Ozan@kirmiziyaHafıza çeteleri, beynimin köhne arşivlerinde sustalı açıyor gibi yaşıyorum bu geceleri, sevgilim. Eski kimliklerimi parçalayıp küflenmiş cüzdanımla birlikte attım çöpe. Galiba senin öncesindeki halimi silmek istiyorum; belki de hiç olmamış gibi. Sesini bırak bana, müsaitsen, çünkü bu saatten sonra şehirde tek açık olan şey kendi içimdeki mezbahalar. Ucuz yapıştırıcıyla bile tamir edemem çatlaklarımı. Hem biliyorum, benim rezil düşüşlerim, üçüncü sınıf barlarda sabahlayan herhangi bir taşra romantiklerinden çok daha haklı, çok daha kutsal bir enkaz. Ne bileyim, bence...