İçeriğe geç

~Solo Angel~

Bölüm 1 · 2 dk okuma

~Solo Angel~

Bölüm 1

Bir Melek Doğuyor

Bir insan neden kendine eziyet çektirir? Kendini yetersiz görmek? Hedeflere ulaşmak? Ya da sadece geçimini sağlamak için bile olabilir. Peki...ya eziyet çekmeyi istemiyorsak? Ve artık buna bir dur demenin zamanı geldiyse? Peki bu zaman hangi zaman? Olayların sonunda mı? Baştan bu olaya son vermek iyi bir seçenek mi?

" HAYDI DAHA CANLI, DAHA CANLI"

Hocanın bağırışları odanın dışından duyuluyordu.

"Gene laf yiceksin..." dedim kendi kendime. Derin bir nefes aldım ve antreman odasına giriş yaptım.

Hocanın sert bakışları içimi ürpertmişti.

"BAYAN MADDIE , YINE GEÇ KALDINIZ" dedi gür bir sesle. "Bu sefer ki bahanen ne bakalım " dedi iç çekerek. " Annem rahatsızlandı..." dedim nefesimin altında mırıldanarak. Hoca derin bir iç çekti "burda kafana göre gelip gelmemezlik yapamazsın! Burası antreman, buraya kafan

estiği gibi gelip bahaneyle kaçamazsın!" sinirlerim bozulmuştu zaten annem rahatsızlandığı yetmezmiş gibi vede gereksiz yere beni suçlu buluyordu. Sesimi daha nazik bir tona çevirerek " Özür dilerim bi daha olmuyacak " dedim. Hoca az da olsa rahatlamıştı ama yüz ifadesinden hala sisnirli olduğu anlaşılıyordu. Çantamı arkadaşlarımın çantasının yanına koydum. Herkes çoktan ısınmıştı ve ben tek başıma kalmıştım. Bi anda odadan içeri biri girdi.

"HOCAM ÇOK ÖZÜR DILERIM KAYBOLDUM!!!"

telaşlıydı her tarafı terliydi belliki buraya koşarak gelmiş. "Evelyn, sıkıntı değil bu ilk günün " dedi ve parmağını bana doğru işaret etti. " Bu maddie en iyi balerincimizlerden. Git onla çalış bakalım." dedi ve kızı benim üzerime hafifçe itti. Yardımcı olayım derken olayları daha da absürt bir duruma soktuğu için CANIM hocamdan içten içe teşekkür ettim.

"Adın evelyn öyle mi?" dedim soğuk bir tonla.

"e-evet! S-sizde bayan Maddie'diniz değil mi?" Sesi biraz kısıktı ama heyecanlı ve gergin olduğu her halinden belliydi.

"Buraya ilk gelişin mi? Daha önce hiç balerinlik yaptın mı? Esnek misin??? " bi anda kızı sorulara boğunca Evelyn dona kaldı. Yazık, ne kadarda çaresiz... " Ummm, evet buraya ilk gelişim ve hayır bu benim ilk seferim olcak, esneklik konusundada...ehe..."

"Hmm en azından bacağını açabiliyorsundur?" dedim soru sorarcasına. Hiç bisey demedi ve gözlerini yere çevirdi, tanrım bu kız beklediğimden de zor olucaktı. Derin bir iç çektim " Neden balerin olmak istiyorsun? " dedim rahatsız olmuş bir ses tonuyla, zaten zor zamanlar geçiriyorken onla uğraşmak istemiyordum . "E- şey ben aslında..." sağ eliyle sol dirseğini tuttu ve gözlerini yerden ayıramadı " Belki biraz komik gelebilir ama...ben en iyi balerinci olmak istiyorum! " ne kadar yere baksada balerin olmak istediğini söylediği yerde gözlerinin parladığını gorebiliyordum.

"Oh? Yerimimi kapacaksın? " dedim şakacı bir ses tonuyla. "H-HAYIR ÖYLE DEMEK ISTEMEDIM YANI BEN KIMIM SIZIN YERINIZE YANI BEN ASLA-"

"yeter!" diye bağırdım. Evelyn hemencicik sustu.

Elimi onun başına koydum. " Madem en iyi balerin ünvanını istiyorsun. O zaman hemen çalışmaya başlasak iyi olur" dedim gülümseyerek. Kafasını bana bakmak için kaldırdı. "T-tabi! " heyecanlı sesi odada yankılandı ve bu beni istemsizce kıkırdattı.

Onla çok işim vardı ve gerçekten zor biriydi...ama onda "en iyi" olma ünvanını alacak potansiyeli görebiliyorumdum ve bu benim için en önemli şeydi.

☆Yüreğini dansa adıyan tüm dostlarıma☆

Bölüm sonu

1 yorum

  • Çok güzel olmuş konusu insanı meraka itiyor, yeni bölümleri bekliyo olucam 😁