne manası var dedim annem şoyle cvp verdi oturmak zorunda değilsinki git bak orada park var salincak var kaydirak var eğlen işte dedi bende anneme iyi madem ben gidiorm 5 dkka durur gelirim dedim annem de dikatt et kizim dedi her neyse ben yavas yavas yuruyerek parka geldim bur suru benim yaşimdaki cocuklar oyin oynuyordu örneğin kaydiraktan kayarken bir birlerine sarilarak tren yapmislar ve oyle kaydillar bu benim ne kadar hoşuma gitsede belli etmememye calistim ama onlari izlerken kiz kaydiraktan kalkti ve yanima geldi sende oynamak istermisin diye sordu bende ne diceğimi şaşirdim e baska bisi bulamiyinca evt dedim sonra ben korktugum icin en arkaya aldilar ve birden bjre hep birlikte kaydik o kadar eglenmistimki sevincten oyle guluyordumki ilk kez şoyle dedim bencede annem hakliymis bana hep hayat telefondan ibaret degildir derdi ben onu dinlemez vidio izlemeye dvm ederdim meğerse. Onlardan cokkk daha eğlenceli şeyler varmiş kisaca annemin de dediği gibi hayat telefondan ibaret değildir.
Mazi
Betül
Aleyna ve aleysa. İkizler. İnsanların sinsice oynadıkları oyundan ne kadar haberdarlar? Hayatın getirdiği onca olumsuzluklara rağmen ne kadar sabredecekler, ne kadar dayanacaklar? Peki bunların içine bir de aşk eklenirse? Takıntılı, bağımlı, farklı ve imkansız bir aşk... Wattpadde yayında şuan> şifre unutlulduğu için buradan devam edilecektir. Kitap şahsime aittir.
Mazi
Betül
Aleyna ve aleysa. İkizler. İnsanların sinsice oynadıkları oyundan ne kadar haberdarlar? Hayatın getirdiği onca olumsuzluklara rağmen ne kadar sabredecekler, ne kadar dayanacaklar? Peki bunların içine bir de aşk eklenirse? Takıntılı, bağımlı, farklı ve imkansız bir aşk... Wattpadde yayında şuan> şifre unutlulduğu için burdan devam edilecektir. Kitap şahsime aittir.
Mazi
Betül
Aleyna ve aleysa. İkizler. İnsanların sinsice oynadıkları oyundan ne kadar haberdarlar? Hayatın getirdiği onca olumsuzluklara rağmen ne kadar sabredecekler, ne kadar dayanacaklar? Peki bunların içine bir de aşk eklenirse? Takıntılı, bağımlı, farklı ve imkansız bir aşk... Wattpadde yayında şuan> şifre unutlulduğu için burdan devam edilecektir. Kitap şahsime aittir.
Mazi
Betül
Aleyna ve aleysa. İkizler. İnsanların sinsice oynadıkları oyundan ne kadar haberdarlar? Hayatın getirdiği onca olumsuzluklara rağmen ne kadar sabredecekler, ne kadar dayanacaklar? Peki bunların içine bir de aşk eklenirse? Takıntılı, bağımlı, farklı ve imkansız bir aşk... Wattpadde yayında şuan> şifre unutlulduğu için burdan devam edilecektir. Kitap şahsime aittir.
Mazi
Betül
Aleyna ve aleysa. İkizler. İnsanların sinsice oynadıkları oyundan ne kadar haberdarlar? Hayatın getirdiği onca olumsuzluklara rağmen ne kadar sabredecekler, ne kadar dayanacaklar? Peki bunların içine bir de aşk eklenirse? Takıntılı, bağımlı, farklı ve imkansız bir aşk... Wattpadde yayında şuan> şifre unutlulduğu için burdan devam edilecektir. Kitap şahsime aittir.
Mazi
Betül
Aleyna ve aleysa. İkizler. İnsanların sinsice oynadıkları oyundan ne kadar haberdarlar? Hayatın getirdiği onca olumsuzluklara rağmen ne kadar sabredecekler, ne kadar dayanacaklar? Peki bunların içine bir de aşk eklenirse? Takıntılı, bağımlı, farklı ve imkansız bir aşk... Wattpadde yayında şuan> şifre unutlulduğu için burdan devam edilecektir. Kitap şahsime aittir.
Mazi
Betül
Aleyna ve aleysa. İkizler. İnsanların sinsice oynadıkları oyundan ne kadar haberdarlar? Hayatın getirdiği onca olumsuzluklara rağmen ne kadar sabredecekler, ne kadar dayanacaklar? Peki bunların içine bir de aşk eklenirse? Takıntılı, bağımlı, farklı ve imkansız bir aşk... Wattpadde yayında şuan> şifre unutlulduğu için burdan devam edilecektir. Kitap şahsime aittir.