Ruyam@ruyamgAidiyet Gelecek Bölümlerden Spoiler: Profilimi takip etmeyi unutmayın :) Çok ama çok ama çok önemli! (250 Takipçi olmalıyız) Devrim, "Korkuyorum." diye fısıldadı. Neden korkuyordu? "Benden gitmenden," Sesli şekilde yutkundu. "Yakınlaştıktan sonra seni bırakamam." "Bizden vazgeçemem, Aden." Sözleri bedenimi çepeçevre sararken içgüdülerime mani olmakta zorlanıyordum. Devrim'i kendine ait kılmak isteyen bir yanım vardı. Tam şu an, burada! "Başlarsam duramayacağımı biliyorum. Bu yüzden," "Sen kesin kararını verene kadar sınırı geçmeyelim." Arzudan sesi titriyordu ve bu, Devrim'in göğsüne sokulma isteğimi kamçılıyordu. Böyle kocaman bir adama sahip olmanın nasıl bir şey olduğunu düşünmek bile kendimi uçurumun kenarında hissettiriyordu. İnsan daha önce hiç yaşamadığı bir şeyi böylesine yoğun hislerle isteyebilir miydi? Onu istiyordum. Dudaklarımı dudaklarına yaklaştırdığım sırada, "Lütfen." diye fısıldadı. "İnan uzun zamandır bunu düşlüyorum ama olmaz, Aden." Kafasını yana çevirdi ve burnunu yanağıma sürttü. "Beni istemiyor musun?" Aptalca bir kadınlık gururuna kapılmamam gerektiğini ve sözlerinin mantıklı olduğunu biliyordum, ama kendimi durduramıyordum. İçimde patlayan duygular kontrol edebileceğim düzeyde değildi. Kalçamı hareket ettirmeye başladığımda Devrim'in avuçları kalçalarımı buldu ve sıkıştırarak beni olduğum yere hapsetti. "Hayır, yapma." "Yanarız cennetim, yapma." Cennetim...