(ABİGAL'IN ANLATIMI)
Uzun bir günden sonre eve döndüm. Yorgun, bıkmıştım. Ama çok kötü hissettirmiyordu. Kapıyı açtım anahtarımla, içeri girip lambayı yaktım. Ufak ama kullanışlı bir evim vardı. Benliğim sirkteyken hiçbirşeyi bilmeyen bedenim farklı bir zihindeymiş, yani tahminim bu. Ve bu evi alıp iş bile degiştirmiş. Şaşırtıcı olan ise ben bu işi kendi benliğimle hiç yapmasam bile ikinci dakikasından harika derecede performans gösterdim. Sanırım bedenim bu işi hatırlıyor.
Kapıyı ardımdan kapatıp ayakkabılarımı çıkardım. Derin nefes aldım, bu evi seviyordum. Ama biraz fazla sessizdi.
İki katlıydı, merdivenlerden yukarı çıkıp o küçük ama huzurlu odama girdim. Üzerime rahat şeyler aldım. Dünden kalan çikolatamı masadan alıp yerken telefonumdaki mesajlara bakmaya başladım. O sirkteki kavgaları ya da komik olayları hiç eksittirmicek gibi yazışıyorlardı.
Riley barından bahsetmişti. En sonunda yine piknik mevzusunu açmıştı. İç çektim, Leeroy gelmeyebilirdi. Otobüste o cümleden sonra kimse ile konuşmadı. Diğerleri de bende onun için endişeliyiz. Özellikle ben, o son olaydan sonra hâlâ nasıl burda, aklım almıyor.
YOU: Bence sohbet etmek için senin barına gelmeliyiz, olur mu?
RİLEY: Olur, zaten konumu biliyorsunuzdur.
GRANT: Beni içmeye zorlamayın.
RİLEY: Hadi ama büyükbaba, bir kadehten birşey olmaz, değil mi?
YOU: Bekleyin, pekii ya piknik durumu kesin mi?
ZOEY: Bence ayrı günler yapalım.
SUZY: Olur bence.
YOU: O halde yarın bara gitmeye ne dersiniz, olur mu?
RİLEY: Olur, ve Leeeoy konusunu dert etmeyin. Unutmayın, sirkteyken izlemiştik anıları. O hep benim barıma gelirmiş.
Doğru, Leeroy sirke düşmeden önce hep tanışmadığı Riley'in barına gidermiş dostlarıyla. Onun gelmesini, uzun uzun sohbet etmeyi çok istiyoum. Umarım o gelir.