~E~@edragon-Korkuyor musun. -Evet Şaşkındım. -Sen askersin nasıl korkuyorsun cesaretli olman gerekmez mi ? Nazik bir homurtuyla güldüğünde gizliden gizliye yüzüne yandan bakış atmakla meşguldüm.Allahım bir insan nasıl bu kadar kibar ve narin olabilir inanamıyorum.İkinci inanamadığım şeyse onu kesmemdi.Resmen üvey abi mi kesiyordum.Ben şeytan gelse hadi bize eyvallah mesleği sana devrettim diyeceği bakışlarımla ona bakarken o sakince bana döndü.Bir hayli sapık bakışlarımı farketmiş olmalıydı ki gözlerinden kısa bir an munzur bir parıltı geçti. -Korktuğum için cesaretliyim zaten.Eğer uğruna korkmadığın bir şey yoksa niye cesaret kazanasın ki ? Yüzümü buruşturduğumda bu seferki homurtusu biraz daha hoyrattı. -Sen gidip filozof olsana ya.Ne gerek vardı sabah sabah beynimin içine etmene. İmalı bir ifadeyle bana bakarak bakışlarından bile daha imalı bir ifadeyle güldü. -Sende biraz edepli olsana gerçi o sende ne arar. Yok görmüş olamazdı demi.Ya niye gece gece onun Instagram hesabına girip üstsüz fotoğraflarına