Naz@anlaulanBEN DEĞİLDİM Bir akşam-üstü pencerenden bakıyordun Ağır ağır, yollara inen karanlığa. Bana benzeyen biri geçti evinin önünden. Kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya... O geçen ben değildim. Bir gece yatağında uyuyordun... Uyanıverdin birden, sessiz dünyaya. Bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan, Ve karanlıklar içerisindeydi odan.. Seni gören ben değildim Ben çok uzaktaydım o zaman, Gözlerin kavuştu ağlamaya,sebepsiz ağlamaya Artık beni düşünmeye başladığından Bıraktın kendini aşk içinde yaşamaya Bunu bilen ben değildim Bir kitap okuyordun, dalgın... İçinde insanlar seviyor,ya da ölüyorlardı. Genç bir adamı öldürdüler romanda Korktun, bütün yininle ağlamaya başladın.. O ölen ben değildim...