İçeriğe geç

~Buzul~

Bölüm 12 · 4 dk okuma

~Buzul~

Bölüm 12

12.bölüm

buğra ne yapıyorsun sen ya !

_" biraz bekle Gökhan .

Buzul yatağında uyuyordu onu merak ettiğim den mesaj beklediğimden haberi yoktu kendinde bile değildi . Onu nasıl merak ettiğimi nasıl haberi olabilirdi ki gördüğüm yaraları canımı yaktı , vücudunda yaralar vardı saçları artık beline kadar değildi ne oldu o saçlarına senin buz parçam ne oldu hiç kimseye dokundurmazdın saçlarını gözlerim doldu canım yandı ama onun canı nasıldı .

-" buğra !

-" geliyorum sen ahmet abiye söyle arabayı getirsin.

-" tamam.

Odada buzulun üstünü örtebileceğim birşeyler aradım çekmeceleri dolapları sıra sıra aradım baktım her çekmeceden başka başka bir şeyler çıkıyor ama benim aradığım şey çıkmıyordu. panikle banyoda olacağını düşündüm başka nerde olabileceği aklıma gelmedi ama kıyafet dolabına baktım banyoya gitmeden önce gördüğüm mavi renk pikeyi ellerime aldım .

Uyuyordu sessiz sessiz buz parçam hayatamıydı yaşıyormuydu? bunu öğrenmek için hastaneye gitmek gerekiyordu.

Zor tutuyordum kendimi ağlamamaya çalışıyordum buzulun çarşafın arasına almıştım pike mi ?çarşaf mı ? Adı her ne ise bilmiyordum ama bunu düşünmek saçmaydı kollarımın arasına buzulu almadan önce kapıyı açtım .Gökhan bekliyordu geldiğim zaman hemen ayağa kalktı .

-" buzul ?

_" hastaneye gidiyoruz Gökhan .

_" ne hastanesi ?

_" gidelim anlatırım .

_" buzul niye böyle buğra !

_" anlatırım .

Merdivenlerden buzula bir şey olmaması için yavaş ama sık adımlarla iniyordum. arkamdan gökhan da geliyordu ikimiz birlikte buzul kucağımda merdivenkerden indik kapının yönüne adım atmadan önce sultan teyze gelmeden gitmeye çalıştık .

Nihayet buzul ile birlikte arabaya bindik hastaneye gidiyorduk Ahmet abi ne olduğunu oda merak ediyordu. ama hastaneye kadar bekliyor sormuyordu buzulun uyanık ve baygın olup olmadığını bilmiyordum o yüzden uyandırmaya çalışacaktım .

-" buz parçam.

Duymadı .

-" yine deneyecektim ,buzul uyan !

Sesleniyordu olmuyordu yanaklarına tokat atsam uyandırmak için canı yanacaktı kollarından tutup sarsmaya çalışsam yine canı yanacaktı her zaman bir şey olurken benim buz parçamın canı yanıyordu yine olan onun canına oluyordu .

_" buzul uyan !

-" olmuyor buğra hasteneye gidelim bir şey söylerle orda .

-" buğra sakin ol ! senin o arkadaşın bırakmaz sen merak etme .hasteneye geldik çocuklar !

Arabanın kapısını açtım buzulu yine kollarımın arasına aldım biz inmeden önce Ahmet abi indi hastenin içine girmeden bir hemşire durdurdu.bir şeyler söyleyip gönderdi.

-" buğra bırak ben taşırım buzulu bana ver .

-" olmaz abi bırakmam .

-" bana ver buğra

İsteğine itiraz etmeyi düşünürken sedyenin tekerlek seslerini duydum .sedye hemen benim yanımda durmuştu .

-" hastayı lütfen bırakımısınız?

-" tabi

Dikkatli şekilde buzulu sedyeye bıraktım hemşireler hasteneye girerken ne olduğunu bulmaya çalışıyorlardı bizde onların arkasından hasteneye giriş yapmıştık .

