İçeriğe geç

°~Çocukluk Sözü~°

Bölüm 2 · 5 dk okuma

°~Çocukluk Sözü~°

Bölüm 2

2-O Gün

Göz kapaklarımı hafifçe aralayıp etrafa bakındım ve sabaha kadar uymuş olduğu fark ettim.Saate bakmak üzere telefonumu aramaya başladım.

Ne! 12.34 mü!? Nasıl oldu da bu kadar ağır uyumuştum anlam verememiştim.Bunları düşünürken yataktan kalktım ve elimi yüzümü yıkamak üzere lavaboya yöneldim.

Elimi yüzümü yıkadıktan sonra aynaya baktım.Oldukça dağınık görünüyordum.Bir dakika!Balo bugündü! Ne yapacaktım? Of Eflina off!

Bunları düşünürken duşa yöneldim, hızlıca duş alıp çıkmam lazımdı.

°°°°°°°°°°°

Duştan çıktım ve üstünü giyinmek üzere merdivenleri çıkmaya başladım.

Kapıyı açıp girdim ve dolabı açıp kıyafetleri aldım. Sonra üstümü giyindim ve kahvaltı hazırlamak için mutfağa indim.Hemen bir şeyler hazırlamaya başladım,zaten fazla bir şey yiyecek kadar aç hissetmiyordum.

Hazırladıktan sonra hazırladıklarımı masaya koydum ve yemeye başladım. Birkaç lokma yedim fakat başka bir şey yiyemedim,hiç iştahım yoktu.İştahsılıkla birlikte karın ağrım vardı.Neden böyle olduğunu düşündüm fakat hiçbir anlamı veremedim. Aslında arada böyle oluyordu ama bir şey olmayacağını düşünüyordum,veya doktora gitmeliydim. Off Eda bunları düşünmenin zamanıydı sanki! Önemli olan bu halde baloya nasıl gideceğimdi. Napacaktım? Makyaj işimi görür müydü? Ya olmazsa? Aslında nasıl göründüğüm pekte önemli değildi. Çünkü amacım güzel olmak değil,davet eden kişiyi öğrenmekti. Aslında böyle şeyleri kafama takmazdım fakat, gizli kişi yazısı içimde bir merak oluşmasına sebep oldu. Ben de bugün baloya gidip bu merakımı giderecektim. Yani en azından öyle düşünüyordum.Umarım öyle olurdu ve o kişiyle yüzleşebilirdim. Ya olmazsa? Ya bulamazsam? Ya da daveti verirken böyle yazıp gelmezse? Ya bir oyunsa? Umarım öyle değildir.Öyle olmamasını umarak ayağa kalkıp masayı toparlamaya başladım.

Tabakları tezgaha bıraktım, illa ki yıkamam lazımdı bu yüzden şimdi yıkayıp kurtulayım sonra da biraz bekleyip hazırlanırım diye düşündüm.

Tabakları yıkadıktan sonra balo saatinin yaklaşması için beklemeye başladım.

Vakit geçmek bilmiyordu,aklımda sebepsiz bir şekilde eski günleri düşünmek vardı. Sahi eskiden nasıldım? Eskiden nasıl olduğumu düşünmeye başladım. Eskiden... Eskiden, her şeyi aşırı bir şekilde düşünen, en ufak söz veya şeye üzülen biriydim. Birisi üzse bile için içime sığmazdı ama gine de o kişinin karşısına çıkıp söylediğin veya yaptığın şeyden dolayı üzüldüm diyemezdim. Şimdi ise çoğu şeyleri kafama takmayan,sadece bazı şeyleri düşünen biriyim. Birisi üzerse hemen söylüyorum, karşısına çıkıyorum ve söylediğin şey veya yaptığın şeyden dolayı üzüldüm diyebiliyorum.Şu an eskisi gibi olmadığıma şükrediyorum, fakat nereden geldiğimi asla unutmayacaktım.Ah kapı çalıyordu! O kadar çok düşüncelere dalmıştım ki kapının sesi kulağıma ulaşınca irkilip anlık olarak yerimden sıçradım.Sonra oturduğum yerden yavaşça kalktım ve adımlarımı kapıya yönlendirdim.

Kapıyı açıp etrafa bakındım fakat etrafta kimse yoktu, daha sonra gözüm dünkü gibi yere kaydı ve yerde bir not vardı. Büyük ihtimal gine aynı kişidendi.Eğildim ve notu alıp okumaya başladım,notta şöyle yazıyordu "Günaydın Eflina, günaydın demek için biraz geç farkındayım fakat önemli olan bugünkü baloya gelmen.Unutmadan söyleyeyim,balo okulun arka sokağındaki büyük yerde olacak ve biraz geç söylüyorum ama balo maskeli balo olacak.Anlamışsındır zaten.Neyse,bu notu gelmeni umarak kapına bırakıyorum,görüşmek üzere güzel kız~Gizli... " Nasıl yani normal bir balo değil miydi?Şaşırmıştım,böyle olmasını beklemezdim. Neyse ki geçen ay başka bir baloya katılmıştım ve eksik olan eşyalar dolabımdaydı.Ama gidip bulmam gerekiyordu. Ah bir dakika! Saat kaç olmuştu? Umarım geç kalman. Ay Eflina ne saçmalıyorsun daha saatler var!Hem geç kalsam ne olurdu ki, tek amacım şu lanet kişinin kim olduğunu öğrenmekti! Kapıyı kapattım ve koltuğa yöneldim, telefonumu alıp ekrandaki saate baktım ve 14.53 idi.Pek vakit geçmiş sayılmazdı daha saatler vardı fakat ben hazırlanırken uzun süreceğini düşündüğüm için bir buçuk saat öncesinden hazırlanmaya başlamam gerekiyordu. Zaten yol yaklaşık olarak 45 dakika falan sürüyordu.Önce gidip eksik eşyaları bulmam gerekiyordu. Ah salak çocuk ne diye önceden söylemezsin ki!? Söylene söylene odamın kapısına geldim ve kapıyı açıp dolaba yöneldim.Büyük ihtimalle alttaki çekmecelerdeydi, çekmeceye açtım ve iyice bakınıp karıştırdım. Yoktu, sonra başka bir çekmece daha, ve başka bir çekmece daha derken son çekneceye gelmiştim. Sakin ol Eflina burdadır diyerek çekmeceyi açtım ve bakınmaya başladım.Çekmeceyi karıştırmaya başladım. Ah burada! En arka kısımdaydı, uzandım ve maskeyi aldım. Siyahtı, üzerinde iki tane gümüş rengi taş vardı. Yani oldukça sade sayılırdı ve elbiseye uyacağını düşünüyordum. Bir dakika-

