E. Ecrin K.@bugundesadecegeceolsunAlıntı "Ne yani? Ne sanıyordun kendini kızım sen önemli biri mi? Annen bile sevmiyorken seni sen kendini ne sanıyorsun?" Alayla güldüm. "Ne yaşayacağımızı kimin annemiz olacağını seçemiyoruz maalesef. Sen peki? Sen kimsin Alara? Ben senin gibi düşünmüyorum her insan önemlidir, herkes kendi hikayesinin başrolüdür. Ama şunu unutma gelecekte yalnız kalan sen olacaksın ben değil." Gözlerimi kırpıştırıp arkamı döndüm "Baban bile sana dayanamayıp intihar etmişken mi..?" Olduğum yerde donup kaldım, ellerim titredi, gözlerim doldu, dudaklarım aralandı fakat tek bir şey diyemedim ve sonra onun hiddetli sesini duydum, hemen sonrasında ise belime sarılan elini. "Gerçekten mi? İntihar ettiğini kim söyledi peki sana? Hım? Yalan yalan yalan..." Dilini damağına yapıştırıp bir ses çıkardı. "Yorulmadın mı? Ben senin o saçma yalanlarını dinlemekten yoruldum." Bir kaç adım ilerlemiştik ki duraksadı kafasını eğip benimle göz göze geldi ben ise kafamı daha çok eğip dolan gözlerimi gizlemeye çalıştım ve sonra tehtidkar sesi duyuldu. "Bir daha seni onun etrafında görmeyeceğim Alara." Belimden destekleyerek ilerletti. Oradan uzaklaştıktan sonra beni bir ara sokağa çekti ve sırtımı duvara yaslayıp çenemi kavradı, onunla göz göze gelmemi sağladı. Ağladığımı görünce de gözlerine ölüm oturdu, kendi ölümüydü o biliyordum. Ve onunda gözleri kızardı "Ağlama sen ağlayınca içim sökülüyor. Ağlama değmez böyle insanlar için inci tanelerin. Ağlama gece Güneş'im ağlama bak nolursun ağlama." (Gece Güneşi- Emre/Güneş)