İkimizde içeri ilerledik. Sensörler kapandı. Bir anda elimde unuttuğum gömleği fark ettim. Koridordan geçerken William'a gömleği uzattım.
- Şey... gömleğin bende kalmıştı. Verdiğin için teşekkürler.
- Rica ederim, ama sende kalabilir. Benim ihtiyacım yok.
- Gerçekten mi? Ama bu senin, benim değil.
- Sorun değil, senin olsun. Baktıkça o günü hatırlarsın. (Zorba Will! Asla durmuyor!)
Kaşlarımı çattım. Sinirli bakışlar attım ama o bundan eğlenmişti. Sırf kısa boylu olduğum için başımı okşadı! Sinirlendim ve ona vurmaya çalıştım. Ama beni kafamdan tutup engelledi. Gülmekten ölmek üzereydi. En son pes edip kollarımı göğsümde birleştirdim. "Komik değil William!" Gülmeyi kesti ancak gülmemek için kendini zor tuttuğunu görebiliyordum. Ama kabul etmem gerek ki gülünce çok sevimli! İkimizde içeri gittip. Evi dağınık sade ve çok hoştu. Ve Aman Tanrım! İçerisi Will gibi kokuyor! Tamam sanırım abartmamalıyım.
Ben odanın detaylarına dalmışken... Will parmağını burnuma değdirdi ve sıktı. Yine sinirlendim "Çocuk gibi sinirleniyorsun Amy" diya alay etti. Fazla uğraşmamayı düşünerek sordum. "Ee, proje nasıl birşey? Hemen başlayalım." Toparlandı ve başını salladı. Saçlarını parmaklarıyla geriye taradı ve Odasındaki çalışma masasından kalın bir kitap çıkardı. Lütfen! Lütfen! Lütfen! O kitapla ilgili birşey olmasın... RESMEN CİNSEL BİLGİ KİTAPINDAN BİR PROJE Mİ?! Bunu neden kabul ettim?! Şaşkınlıkla William'a baktım. Bunu garipsediğimi tahmin ediyordu. Boğazını temizleyerek devam etti. "B-bak... bunu kabul etmek zorunda değilsin. Bu ikimiz içinde garip geldiğini biliyorum ama bu kitabın özetini çıkartıp anlatmam lazım." Evet bunu kabul etmek istemiyordum. Bu arada yanlış anlamayın! Bunu denemeyeceğiz! Sadece beraber özet çıkaracağız ve garip sediğimiz şey... kim düşmanıyla Cinsellik konuşur ki! Her neyse. Evet bunu kabul etmek. İstemiyordum ama ilk defa William'ın bana muhtaç olduğu düşüncesi egomu tatmin ediyor ve göğsümü kabartıyordu. Ve... ben.
"Peki, kabul ediyorum. Ama sadece proje için... kişisel algılama." Gözlerindeki parıltıyı görebiliyordum, şaşkınlıkla bana bakıyordu. Bunu kabul edeceğimi düşünmüyordu. Minnettarlık duyduğunu belli ederek başını salladı. Bu his... Ah! Kendimi kraliçe gibi hissediyorum! Will ise köle! Tamam, tamam abartmayalım. Açıkcası buna gerçekten. İnanamıyorum. Düşmanımla ders çalışmak... doğru düzgün anlaşamadığım biriyle... Ohh... kadere imkansız dediğimde bunu burnumdan getiriyor. Evet, konumuza dönelim. Öncelikle çalışacak rahat bir yer bulmalıyız. Will'in odası biraz dağınıktı. Will mutfağa su içmek için gidince fırsatı kapıp odayı toparladım ancak bişey dikkatimi birşey çekti. Yatağın altından belli olan bir kutu... o anlık merakla kutuyu yatağın altından çıkardım. Kapağını tam açacaktım ki. William kutuyu elimden aldı. Yüzü gergindi. Tedirgin bir sesle sordu. "K-kutuyu açtın mı?" Biraz şaşırmıştım ama kendimi toparlayarak cevap verdim. "Hayır, açmadım." Yüzündeki ifadeden rahatsız olduğu belliydi.
- Bu... bu özel birşey. Bakmamalısın.
- Ben özür dilerim. Benim hatam... (Aptallık ettim! Neden onun özeline karışıyorum ki!)
- Peki... bu arada odamı topladığın için teşşekkürler.
Konuyu dağıtmak istediği belliydi. Rica ederek başımı salladım. Karar vermesi zor olsa da çalışmak için Will'in yatağına karar verdik. Bey efendi çalışma masasında çalışamıyormuş. Yatağı rahat diye burada çalışmamızı uygun görmüş. Her neyse Will ile kavga edecek vaktim yok. Kitabın ilk sayfasını açtık ve William deftere "Cinsellik Evreleri 1. Madde" diye not aldı. Derin bir nefes aldım ve kitabı araştırmaya başladım. Gerçekten kitap çok detaylıydı. Özet çıkarması zordu. Özet olarak geçebilecek kısımları Will'e söylüyor, Will'de not alıyordu.
Evet, yarım saat boyunca özet çıkardık... ve daha kitabın yarısına bile varamamıştık. Saat gece 3 ve ikimizde çok yorulmuştuk. Özet çıkarmaya devam ederken Will'in yazmadığını fark ettim. Yüzüne bakınca ise uyuyakaldığını fark ettim. Elimi uzattım ve yanağını hafifçe salladım. "Will, Will uyan." Gözlerini yarı açtı. Uyanmak istemiyordu. Elimi uzaklaştırdı. Kısık sesle mırıldandı. "Uykum var Amelia. Sonra yazarız." Benimde uykum vardı. Göz kapaklarımı zar zor açık tutabiliyordum. William uykuya tekrardan yenik düştü. Başını öne eğdi ve uyuklamaya başladı. Elimi uzattım ve omzunu hafifçe salladım ama uyanmıyor. Bir anda yavaşça kendini yatağa yaydı. Artık bulanık görüyordum. Sonunda bende teslim oldum. Sadece gözlerimi kapattım. Nereye yattığımı veya ne olduğunu sorgulayacak kadar bilincim kalmamıştı. Ama tek bildiğim Will'in burnuma dolan Tatlı karamel kokusuydu.
5. BÖLÜM SON...