Kuzay@sistekiruhŞimdi bazı muhabbetler geçmişken Çizgi Anıtı'na, geçen sene yayımladığım kitaba, biraz bakayım dedim gerçekten işsizliğime hayret ettim öncelikle mdbsmsm ama iyi ki böyle bir şey yapmışım bazılarına hâlâ güldüğümü fark ettim. Sadece hesabını kapatıp gidenler olduğu için yorum yapanların çoğunun yorumu yok, bu biraz kırdı beni. :) Birde farklı bir paragraf açıp uzatacağım ama, neden güldüğüm sohbet veya görselleri ss aldığımı düşündüm. Güldüğüm şeylere beni mutlu eden şeylere fazla önem verdiğimi ve bunları saklama ihtiyacı hissettiğimi fark ettim. Bir şeye bağlandım mı ondan zor ayrılıyorum, Çizgi bunun en büyük örneği. Şimdi belki ee napalım derseniz, bilmem. Sadece kendimi bir açıdan tanımış gibi hissettim, kendimde yeni bir şey daha öğrendim. Sessiz sakin takılsam da burası ara sıra beni mutlu etti ve ben cidden bu tip şeylere, küçük de olsa, önem veriyorum ki burdan hâlâ gitmiyorum. Yaptığım hiçbir şey olmadığı halde. Kendimde bunu fark etmek şu an garip geldi kısaca.