Eda@apollo_651Uyku tutmuyor, ilaçlar yetmiyor… Geceleri saatlerce karanlıkta kayboluyorum, düşüncelerim, hatıralarım, yalnızlık beni terk etmiyor. Ne kadar uğraşsam da içimdeki boşluğu dolduracak bir şey bulamıyorum. Uykusuzluk, yalnızlığın yankısı gibi… Ne ruhum ne de bedenim artık dinleniyor. Belki de huzur, ben hala ona layık olamadığım için çok uzak. Belki de huzur, ondan bu kadar uzak olduğum için çok uzak. Belki huzur tek bir kişinin gözlerinden dudaklarına kadar geçen mesafeydi ve ben o kişiyi terk ettim. . . . Evet, bir günde iki mesaj benlik değil. Ama konuşmaya ihtiyacım var. Düşüncelerim biraz daha beynimde dursa beni yiyip bitirecekmiş gibi. İyi kabuslar diyeceğim bir kez daha. Sizi bir kez daha kabuslarınıza uğurlayacağım ama ben o kabuslara bile uzak ve huzursuzum..