Telefon sesi yanımızda sessizliği bozdu baktığım zaman benim telefonum çalıyordu .arayan annnemdi telefonu açtığım gibi annemin sesi kulaklarım yankı yaptı .

-" nerdesin sen ?

-" anne hastanedeyim .

-" ne ne diyorsun! sen hemen geliyorum bekle .

-" anne bekle .

-" şirketten çıkıp geliyorum buğra .

-" anne !

-" anne deme bana !!

-" aşkım mı diyim ?

Telefonu kapattı ,mesaj bölümüne girip anneme iyi olduğumuanlatmaa çalıştım , iyi değildim .

-" anne ben iyiyim buzul için hasteneye geldim .

-" yine geliyorum.

Yazdığım mesaja kısa zaman içinde cevap vermişti.

-" tamam gel anne

Cevap vermesini beklemeden telefonu cebime koydum .Gökhan'ın yönlendirmesiyle birlikte buzulun sedye ile geldiği yere geldik buzul odada biz ise koridorun başında bekliyorduk .

Bekledim , bekledik Gökhan duvarın yanındaki hastane koltuğuna oturmuş bekliyor ben ise duvarın kenarında bekliyordum .

Bekliyordum en sevdiğimı arkadaşımı, tek dostumu bekliyordum .

-" buğra oğlum .

-" anne .

Duvarın kenarından kalktım annemle koridorun ordasında birbirimize sarıldık annemin kokusu biraz olsun iyi hissetirmiş hayatımda buzuldan başka birinin daha varlığa inandırmıştı benim hayatımda annemde vardı .

-" buğram anlat ne oldu ?

-" anne buzul okula gelmedi bende okuldan çıktım evine gittim odasında yatıyordu yaralar vardı vücudunun her yerinde hasteneye getirdim bende

-" iyi yapmışsın üzülme arkadaşın iyileşecek

-" peki bunu buzula yapan kim ?kim yaptı

Bu soru Gökhan dan gelmişti .

-" ne olduğunu buzul uyandığı zaman öğreniriz .

-" evet

Kimin yaptığını tahmin etmek zor değildi .bunu yapan Meral demirdi ! Buzula böyle şiddet uygulayan ondan başka biri yoktu .hastanede benden, annemden , göhandan başka biri yoktu.

-" Ahmet abi nerde ?

-' bilmiyorum

-" bir yere gitmiştir çocuklar gelir birazdan

Düşünmekten kafayı yiyebilirdim annem ve gökhana annesinin böyle yaptığını söylememiştim buzul annesinden dolayı böyleydi vücudunda böyle yaraların sebebi oydu .buzulun yaralarını daha önce gören kişi tek bendim .

Sorularımı cevaplayacak bir kişi vardı Meral demir. hastane koridorunda otururken ayağa kalktım annemin ve Gökhanın ayağa kalktığım için bana baktılar ama okuldaki bakışlar gibi umursamadım . Annem nereye gittiğini soracaktı bahane aklımdaydı

-" tuvalette gidiyorum bakmayın öyle .

İyi olduğunu biraz olsun onlara hissettirmek için eğlenceli bir tonda söylemeye çalıştım eğer kötü olduğumu düşünürsek de beni göndermezlerdi.

Annemin sesini duymadan koridorda yürüdüm hastanede çığlık sesleri geliyordu ama koridordan yada bir hastene odasından değil asansörden . Asansörünun kapısı açıldı .çığlık sesi kulaklarıma geldi bağıran kişi kadındı ve bu kadın sorularıma cevap istediğim bir kadındı Meral demir .

Bu kadın doğuruyordu!!!!

Ahmet abi tekerlekli arabayı tutuyor yanında sultan teyzem meral ise tekerlekli sandalyede çığlık atıyordu .

-" buğra çekli bekleme!

-" tamam .

Onlara yol verdim hastanenin başka bir bölüme gidiyorlardı .

Geldiğim yolu tekrar geri döndüm buzul yaralı kardeşi geliyor ama haberi yok ! Kapıda kardeşinin gelmesini bekleyen bir abla yok .

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.