SILA ŞAHİN@sila_sahi̇n"Aynı solmuş bir çiçeğe benziyordum, onlar da aynı benim gibi sulanmamış, ilgilenilmeden öylece terk edilmişlerdi. İlk önce yaprakları yavaşça dökülmüş, daha sonrasında ise artık dayanamayarak kendileri solup öylece yok olmuşlardı. Ben de ilk başta dayanmış, ailem için güçlü durmuştum. Zaman geçtikçe de kalbimde küçük yaralar açılmış, daha sonrasında ise bu yaralar derinleşmiş ve ben kanamaya başlamıştım."