Seangull@itseangulwhatBazen hayat savurur bizi istemediğimiz yollara.Bazen de biz savruluruz istemeden de olsa.Önümüzdeki yollar taşlarla değil de kırılan kalplerle doludur.Ucu bucağı sonsuz olan denizi ise gözyaşları doldurmuştur.Bu keder denizine kalp gözünle bakarsan eğer gözyaşlarının sesini duyabilirsin.Her biri acı ve çaresizlik içinde bağırır.Bağırarak kurtulmak isterler.Masmavi deniz,acılar günyüzüne çıktıkça simsiyah bir hal alır.İşte!O zaman anlarsın.Seninde onlardan bir farkın yoktur.Sen de denize karıştığında o acılardan biri olacaksındır.