çevrimiçi değilim artık en azından doğa içiyim babam ınstagram hesabımı kapatmış bulunuyordu 1 milyon takipçisi olan biri olarak bu faciaya demek hayatımı Instagram üzerine kurmuşken bırakmak belki 18 ünlü olmak için biraz erkendi ama ben gerçekten ilk defa bir işi sevmiştim derslerim başarılı değildi açıkçası iş bulmam pekala imkansız zengin bir ailem de yok Sahi ne yapacağım ben? Tek işim ınsta ve telefon denen icat ha bide doğada yürüyüş yapmak yürüyüş yapmak bana para kazandıracağını sanmam ama denerim canım saçmalıyorum dimi? En iyisi bir caddede yürümek bir amacım yoktu sadece yürüyüş yapıyordum saçma ama keyifliydi ‘Hey sen!’ Benden bahsediyor sanırım ‘çekil yolumdan’ kafamı öfkeyle kaldırdım ama sanırım kalbimde kaldırdı bir şeyleri çünkü adam çok yakışıklıydı adam arabadan indi ben şaşkınlıktan tek kelime bile etmemiştim bile adam indi ‘nereye gidiyorsun?’ Adama öylesine yürüyorum demedim herhalde ‘sahile’ şansıma buraya sahil çok da uzak değildi iyi ki varsın sahil ‘Atla.’ Arabasını gösteriyordu allahım bu Mercedes di ve son modeldi ben şimdi kalpten gidiyordum itiraz etmeden bindim en fazla kaçırılırdım. ‘Wattpad girl.’ Bana wattpad kızı mı demişti bir günde iki hayal gerçekleşti aşk bulmak ve wattpad kızı olmak geriye kaçırılmam kalmıştı
