papatya@yazarolurmuyum“…bir cellat annesinin taburesini dalga geçer gibi ayağıyla salladı. Annesinin hıçkırığını duyduğunda onun korktuğunu anlamıştı. Askerlerin elinden bir anlığına kurtulduğunda, annesine koştu. İnsanların arasından sıyrıldı, göz yaşlarına ve korkusuna aldırmadı...” Devamı için kurguma göz atabilirsiniz. Kızıl Taç, profilimden ulaşabilirsiniz.