ömer@darkbookerUyandım kötü bir havda. Karma karışıktı, uzaktan güneş ışıklarının sarımsı turuncusunu görüyordum ama hava yağmurluydu. Güzel değil günümü mahveden havayı kapatan bir bir yağmurdu. Güneş ışıklarının görünmesi gerçekten de tuhaftı. Hava içimdeki duygular gibiydi ayrı ayrı yaşanması gereken ve güzel şeylerdi fakat hepsinin baskılandığı bir insanın duyguları yoktu, hepsi birbirinin yaşanmasını engellerdi hepsini içine yutar baskılar sonraysa tutamaz dışarı kusardın iyi olmazdı dışardakiler için içerdeki seniyse anlatmak için yeterli bir kelime daha icat edilmedi. sinirli olmazdın sinirli olmamana sinirli olurdun. Sorun insanların gömesi değildi zaten kaybetmiştin, sorun için doğru kelime bulunmamıştı baskılanmış tüm duygular aynı anda yaşarken hepsinin birbirini kenetlenmesine doğru bir kelime daha bulunamamıştı. Bunu tanımlamaya çalışmam bile anlamsızdı. Yeni kurgumdan bir alıntı...

