Eda@apollo_651Bu gece seni hatırladım. Aslında her gece seni hatırlıyorum, ama bu gece biraz daha fazla. Belki de hava senin en sevdiğin gibi, serin ve sakin olduğundandır. İkimiz de aynı gökyüzünün altında, ama o kadar uzak ki sanki başka bir dünyadaymışız gibi. Elimi uzatıp seni tutamayacağım kadar. Yine senle doldu kafam. Sen ve hatıraların... Bu aralar kafamı o kadar meşgul ediyorsunuz ki... Senden nefret ediyorum, sonra seni biraz daha seviyorum, sonra bir seri katilin düşünceleri dolduruyor aklımı, sakinleşiyorum. Söylesenize insan bu kadar çok duyguyu aynı anda hissediyorsa, hala seviyor mudur? Peki, terk eden bir insan hala içindeki aşığın en saf haliyle o kişiye yazmak yerine buraya her akşam yazıyor mudur? Aklım bir papatya gibi çalışıyor. Seviyor muyum, sevmiyor muyum emin değilim. Ve belki de en çok bu yüzden bu kadar canımı acıtıyor. . . . Bugün de eski sevgilerin üzerinde durmak istedim. Konuşmamı, yorumlamamı istediğiniz bir konu varsa ya da tavsiye, sorularıma verecek bir cevabınız varsa yorumlara bekliyorum. Çekinmeyin lütfen. İyi kabuslar. Yaşanmış, bitmiş, kötü sonlu ve sonsuz tüm aşk ve aşıklara... (12.10.24)