Elbise ve ayakkabı nerdeydi? Ah doğru ya! Dün odaya çıkarmamıştım. Bir an önce her şeyi bir araya toparlasam iyi olurdu.

Her şeyi bir araya toparlamak üzere salona indim ve poşetleri alıp tekrar odamın kapısına geldim ve kapıyı açıp eşyaları hemen bulabilmem için yatağın üzerine bıraktım.Daha sonra salona inip oturmaya başladım...

°°°°°°°°°°°°°

Gözkapaklarımı araladım ve tavana bakmaya başladım. Bir dakika,gine mi uyumuştum! Ah Eda ahh...

Saat kaç olmuştu? Geç mi kalmıştım Telefon neredeydi? Ah burada! Yere doğru uzanıp düşen telefonumu aldım ve ekrandaki saate baktım. 18.01 mi! 2 saat kalmıştı! Hemen hazırlanmam gerekiyordu. Bi anlık aniden ayağa kalktım ve baş dönmesi ve göz kararmasıyla dengemi kaybeder gibi oldum fakat ayakta kalmayı başarmıştım.

Bir süre oturduktan sonra normal bir şekilde ayağa kalkıp elimi yüzümü yıkamak üzere lavaboya yöneldim.

Lavaboya vardım ve musluğu açıp yüzüne soğuk suyı çarptım. Biraz da olsa kendime gelmiştim. Aynaya baktım, nasıl olmuştu bilmiyorum ama yüzümdeki yorgun ve soluk görüntü gitmişti.Olmasını istediğim de buydu zaten, musluğu kapattım ve hazırlanmak üzere odama çıktım.

Yatağın üstünden elbiseyi aldım ve giyinmeye başladım.

Elbiseyi giymiştim,sıra makyajım ve saçımdaydı. Masanın başına oturdum ve birkaç makyaj malzemesi çıkarıp makyaj yapmaya başladım. Zaten ağır sevmiyordum,hafif bi makyaj olacağı için kolay olacaktı.Kapatıcıyı aldım ve makyaja başladım.

°°°°°°°°°°

Makyajım bitmişti, tam istediğim gibi olmuştu ve hafifti. Şimdi sıra saçımı yapmaktaydı. Ama nasıl bir saç yapacağımı bilmiyordum.Fazla abartıya gerek yoktu.Fön çekip çıksam çok sade kaçardı, en mantıklısı maşa yapıp üstten yarım at kuyruğu yapmaktı.

Yapacağım saça karar verip yapmaya başlamak üzere maşayı çekmeceden çıkarıp masaya koydum. Tarak zaten masadaydı,ilk saçımı tarayacaktım. Tarağı alıp saçımı taramaya başladım.

Saçım dolaşmış olsa da taramayı becermiştim, şimdi sıra maşadaydı. Maşanın fişini aldım ısınması için prize taktım. Maşayı elime aldım ve ısınmasını beklemeye başladım...

Yaklaşık olarak 5 ile 6 dakika arası zaman geçmişti, zaten maşanın ısındığı belli oluyordu.saçımdan bir tutam aldım ve yapmaya başladım. Bir tutam daha bir tutam daha derken tüm saçımı yapmıştım.Şimdş de at kuyruğu yapacaktım çekmeceyi açıp rastgele siyah bir toka aldım ve önlerden birer tutam saç bıraktım ve üst kısmını toplayıp at kuyruğu yaptım. Oh be! Bitti sonunda! Bir dakika, saat kaç olmuştu? Saate bakmak üzere telefonumu aramaya başladım. Ah doğru ya telefonum salondaydı! Hızlıca kalkıp aynaya baktım.Olmuştu, başarmıştım. Gayet iyi göründüğümü düşünüyordum. Ama önemli değildi. Aynanın önünden ayrıldım ve ayakkabı poşetini de alıp salona indim.

Telefonumu bulmak için etrafa bakındım, masanın üstündeydi.Masaya doğru eğilip telefonumu eline aldım ve ekranı açıp saate baktım. 19.25! Ne!? 35 dakika kalmıştı! Hızlıca ayakkabı kutusunu açıp ayakkabıları çıkardım ve adımlarımı kapının olduğu tarafa doğru yönlerdirdim.

Ayakkabıları kapının önüne koydum ve giydim. Bir dakika! Çanta ve maske almamıştım! Hemen ayakkabılarla odama çıktım ve çantamı ve maskemi alıp geri indim. Maskeyi dikkatli bir şekilde taktım. İşte şimdi her şey tamamdı!Çıkmaya hazırdım. Anahtarı aldım, kapıyı açıp çıktım ve kapıyı kilitleyip yürümeye başladım...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.