Okuldan çıktıktan sonra kendimizi Mert'in evine atmamız bir oldu. Sarmaşık kendini bir koltuğa attı. Sarmaşık Selin'in lakabıydı. Hakedecek çok şey yaptığı için Serhat ona bu ismi takmıştı. Dilimize dolandı. Bazenleri adını bile unutuyordum. Serhat kahve yapmak için mutfağa geçti.
"Başka kim kahve ister hanımlar?"
Bu anı bekliyormuş gibi Selin ile aynı anda;
"Bizzzz"
Bağırdıktan sonra birbirimize bakarak güldük. O sırada Mert odanın kapısından başını uzatıp
"Neden sadece hanımlar Serhat ben kadın mıyım?"
"Seni unuttum birader kusura bakma"
"Tabii hala kafan sabah gördüğün kızda demi? Yavşak Serhat seniii"
Selin ile birbirimize bakıp göz devirdikten sonra yine aynı kavgayı yapacaklarını anladık. Serhat'ın kadın beğenme radarı biraz fazla açıktı. O yüzden her saniye tüm kadınlara yazabilirdi. Tersi ise bu yazdıklarından sadece birine öyle bir tutulurduki öffff bize anlata anlata bitiremezdi. Selin bunu hatırlamış olacak ki ayağa kalkıp Serhat'ın yanına doğru ilerledi.
"Serhat bak başka kız istemiyoruz. Taş taş üstünde bırakmadın. Beynim almıyor zaten senin yüzünden beyaz saç tellerine sahibim."
"Seni kokoş iki tane beyaz telin çıktı diye niye zırlıyorsun. Yeni manitaların seni beğenmez diye mi?"
Serhat kıkırdamaya başladı. Selin ise sinirli gözlerle ona bakıp, yardım diler gözlerle bana döndü. Başa çıkamadığı için söze karışmamı bekliyordu. Fakat hiç uğraşamazdım. Yastığı alıp yüzümü kapattım ve boğuk bir sesle;
"Hadi ama alt tarafı bir kahve içecektik ne diye kavgaya sebep arıyorsunuz. Bıktım sizden"
Sızlandıktan sonra Mert sonunda odasından çıkıp yanıma oturdu.
"Deniz doğru söylüyor. Zaten kafamız patladı okulda birde siz sıkmayın."
Serhat kahve bardaklarının olduğu tepsiyi sehpaya doğru taşırken bir yandan Mert'e laf yetiştirıyordu.
"Sanki ben farklı okula gidiyorum Mert efendi aynı sınıftayız ya gerizakalı"
"Susun bi ya hadi akşam nereye gideceğiz?"
Selin'in bu merak dolu sorusu eşliğinde hepimiz düşündük. Canım hiçbir yere gitmek istemiyordu. Ama hepimizin bir olduğu ortamlar fena sarıyordu. O anda aklıma okulun panosunda gördüğüm broşür geldi.
"Sınıfa giderken panoda bir broşür gördüm. Kamp olacakmış bir gece çadırların olduğu yerde konaklayacakmışız. İşte ateş başı sohbetler falan sabaha kadar. Ne dersiniz?"
Meraklı gözlerle üçüne döndüm. Mert hemen cevap veren oldu.
"Bence gayet iyi kulübe gitmekten iyidir. Sakin şeyler yapmayı özledim."
Bu cevap karşısında gülümsedim.
"Aga ben kulüpten gayet memnunum ama istediyseniz gidelim benim için sıkıntı yok."
"Aynen yaa gidelim. Deniz ne zaman bu kamp?"
"Yarın saat 18.00'da bir otobüsle kamp yerine gidip yerleşecekmişiz. Yemek falan yiyip geceyi geçirip sabahta dönücekmişiz. Gayet ideal bence."
Herkesin onaylayan bakışları eşliğinde kahvemi yudumladım. Telefonumu açıp dördümüz için kayıt yaptırdım. Selin, Serhat'ı bezdirmek istercesine giyineceği şeyleri ve hangi makyajı yapacağını aklındaki düşünceleri saymaya başladı.
Mert ise bana dönüp:
"Bir şey mi oldu neden canın sıkkın güzelim?"
"Bilmiyorum Merto üzerime sanki bir şey oturdu. Rahatsız eden bir baskı var. Nefes almak zor geliyor."
Bunları söylediğimde Selin konuşmasını yarım bırakıp bana döndü. Ortam bir anda ciddileşmişti. Mert bana bakıyor, Selin endişeli gözleri ile beni süzüyor, Serhat pürdikkat yüzüme odaklanmış söyleyeceklerimi merak ediyordu.
"Sakin olun arada oluyor biliyorsunuz."
"Evet arada oluyor fakat neden hiç doktora gitmediğini anlayamıyorum."
"Biliyorsun Serhat doktora gitmeyi sevmiyorum."
"Bebek misin sen doktordan mı korkuyorsun?"
"Mesele korkmak değil çok bilmiş Mert. Ortamı sevmiyorum işte."
Daha fazla zorlamak istemedikleri için rahat bıraktılar. Hala o rahatsız edici baskı geçmemişti. Kahveler bittikten sonra çantamı alıp kapıya doğru ilerledim. Peşimden Serhat ve Sarmaşık bana eşlik ediyordu. Çıkmadan önce Mert bana seslenip;
"Dikkat et kendine Deniz"
"Merak etme ederim. Yakışıklım"
El sallayıp aşağı indik. Herkes farklı yönlere dağılmadan önce Selin ve Serhat ile sarılıp kendinize iyi bakın demeyi ihmal etmedim. Eve doğru yürürken yarın katılacağımız kamp için çok heyecanlıydım.
Bizi neler beklediğini bilmeden ilk adımı atmıştım...
DEVAM EDECEK...
