#tim etiketli eserler
Arama sonuçları
Lider
Cansu Gündaş
Bizim hikayemiz bir aşk romanı değildi. Zaten biz de birbirine aşık iki insan değildik. O liderdi ve ben de sürüsünün bir üyesi. Hırslıydı. Öfkeliydi. Ve her şeyden önemlisi içinde yanan intikam ateşi gittikçe harlanıyordu. O geliyordu ve beraberinde kıyameti getiriyordu. Bilinen bütün gerçekleri yıkıp kendi doğrularını öğretmeye geliyordu. Hiç olmadığı kadar acımasız ve hiç olmadığı kadar merhametini yitirmiş bir şekilde geliyordu. Liderin damarına basmışlardı ve bunun bedelini canlarıyla ödeyeceklerdi. Miran Mirzat intikamını almaya geliyordu.
ONA İHTİYACIM VAR
Karanlıklar Prensesi
Her şey yağmurlu bir gece de başladı. Kız fazla ürkek adam ise fazla karanlıktı. Bir hatır, onca yaşanmışlığa karşı bir iyilik yapmaya çalışırken kalbini kıza bağlamıştı. Hayatı küçük yaşta öğrenmişti Onur KARAKURT. Zorlukların üstesinden babam diyebileceği - her ne kadar öz olmasa da - bir insan sayesinde ayağa kalkmıştı. Ve o günden sonra hayatın onu asla yere düşürmesine izin vermedi. ________________________________________________________________ Geçmiş hiç bir zaman yakanı bırakmaz... Aynı Su' nun peşini bırakmadığı gibi... ___________________________________ Geçmişteki kirler, geleceğin yollarını pisletebilecek mi? Saplantılı bir geçmiş... Gecenin bir köründe hayatına düşen gelecek... Su, bu iki zaman aralığından kurtulup geleceğini kendi elleri ile yazabilecek mi? Peki Onur bu kadar olayın içinden Su' yu zarar görmeden çıkarabilecek mi? Aşkın değil sevginin gücüne inanan bu hikayeye tanıklık etmeye hazır mısın?
Komuta IX: Kayıp Taktik
Yaren
26 yaşına basmadan önce, rütbe sınırlarını çoktan aşmış bir komutan... Disiplinle örülmüş bir hayat, sessizce saklanan bir geçmiş. Komutan Ilgın , askeri sistemin içinden yükselmiş bir efsane. Ne çocukluğu kaldı geride, ne duyguları. Fakat şimdi, emir-komuta zincirinin bile açıklayamadığı bir göreve sahip: IX Kodlu bir tim kuracak. Ve bu tim, kayıp bir taktiğin izini sürecek. Her bir üye, geçmişi kadar tehlikeli. Her karar, bir ihanet kadar ağır. Ve Ilgın’ın susturduğu geçmişi, bu görevle yeniden konuşmaya başlıyor. Kayıp bir taktik… Kurallara meydan okuyan bir tim… Ve duygusuz bir komutanın, kendine bile itiraf edemediği bir sır. Komuta IX: Kayıp Taktik – Sessizlik taktikten, güven sadakatten daha tehlikeli olabilir.
Viraha
Asiye
Delfin uzun süredir Turgay'a aşık. Ancak Turgay, en yakın arkadaşının şehit düşmesinin ardından ortadan kaybolur. Delfin, herkesin Turgay'ın öldüğünü düşündüğü bir dönemde bile umudunu yitirmez ve her gün ona mesaj atar. Yıllar sonra, Turgay aniden geri döner ve Delfin'le iletişime geçer. İkili arasındaki konuşmalar, Turgay'ın hayatına yeniden tutunmasını sağlar ve Delfin'in ısrarı sayesinde Turgay, geri dönmeye ikna olur. Zamanla, Turgay da Delfin'e aşık olur ve aralarındaki bağ daha da güçlenir. Bu kitap, aşkın, sabrın ve ikinci şansların hikayesini anlatıyor. Kalbin ritmiyle atılan her adım, onları birlikte bir geleceğe taşır.
RUHEFZA
Zumraamrvee
Komutanının ağzından duyduğu isim onu geçmişe götürür ve işte... Geçmişte birbirine sırılsıklam iki genç Artık silah arkadaşı olmuştur.
