O sabah penceredeki soğuk rüzgarın boynumu okşamasıyla uyandım henüz 6 yasında savunmasız bir çocuktum evden gelen çığlık sesleri benim titrememe ve bedenimin üşümesine sebep olmuştu.
Çıplak ayaklarımla soğuk zeminebasarken korku ve endişe içinde merdivenden iniyor ve teretüt ediyordum. Annemle babam yıllardır tüccarlık yapan namuslu insanlardandandı benim bildiğim kadarıyla...
Ama uzun zamandır babamın bitmek bilmeyen sıkıntıları ve borçları her geçen gün annemi hastanlandırıp endişelenmesine sebep oluyordu.
Aşağıya tamamen indiğimde sadece ayaklarımı deyil her yerimi buz kesmişti karşımde duran manzara tahmin edilmez bir şekilde korkunçtu.
Bir gurup ismini bilmediğim çete annemin boğazına bıçak saplamak üzereydi. Adamların bir tanesi beni
görünce Gözleri dikkatle açılmış ağzı açık kalmıştı.
Gurubun lideri olan adam iri yarıydı lideri olduğu çok belliydi üstündeki kıyafetler diğerlerine göre daha özenle ve detaylı yapılmış kumaş palto deri botlar ve kafasını gizleyen bir pelerin.
Gurubun lideride diyer adamlar gibi bana dikdik bakıyorlardı.Evimizin birde hizmetcisi olan Gloria vardı. Genç bir kadındı onuda bir asker tutmuş ellerini sıkı tutuyor olduğunu var saydım çünkü elleri güçsüz kalmış ve şişip kızarmıştı.
Çetenin lideri sesli bir şekilde yakalayın şu küçük velet'i diye bağırdı bütün iri yarı adamlar üstüme doğru geliyor beni sıkıştırma konusunda zorlanıyorlardı. Yaşıma göre sıska ve zayıftım giremiceğim yer yoktu evde.
Annem son kez güçlü bir çığlık atarak bağırdı.
"KIZIMA DOKUNMAYIN SİZİ LANET OLASI PİSLİKLER"
Annemin boynuna bıcak tutan adam bu söze
sinirlenmişti ve annemin boğazını delerek yardı.
Hizmetimiz Gloria bana son kez ve tüm gücüyle "koşş" demekle yetindi
Kendimi hızlıca uzun merdivenlere attım adamlar tam dibimdeydi ama onlardan daha zayıp ve rahat hareket edebildiğim için hızlıca kendimi
odama kapattım anahtarın kilidi üstündeydi .
Adamlar bagırıp kapıyı açmamı söylerken ben odamdaki kücük tabureye cıkıp kendimi evin aşşağısındaki cöp kutusuna attım nefes nefeseydim ayaklarım
cöp kutusundaki metal demire çarpmanın acısıyla sızlıyor ve yetisini yavaş yavaş kaybetmeye başladı
Nütfen ayaklarımı kırmış olmayayım derken içimden dua ederken o iriyarı adamların kapıyı kırarak girdiklerini duydum
Merakıma yenik düştüm ve onların neden beni bulmaya çalıştıklarını merak ettim neden beni görünce şaşırmışlardı?
Adamlar konuşurken biri
Şimdi o küçük veleti yakalasaydık gözlerini ve saçlarını satarak milyarder olmuştuk dedi
Diyeri ise en azından evlerindeki deyerli eşyaları alabiliriz dedi
Ve o kızın babasını bulalım kimbilir nereye kaçmış olabilir bu şerefsiz acaba diye ekledi
Onlar konuşurken hala babamı bulma umuduyla kendimi avuttum öteyandan annemin neden sürekli senin gözlerin ve saçların özel deyip nadiren dışarı cıksam bile kafamı pelerinle örtügünü anlamıştım saclarım ve gözlerim uyumluydu
Saçlarım koyu şu yeşili önleri işte turuncuydu gözlerimde öyleydi
Adamlar odamdan cıkıp ceteninliderine haber vermeye giderken cöp kovasından hızlıca çıktım kendimi daha yani avuttup cıkma fırsatım olmuştu ayağım metale şart çarptığı için kızarmış ve açıyordu sendeleyerek gidiyordum aslağa arkama bakamadım ve bir adama çarptım...
