Şair@sairindefteriYalnızlık İnsan’a Çoktur Bir tufan koptu içimde, Gökyüzüm siyaha çaldı. Kimse duymadı, kimse fark etmedi, Oysa dünyam, Bir anda paramparça olmuştu. Bugün hangi gün, bilmiyorum. Salı mı, çarşamba mı, cuma mı? Her güne ayrı bir kefe, Hangi terazide ağır bastım, Bilmiyorum. Ruhtum insanların arasında farkedemedim. Dallarımdan bir bir koparılmış yalnızlık Mevsimim baharımdan bir haber araladı kapıları Ve o aralıktan kimler baktı bana Bilmiyorum. Ocağın son demlerindeyiz artık Güz dönemi suskun,bahara gebe. Yanlılık içimde,hep kuytuda bekler, Ve ben terkedilmiş bir sükûatta,solgun çehre.
