Damla@dml35Bazen nefes alamıyorum ve almak için çabalıyorum ama daha çok boğulup dibe batıyorum. Sonra aklıma nefes almak istemediğim günler geliyor,bırakıyorum nefes almayı... Bir süre sonra ise gözlerim kararıyor ama sonra aniden açıyorum gözlerimi. İstemesemde, çabalamasamda nefes aldığımı fark ediyorum. Bir süre sonra bedenim hafifliyor ve battığım dipten yukarı çıkıyorum hareket edip çabalamadan. Rahatlıyorum. Beynimdeki bütün kaygılar boşalıyor. Başımdaki bütün gerginlik gidiyor. Bazen oluruna bırakıp çabalamamak gerektiğini anlıyorum...