Asiliya@asiliyaYuvarlana yuvarlana asansöre geldiğimde, içeriye girip Miraç'a çarptım. İncecik adam ne olduğunu anlamadan arkasındaki duvara yapıştı ve korkuyla bana baktı. Aşağıdan ona sırıtıp zorlukla ayağa kalktım ve açılan üstümü düzelttim. Asansörün kapıları kapanıp nefes nefese kalmış ben ile yalnız kalan Miraç biraz korkmuş gibi görünüyordu. Korkma yemem. Yani henüz. "Kapıyı tuttuğunuz için teşekkürler..." diye mırıldandım nefes nefese. Yuvarlanıp gelen ben değilmiş gibi bir havam vardı. "Siz, sanırım havaalanındaki kadınsınız..." dedi. "Spidermanli..." Dönüp o sevimli suratına tokat atmamak için kendimi zor tuttum. "Demek beni tanıdınız, bende sizi tanıdım..." dedim bozuntuya vermeden gülümseyerek. Miraç, kaşlarını çatıp dudaklarımı işaret ettiğinde gözlerim kocamanca açıldı. Acaba dudaklarımdan hoşlanmış ve beni öpmek mi istiyordu? Yoksa az önce Spidermanli çamaşırımı değiştirmiş olmamın ona ne kadar değer verdiğimi anlaması için ufak bir mesaj olduğunu fark ederek aniden "Nikâhı basacağım sana kadın!" mı demek istiyordu?