Li1amza@li1amzaNoxara Krallığı’nın kapısına bir gün bir kız geldi. Yağmurun içinden… tek başına. Eleanor. Solerian’ın prensesi olduğu söyleniyordu. Ama o artık “kovulmuştu”. “Beni içeri alın,” dedi. “Gidecek yerim yok.” Düşman krallığın kapısında bu cümle yeterdi… ölüm için. Ama kral onu öldürmedi. Sadece sordu: “Seni neden bağışlayayım?” Eleanor’un cevabı basitti: “Çünkü artık hiçbir yere ait değilim.” Ama kralın asıl fark ettiği şey şuydu… Bu kız, gerçekten kovulmuş biri gibi görünmüyordu.