Kurşun İzi
ecowow
İdil bir eylemde suçsuz yere tutuklanır ve karakola götürülür. Asker abisi Tolgayı arar ama karargahta ve meşgul olduğu için karakola gelemez. İdilin aklına da abisinin ona verdiği bir numara gelir. O numarayı arar. Aradığı kişi abisinin komutanı Boran Sarp Tekin'dir...
"Kaderle kesişen hayatlar"Yavbah..
Yavbah_52
Bahar Kutlu.. Babasına sürpriz yapmak için dağ evine gider.. ama gördüğü şeyler karşısında yıkılır.. ve babasının adamları Baharı kovalamaya başlar.. "Bahar Neler yaşayacak?..Ne gördü?" Yavuz Karasu.. Yarın görev yerine gidecektir.. gece arkadaşından evine giderken.. "Yavuz Neler yaşayacak?"
Ukde
Hazal Sansar
Maskeler biz insanların duygularını saklamamızı sağlardı. Kimi insan yüzünden maskesini hiç indirmez kimi insan ise sadece en guvendiklerinin yanında maskesini takmaz ve gerçek benliğini gösterirdi. Ama gün gelir gerçek benliğini gören her insan, o insanının arkasından kuyusunu kazar ve onu o kutunun içine iterdi. Bu hayatın bir kanunu bir kuralı idi bana göre. Karsımdaki dağlara bakarken tam olarak da bunu düşünüyordum. Ben Hazal, kandan korkan kadının kan korkak kızıyım. Ben Hazal, köyün kadın asker mi olur demesine aldırmadan sen yaparsın, diyerek kızının arkasında duran o adamın kızıyım. Hayat yalanlar üzerine kurulurdu yalanların ortaya çıkması ile son bulurdu. Peki bir yalan üzerine kaç yalan söylenebilirdi, kaç yalan kaç insanın hayatına maal olup onların canını yakardı? Bu oyunun son perdesiydi, maskeler artık tek tek düşecek ve herkes kendi gerçek benligini ortaya koyacaktı, kimileri ölecek, kimileri işe kahrolacaktı. Ama oyun böyle bir finali hak ederdi. Oyun bitti, perdeler kapandı ve gözler tek bir kişinin üzerine döndü, MASKE İH ismi buydu. Rolünün hakkını ustaca vermişti. Ve şimdi finali o yapıp perde kapanacaktı ve birileri ölecekti. Peki kim gerçekleri kaldırabilecek kadar dayanıklı olabilecekti... Karşımda gördüğüm kişi gerçek miydi, ben gerçekte kimdim ve neden saklamıșlardı gerçekleri? " Yeni bir tim kuruluyor İlter. Sen ve İlgün bu timi yöneteceksiniz! Sadece Türkiye'de değil Sınır dıșında da olacak bu tim ve sizden istenilen bu timi siz yöneteceksiniz bir nevi Kurt Timini yeniden kuruyoruz ve Turanın ilk temellerini atıyoruz..." "Ben bu görevde olacağım ve sen bana karışmayacaksın şimdiye kadar sakladıklarına say! Șimdi izninizle" " Ben kandan korkan kadının kan kokan kızıyım ve ben bununla gurur duyorum..." " Sen daima bu hayalin peşinde oldun hiç değiştirmedin aslında bu senin kararlılığını
KAR TANESİ YEMİNİ
Ceyda
Yirmi beş yıldır, ismim, ailem ve yaşadığım şehir (İstanbul) dâhil olmak üzere hayatıma dair bildiğim her şeyin kusursuz bir yalan olduğunu öğrendim. Ailemin evindeki eski bir evrak çantasının derinliklerinde, tesadüfen bulduğum yıpranmış bir not ve bir kayıp doğum belgesi, tüm geçmişimi küle çevirdi. Belgeye göre, ben onlara "ait" değildim. Yıllardır beni koruyup büyüten insanlar, bu sırrı onurlu bir amaç uğruna saklamış olsalar bile, kendimi boşlukta asılı kalmış gibi hissediyordum. Bu ihanet duygusu, bu kimliksizlik beni boğarken, sığınabileceğim tek liman olan Koray’ın dairesine attım kendimi. Koray, benim çocukluk arkadaşım, sırdaşım, hayatımdaki tek sabit gerçekti. Gözlerimdeki yıkımı görünce, her zamanki sarsılmaz, mantıklı tavrıyla yanıma geldi.