Eda@apollo_6513. günüm. Kabussuz. Çünkü uyuyamıyorum. Uyumaya korkmak nedir bilir misiniz? Gözaltı torbalarınız yüzünden marketteki kasiyerden bile sanki bir canvarmışsınız gibi bakışlar almayı? Peki kabuslar neden ilk defa korkutucuydu benim için? Onu görmek miydi beni korkutan, yoksa daha da özlemek mi? Sevgilinizin sizi en güzel kabusunuzda terk etmesi nedir bilir misiniz? Bir zamanlar kalp damarınızmış gibi gördüğünüz o dalgalı saçların, sizi en derinden yaralayacak kişiye ait olduğunu bilir misiniz yaşamadan o acıyı? . . . Evet. Bugün neredeyse zombi gibi geçirdiğim üçüncü gündü. Uyku ilaçları... Sizi kabusların en iyilerine uğurlarken yüzleştiğim gerçeklik buydu. Galiba biraz size ihtiyacım var. Yorum, moral ve desteklerinize. Ve aynı zamanda uyku tavsiyelerinize. Lütfen benden esirgemeyin. İyi kabuslar... En kötüsü de olsa... (13.11.24)