SeWiMSiZ@sewimsizsayfa düzeltme son sayfa . Yaklaştıkça, Hele'nin nefes alışverişi hızlandı. Rumina'nın gözlerindeki çekim gücü, bir manyetik alan gibi onu kendine doğru çekiyordu. Hele, geri çekildi, zihninde yankılanan sesleri susturmaya çalışarak. "Sadece seni merak ettim," dedi, Ancak içindeki o ses, gittikçe daha yüksek bir fısıltıyla yankılanıyordu: “Bu kadına yaklaşma.” Rumina’nın gülümsemesi daha da derinleşti, bir yılanın ipeksi fısıltısı kadar tehlikeli ve cezbedici. Ona bir yatak odası bakışı attı. "İstersen tüm merakını burada giderebilirim," dedi, sesi arzuların ateşiyle sarılıydı. Her kelimesi, Hele’nin bedenini kuşatan sıcaklık dalgalarını daha da güçlendiriyordu. İçinde bir direnme isteği doğmuştu ama bu sıcaklık, iradesini eritiyor, onu karanlık bir uçurumun eşiğine doğru çekiyordu. Adımları arasındaki mesafe azaldıkça, aralarındaki hava ağırlaştı. Rumina’nın vanilya ve misk kokusu, Hele’nin aklını sarhoş ediyordu. Gözlerindeki alevler, Hele'nin içindeki şehvet ateşini körüklüyordu; her nefes alışında, ona biraz daha yaklaşıyordu. Hele’nin zihni, Rumina’nın çekici gücü ile mantığının sert sesi arasında sıkışıp kalmıştı. Zaman durmuş gibiydi. Bedenleri neredeyse birbirine değmek üzereyken, bütün dünya o anın ağırlığıyla bükülüyordu. Hele’nin zihninde bir ışık çaktı, içgüdüleri çığlık atarak onu bu felaketten çekip aldı. Bir adım geri attı, titreyen ellerini fark etmemeye çalışarak, "Önemli bir işim var," dedi ve hızla alandan çıkmak için arkasına bile bakmadan gitti.