m0onlight67@m0onlight67Hayatın acımasız zemininde yalın ayak yürüyoruz. Her adım attığımızda bir önceki adımımızın yeri kayıp gidiyor, yok oluyor. Bir bakıyoruz düz zeminde yürüyoruz meğer önümüzdeki yollar iki kat acımasız. Neyse ki vardır her şerde bir hayır elbet acımasız yolların sonunda ayağımız değecek çiçekli çimenlere.