Muratovski@muratkoyimdeturatBazen bazı şeylere zaman yetmez, yetemez. Bir gülüş, bir bakış, bir okşayış... Zaman o kadar ad*idir ki o kadar kansızdır ki en sevdiklerini senden hiç beklemediğin anda alır. Kimisini toprağa alarak sınar kimisinin de sırtlarını birbirine döndererek sınar. Sen ve ben. Sırtlarımız o günden sonra öyle bir döndü öyle bir döndü ki bana ördüğün o etten kemikten duvar, taştan örülmüş olsa bu kadar canımı yakmazdı. Yıkamadım o duvarları, belki de kıyamadım. Seni yıkmaya kıyamadım ama sen beni yerle bir ettin. Güvenimi sarstın. En çok sende bulurdum bilir misin teselliyi? En çok sende gülerdi gözlerim ha bildin mi sevdiğim? Sen ayrı yollara düştün ben ayrı yollara düştüm. Ne zaman ki birbirimize o yollarda rast gelsek ya kollarımızın arasında bir yabancı olurdu ya da biz birbirimizi çok iyi tanıyan yabancılar oldurduk. Bizi biz öldürdük. ***** sadakatsizliğin öldürdü bizi benim de kör ve saf sevdam. Her hatanda yanında olduğum için, karşında duramadığım için öldü bu bağımız.