İçeriğe geç

~Notaya yazılamayanlar~

Bölüm 1 · 2 dk okuma

~Notaya yazılamayanlar~

Bölüm 1

~Notaya yazılamayanlar~

BÖLÜM 1: İlk Adım ve İlk Nota

Okulun en eski müzik odası. Duvarlarda afişler, köşede tozlu hoparlör, ortada ayna kaplı duvar.

Bugün AREF CRUSH’un ilk resmi provası.

Saat 16:30.

Arda kapıdan içeri takla atarak girdi. Eşofman, terli saç, elinde su şişesi.

Arda: "Geç kaldım mı? Trafik değil yemin ederim, aynanın karşısında 20 dk kayboldum."

Batu yerdeki hoparlöre tekme attı: "Kaybolan sensin kanka. Hadi ısın."

Efe pencere kenarında. Kulaklığı takılı, defter dizinde. Şarkı sözü karalıyor. Kimseyle konuşmuyor. Sadece Ozi ara "ses ver" deyince "hı" diyor.

Takım toplandı:

Arda - Dansçı. Grubun pili.

Efe - Şarkıcı. Ana vokal. Sesi pamuk gibi ama kalın duvarlı.

Batu - Rap. Ağzı hiç durmaz.

Ozi - Beat ve prodüksiyon. Kulaklık kraliçesi.

Barış - Bas gitar. 12. sınıf, grubun abisi.

Milan - Gitar. Yeni geldi, Türkçe 3 kelime: "tamam", "çay", "hadi".

Miraç - Klavye. Notaya virgül konmasına bile sinirlenir.

Barış el çırptı. "Yeni şarkı. Adı yok daha. Efe yazdı, Arda koreografisini yapacak. Hazır mıyız?"

Müzik başladı.

Efe mikrofona geçti. İlk mısra:

"Koridorda denk geldik, kelime yoktu..."

Sesi o kadar temizdi ki oda bir anda sessizleşti.

Arda saymaya başladı: "5-6-7-8" ve döndü.

Ama gözü Efe’deydi. Adımlar normalden 2 tık geç geliyordu.

Miraç: "Arda! Ritim!"

Arda güldü: "Pardon, nakarat güzelmiş."

Prova bitti. Herkes dağıldı. Batu "yemek" diye bağırıp çıktı. Ozi kulaklığını çıkarmadı. Milan Barış’a gitar sordu.

Sadece Arda ve Efe kaldı.

Efe hala o köprü kısmını mırıldanıyordu. Olmuyordu. Kalemi kırdı az daha.

Arda yaklaştı. Aynaya yaslandı.

Arda: "Takıldın değil mi?"

Efe: "Evet."

Arda: "Söyle bakayım."

Efe utana utana söyledi. Sesi fısıltı gibiydi.

"Adını söyleyem, ama her adımımda sen varsın..."

Arda dondu. Sonra ayağa kalktı. Müzik açtı. Yavaş bir şarkı.

Arda: "Gel."

Efe: "Ne?"

Arda elini uzattı. "Bu sözlere dans lazım. Ben yaparım, sen söyle."

İkisi odanın ortasında. Işıklar kapalı, sadece dışarıdan gelen güneş.

Efe söylüyor, Arda dans ediyor. Her "sen" dediğinde Arda’nın hareketi Efe’ye dönüyordu.

Şarkı bitti.

Arda nefes nefese: "Buldum. Bu kısmın koreografisi böyle olacak."

Efe gülümsedi. İlk defa. Dişleri gözüküyordu.

Efe: "Güzel olmuş."

Kapıdan çıkarken Arda durdu.

Arda: "Efe? Sözleri kime yazdın?"

Efe cevap vermedi. Sadece defterini kapattı ve çıktı.

Arda aynaya baktı. Yanakları kırmızıydı. "Salak" diye mırıldandı.

Ama ikisi de bilmiyordu. O gece Ozi stüdyoda kayıtları dinlerken fısıldadı:

"Bu ikilide bir şey var."

BÖLÜM 1 BİTTİ

Nasıl oldu? 🥹

BÖLÜM 2’de ne olsun istiyorsun:

1. Festival provası: Arda koreografide zorlanıyor, Efe ona özel yardım ediyor

2. Batu fark ediyor: Batu Arda’nın Efe’ye bakışını yakalıyor ve dalga geçiyor

3. Yağmur günü: Elektrikler gidiyor, ikisi mum ışığında şarkı çalışıyor

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.