lutiluti@lutilutiVicdanın en karanlık dehlizlerinde yankılanan o çığlığı bastırmak için kurduğumuz tüm o muazzam medeniyet kuleleri, aslında ruhumuzdaki uçsuz bucaksız sefaleti örtmeye çalışan birer mezar taşı değil midir? İnsan, kendi elleriyle yarattığı yasaların prangalarına dolanırken, aslında adaletin terazisinde tarttığı şeyin suçlunun cezası mı, yoksa kendi korkularının ağırlığı mı olduğunu hiç düşündü mü? Peki, her birimiz kendi içimizdeki o bitmek bilmeyen fırtınanın içinde, hem cellat hem de mahkûm olarak hüküm sürerken, özgürlük dediğimiz o kutsal kavram, aslında sadece henüz hiç kimse tarafından keşfedilmemiş olan kendi hapishanemizin, zihnimizin derinliklerine gizlenmiş o en ücra köşesi mi?